-
Otwarta strefa dzienna 30,68 m²: salon + kuchnia z jadalnią. Wspólna strefa tworzona przez salon (z zestawem wypoczynkowym: sofą trzyosobową, sofą jednoosobową i stolikiem kawowym) oraz kuchnię z jadalnią (z pełnym zestawem kuchennym i stołem dla sześciu osób) daje wrażenie większego wnętrza niż dwa zamknięte pokoje. Szerokie, otwarte przejście 4,83 m ułatwia aranżację, swobodne ustawienie mebli i naturalną komunikację podczas gotowania, jedzenia oraz odpoczynku.
-
Wygodne wejście i komunikacja: korytarz wejściowy jako centrum mieszkania. Wejście prowadzi do korytarza wejściowego z miejscem na dużą szafę, a z niego osobno wchodzi się do salonu, wszystkich trzech sypialni, łazienki i WC, więc domownicy nie „przecinają” strefy wypoczynku, gdy idą do pokoi. Dodatkowo szerokie, otwarte przejście 1,25 m między korytarzem wejściowym a salonem poprawia wygodę wnoszenia zakupów, wózka czy większych elementów wyposażenia i daje lepszą widoczność strefy dziennej.
-
Dwie sypialnie dziecięce – elastyczność dla rodziny i pracy w domu. Obecność dwóch pokoi dziecięcych pozwala urządzić osobne sypialnie dla rodzeństwa albo rozdzielić funkcje: w jednej sypialni pełny „pokój ucznia” z łóżkiem, biurkiem i szafą, a w drugiej spokojny gabinet do pracy zdalnej, pokój hobby lub pokój gościnny. Dzięki temu, że jest też sypialnia małżeńska, strefa prywatna rodziców nie musi mieszać się z nauką czy pracą, a mieszkanie pozostaje wygodne także przy zmianie potrzeb domowników.
-
Duża kuchnia z jadalnią jako osobne pomieszczenie z wyraźnie wydzielonymi funkcjami. To, że gotowanie i jedzenie odbywa się w kuchni z jadalnią, a nie w części wypoczynkowej salonu, ułatwia utrzymanie ładu wizualnego w strefie relaksu i pozwala intensywniej korzystać z wyposażenia kuchennego. W zaproponowanej aranżacji mieszczą się m.in. płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew zintegrowany z blatem oraz dwa odcinki blatu roboczego, a obok pełnowymiarowy stół z sześcioma krzesłami, więc można gotować i jeść bez kompromisów typowych dla małych aneksów.
-
Ponadstandardowa wielkość kuchni z jadalnią – wygodne gotowanie i rodzinny stół bez ścisku. Jak na 4-pokojowe mieszkanie ten metraż części kuchennej jest bardzo korzystny, bo pozwala zachować pełny układ sprzętów i swobodny dostęp do blatów oraz zmywarki. Stół dla sześciu osób nie jest „na styk”, więc posiłki, odrabianie lekcji przy stole czy spotkania z gośćmi odbywają się komfortowo, a strefa dzienna lepiej znosi codzienne tempo rodziny.
-
Dwie przestrzenie rekreacyjne: ogródek i taras – oraz jedna większa strefa odpoczynku na świeżym powietrzu. Ogródek daje miejsce na stół ogrodowy, leżaki, zieleń lub bezpieczną zabawę dziecka, a taras sprawdza się jako szybka strefa kawy, czytania lub pracy z laptopem. Razem tworzą otwartą, wspólną strefę rekreacyjną, dzięki czemu można płynnie rozdzielić aktywności domowników: jedni odpoczywają na tarasie, a inni korzystają z ogródka bez wchodzenia sobie w drogę.
-
Dwa wyjścia na ogródek: z salonu i z kuchni z jadalnią. Wejście z salonu pozwala traktować ogródek jak naturalne przedłużenie strefy wypoczynku, szczególnie w cieplejszych miesiącach, gdy sofa i stolik „pracują” razem z zielenią za oknem. Drugie wyjście, z kuchni z jadalnią, jest praktyczne podczas posiłków na zewnątrz: łatwo wynieść dania, napoje czy akcesoria z blatu kuchennego i wrócić bez krążenia przez mieszkanie.
-
Wyjście na taras z salonu i z jednej sypialni dziecięcej. Wyjście z salonu ułatwia szybkie przewietrzenie i tworzy naturalny kierunek codziennego relaksu, np. gdy domownicy chcą przenieść rozmowę lub odpoczynek na zewnątrz. Dodatkowo wyjście z sypialni dla dziecka (tej sąsiadującej z salonem) daje temu pokojowi wyjątkową rolę: może być pokojem nastolatka ceniącego niezależność, gabinetem z „prywatnym” tarasem albo pokojem gościnnym z atrakcyjnym dostępem do rekreacji.
-
Dwa pomieszczenia sanitarne: łazienka przy sypialniach oraz WC obok strefy dziennej. Łazienka sąsiaduje z dwiema sypialniami dziecięcymi, więc poranne i wieczorne rytuały są krótsze, a dzieci nie muszą przechodzić przez strefę wypoczynku, gdy dom jeszcze śpi. Z kolei WC przy salonie poprawia komfort spotkań i codziennego życia: goście korzystają z toalety bez wchodzenia w część prywatną, a łazienka z wanną pozostaje mniej obciążona w godzinach szczytu; dodatkowo w WC przewidziano pralkę, co odciąża główną łazienkę.
-
Bliskie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i jednej sypialni dla dziecka – wygoda opieki i spójna strefa nocna. Umieszczenie sypialni małżeńskiej tuż obok sypialni dla dziecka sprzyja rodzinom z młodszym dzieckiem, bo reakcja w nocy jest szybsza, a poranne przygotowania łatwiejsze do skoordynowania. Jednocześnie druga sypialnia dla dziecka może pełnić bardziej „samodzielną” funkcję (np. dla starszaka, gościa lub jako gabinet), co porządkuje rytm całego mieszkania i ogranicza hałas w strefie dziennej.