-
Otwarta wspólna strefa dzienna o łącznej wielkości 20,45 m² tworzona przez salon z aneksem kuchennym oraz korytarz wejściowy daje efekt większego wnętrza niż przy wydzielonych pomieszczeniach. Szerokie przejście 2,34 m ułatwia wnoszenie rzeczy, dopuszcza dłuższy blat barowy lub większą szafę przy wejściu i pozwala elastycznie ustawić sofę dwuosobową, stolik kawowy oraz ciąg kuchenny.
-
Salon z aneksem kuchennym łączący wypoczynek i gotowanie jest praktyczniejszy niż dwa osobne pomieszczenia, bo cały „codzienny rytm” skupia się w jednym miejscu. W aranżacji mieści się sofa dwuosobowa z miejscem na stolik kawowy, a jednocześnie pełny zestaw kuchenny z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką, zlewem jednokomorowym oraz blatem i barkiem, co sprzyja jedzeniu, pracy i spotkaniom bez chodzenia między drzwiami.
-
Wydzielony aneks sypialny zapewnia realną strefę snu w 1‑pokojowym mieszkaniu, co ułatwia utrzymanie porządku w części dziennej i podnosi komfort odpoczynku. Dzięki metrażowi mieści łóżko dwuosobowe i dużą szafę, a alternatywnie może działać jako domowe biuro z biurkiem, pokój hobby albo mini‑pokój gościnny, bo ma własne wyjście na loggię i jest blisko łazienki.
-
Loggia 4,67 m² z dwoma wejściami – z salonu z aneksem kuchennym i z aneksem sypialnym – zwiększa wygodę codziennego użytkowania o każdej porze dnia. Można tu zrobić kącik kawowy przy porannym świetle od strony wschodniej lub miejsce na relaks po pracy, a dostęp z dwóch stref ogranicza „krążenie” przez mieszkanie i pozwala korzystać z loggii nawet wtedy, gdy druga część jest zajęta.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym na loggię jest atutem dla strefy dziennej, bo naturalnie wydłuża ją o miejsce na mały stolik i krzesła. Przy oknach na północ łatwiej utrzymać przyjemną temperaturę, a możliwość szybkiego wyjścia na zewnątrz dobrze działa przy gotowaniu, wietrzeniu oraz podczas przyjmowania znajomych, gdy część rozmów przenosi się na loggię.
-
Wyjście z aneksu sypialnego na loggię wzmacnia prywatność tej części, bo pozwala zacząć dzień bez przechodzenia przez strefę dzienną. To wygodne także wieczorem: można przewietrzyć sypialnię, poczytać przy uchylonych drzwiach lub korzystać z loggii, nie przeszkadzając osobie odpoczywającej na sofie w salonie z aneksem kuchennym.
-
Sąsiedztwo łazienki tuż obok aneksu sypialnego podnosi komfort poranka i wieczoru, bo droga do wanny, umywalki i toalety jest krótka. Z punktu widzenia reszty mieszkania to ważne: korzystanie z łazienki nie wymusza przechodzenia przez strefę dzienną, co ułatwia podejmowanie gości i daje większą swobodę, gdy ktoś pracuje przy blacie barowym.
-
Bezpośrednie wejście z aneksu sypialnego do salonu z aneksem kuchennym oraz otwarte przejście 1,16 m poprawiają komunikację i pozwalają łatwo przenosić rzeczy między strefami. Jednocześnie układ sprzyja aranżacji: łóżko i szafa mogą stać stabilnie w sypialni, a w części dziennej pozostaje miejsce na sofę, stolik i kuchnię bez „kolizji” z drzwiami.
-
Otwarte przejście 1,07 m między aneksem sypialnym a korytarzem wejściowym ułatwia szybkie dojście do szafy w przedpokoju i ogranicza wrażenie ciasnych korytarzy. Ponieważ z korytarza wejściowego jest wejście do wszystkich pomieszczeń (do salonu z aneksem kuchennym, aneksu sypialnego i łazienki), łatwiej rozdzielić funkcje: strefa wejścia przejmuje codzienne okrycia i obuwie, a reszta mieszkania pozostaje bardziej uporządkowana wizualnie.