-
Dwie strefy rekreacji: ogródek i taras. Zapewniają codzienną alternatywę dla wnętrza: miejsce na poranną kawę, posiłek przy stole, leżak, donice lub kącik zabaw. W trzypokojowym mieszkaniu taki „zapas” miejsca na świeżym powietrzu realnie powiększa możliwości spędzania czasu w domu, szczególnie na parterze.
-
Wyjścia do ogródka z każdej sypialni i strefy dziennej. Wejście z sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka oraz z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią daje niezależność domownikom: dziecko może wyjść pobawić się pod kontrolą, a rodzice mogą wietrzyć pokój i korzystać z zieleni bez przechodzenia przez część wspólną. To wygodne także przy gościach i różnych rytmach dnia.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. Jedno pomieszczenie obsługuje wypoczynek na czteroosobowej sofie narożnej ze stolikiem kawowym, gotowanie przy pełnym zestawie kuchennym (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew zintegrowany z blatem) oraz posiłki przy stole dla czterech osób. W praktyce ułatwia to kontakt domowników, skraca drogi między czynnościami i sprawia, że nie traci się metrażu na osobne, zamykane pokoje o podobnych funkcjach.
-
Duża jak na ten metraż wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Taki rozmiar pozwala realnie rozdzielić strefę kanapową, kuchnię i jadalnię bez wrażenia ścisku: sofa narożna, stół z czterema krzesłami i zabudowa kuchenna mieszczą się równocześnie, pozostawiając wygodne ciągi komunikacyjne. Dzięki temu łatwiej przyjąć gości, ustawić dodatkowy fotel lub regał i utrzymać porządek w codziennym użytkowaniu.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na taras i dalej do ogródka. Taki układ działa jak naturalne przedłużenie strefy dziennej: latem stół i krzesła mogą „wyjść” na zewnątrz, a dzieci mają bezpośredni dostęp do zabawy na trawie bez przechodzenia przez sypialnie. To też wygoda przy wnoszeniu rzeczy, np. roślin, wózka czy rowerka, oraz przy wietrzeniu mieszkania.
-
Prywatne wyjście z sypialni małżeńskiej do ogródka. Pozwala zacząć dzień od wyjścia na zewnątrz bez mijania całej części wspólnej, daje lepszą wentylację pokoju i umożliwia stworzenie własnego kącika z leżakiem lub małym stolikiem. Bliskość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia codzienną logistykę, a jednocześnie zachowuje wyraźną granicę między odpoczynkiem a aktywnością domową.
-
Sypialnia dla dziecka: funkcjonalna, mimo niewielkiego metrażu, i elastyczna w użyciu. Mieści łóżko jednoosobowe, biurko oraz szafę, a wyjście do ogródka zachęca do ruchu i pozwala łatwo przewietrzyć pokój po nauce. Ze względu na położenie obok sypialni małżeńskiej i łazienki może też pełnić rolę gabinetu do pracy lub pokoju gościnnego, gdy dziecko jest mniejsze albo gdy domownicy potrzebują dodatkowego miejsca do skupienia.
-
Sąsiedztwo łazienki przy sypialni dla dziecka i blisko sypialni. Wanna, toaleta, umywalka i pralka są pod ręką, co skraca nocne „pobudki”, ułatwia kąpiel dziecka i poranną rutynę bez przecinania strefy dziennej. To ważne dla komfortu całego trzypokojowego mieszkania, bo część wspólna pozostaje spokojniejsza podczas porannego pośpiechu, a hałas z łazienki nie dominuje w salonie.
-
Korytarz wejściowy z wejściami do wszystkich pomieszczeń oraz szerokie, otwarte przejście do strefy dziennej. Z korytarza wejściowego wchodzi się osobno do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka oraz łazienki, co poprawia prywatność i porządek komunikacji. Dodatkowo otwarte przejście o szerokości 1,17 m między korytarzem a salonem ułatwia wnoszenie mebli, daje lepszy dopływ światła w głąb mieszkania i sprawia, że wejście nie jest ciasnym „przedsionkiem”, tylko wygodnym wprowadzeniem do części dziennej.
