-
Salon z jadalnią. W jednym, niewielkim wnętrzu udaje się zmieścić część wypoczynkową z trzyosobową sofą i stolikiem kawowym oraz jadalnię ze stołem dla sześciu osób, co w 3-pokojowym mieszkaniu daje więcej miejsca na dwie pełne sypialnie zamiast wydzielania osobnego pokoju jadalnianego.
-
Osobna kuchnia. Wydzielenie gotowania do osobnego pomieszczenia ułatwia utrzymanie porządku w strefie dziennej, ogranicza hałas i zapachy podczas pracy czteropalnikowej płyty, zmywarki oraz lodówki, a jednocześnie pozwala wygodnie rozplanować blat i zlew w logicznym ciągu roboczym.
-
Wyjście z salonu z jadalnią na ogródek. Bezpośrednie przejście na ogródek wzmacnia funkcję wypoczynku: łatwo wynieść kawę ze stolika, zorganizować posiłek przy otwartym oknie czy doświetlić wnętrze zachodnim światłem, a na parterze zyskuje się naturalne „przedłużenie” strefy dziennej na zewnątrz.
-
Wyjście z kuchni na ogródek. Drugie wyjście jest wyjątkowo praktyczne przy codziennym gotowaniu: można szybko wynieść gotowe dania na zewnątrz, przewietrzyć kuchnię po smażeniu oraz wnieść zakupy krótką drogą, bez przechodzenia przez salon z jadalnią, co poprawia wygodę domowników.
-
Kuchnia tuż obok salonu z jadalnią. Sąsiedztwo ułatwia serwowanie posiłków na stół dla sześciu osób i skraca drogę między blatem a jadalnią, dzięki czemu w części dziennej jest mniej krążenia i bałaganu; to podnosi komfort korzystania z pozostałych pokoi, bo życie domowe koncentruje się w jednym rejonie.
-
Sypialnia dla dziecka obok sypialni małżeńskiej. Bliskość obu sypialni daje rodzicom szybki dostęp do pokoju dziecka w nocy, ułatwia opiekę oraz wspólne rytuały dnia, a jednocześnie pozwala utrzymać salon z jadalnią jako strefę gościnną, bez wchodzenia w prywatną część mieszkania.
-
Sypialnia małżeńska obok sypialni dla dziecka. Taka lokalizacja wspiera poczucie bezpieczeństwa i kontrolę domową, a przy tym sypialnia z łóżkiem dwuosobowym, dwiema szafkami i szafą może pozostać uporządkowaną strefą odpoczynku; w efekcie codzienne funkcje nie „rozlewają się” na część dzienną.
-
Otwarty przesmyk 0,95 m między salonem z jadalnią a korytarzem wejściowym. Szerokie, otwarte przejście ułatwia wnoszenie zakupów, przechodzenie z wózkiem czy z większymi meblami, a także poprawia komunikację przy spotkaniach; jednocześnie korytarz wejściowy naturalnie „oddycha” światłem z części dziennej.
-
Duży korytarz wejściowy i komplet wejść do wszystkich pomieszczeń. Z korytarza wejściowego wchodzi się osobno do salonu z jadalnią, kuchni, sypialni dla dziecka, sypialni małżeńskiej oraz łazienki, a przy drzwiach mieści się długa szafa; taki układ porządkuje ruch domowników i daje gościom dyskretny dostęp do łazienki zaraz po wejściu.