-
Dwie strefy rekreacji: ogródek i taras. Zestawienie większego ogródka z kameralnym tarasem daje dwa różne sposoby odpoczynku: miejsce na zieleń, leżak lub zabawy oraz osobną przestrzeń na szybkie wyjście z kawą. Co ważne, ogródek i taras tworzą otwartą wspólną strefę wypoczynku, więc łatwo przenosić aktywności między częścią „bardziej zieloną” a „bliżej domu”, bez uczucia ciasnoty typowego dla wielu 2‑pokojowych układów.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. W jednym wnętrzu mieści się wygodna strefa wypoczynku z trzyosobową sofą i stolikiem kawowym, część gotowania z kompletem mebli kuchennych (płyta dwupalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew oraz blaty robocze) oraz jadalnia ze stołem dla czterech osób. Taki układ oszczędza metry, skraca drogę między gotowaniem a podaniem posiłku i daje lepszy kontakt domowników niż wtedy, gdyby te funkcje były rozdzielone na osobne pomieszczenia.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na taras. Bezpośrednie drzwi na taras sprawiają, że posiłek przy stole lub odpoczynek na sofie można płynnie przenieść na zewnątrz, bez przeciskania się przez inne pokoje. To szczególnie praktyczne przy codziennych rytuałach: szybkie przewietrzenie, kawa po pracy, kolacja w cieplejszy wieczór albo dodatkowe miejsce dla gości, gdy w środku stoi już stół z czterema krzesłami.
-
Wyjście z sypialni małżeńskiej do ogródka. Poranny krok prosto na ogródek pozwala zacząć dzień bez przechodzenia przez część dzienną, co zwiększa poczucie spokoju i prywatności. W sypialni zmieści się łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi oraz szafa, a wyjście na zewnątrz daje naturalne „przedłużenie” strefy odpoczynku — idealne na chwilę ciszy, rozciąganie lub wieczorne wietrzenie pościeli.
-
Sąsiedztwo łazienki tuż obok sypialni małżeńskiej. Bliska łazienka podnosi wygodę poranków i wieczorów: droga do wanny, umywalki czy toalety jest krótka, co jest odczuwalne zwłaszcza nocą. Jednocześnie taki układ sprzyja komfortowi korzystania z reszty mieszkania, bo domownicy nie muszą przechodzić przez strefę dzienną, gdy ktoś odpoczywa w salonie lub gdy trwa posiłek przy stole.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,51 m) między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Taka szerokość ułatwia wnoszenie zakupów, mijanie się dwóch osób i codzienne poruszanie się bez „wąskiego gardła”. Zyskuje korytarz wejściowy, bo nie sprawia wrażenia zamkniętego, i zyskuje strefa dzienna, bo wejście naturalnie prowadzi do głównej części mieszkania, poprawiając wygodę komunikacji.
-
Funkcjonalny korytarz wejściowy z wejściami do wszystkich pomieszczeń. Z korytarza wejściowego wchodzi się osobno do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, do sypialni małżeńskiej oraz do łazienki, dzięki czemu każda część mieszkania jest dostępna bez przechodzenia przez inne pokoje. Dodatkowym atutem jest bliskość łazienki przy wejściu, co ułatwia szybkie skorzystanie z toalety po powrocie do domu lub podczas wizyty gości.
