-
Dwie strefy prywatne.
Na piętrze działa duża strefa prywatna 88,12 m²: wewnętrzny korytarz prywatny, sypialnia małżeńska, trzy sypialnie dla dziecka, łazienka oraz prywatna łazienka; dodatkowo wydziela się „master” 31,45 m²: sypialnia małżeńska + prywatna łazienka. To ułatwia ciszę w sypialniach, porządek dnia domowników i komfort, gdy parter żyje spotkaniami lub gotowaniem.
-
Otwarta wspólna przestrzeń 57,60 m² zamiast osobnych pomieszczeń.
Wspólną strefę tworzą salon z jadalnią i aneks kuchenny, dzięki czemu dom ma bardziej „oddychające” wnętrze i swobodniejszą komunikację niż przy układzie zamkniętym. Łatwiej też zmieniać ustawienia: raz większa jadalnia na rodzinne święta, innym razem większa część wypoczynkowa, bez uczucia ciasnoty i bez barier ścian.
-
Ogromny salon z jadalnią z szerokim przejściem do kuchni – wygodne życie rodzinne.
W salonie z jadalnią mieszczą się duża sofa narożna, stolik kawowy i dwa fotele, a obok pełnowymiarowy stół dla ośmiu osób, więc można jednocześnie odpoczywać i przyjmować gości. Otwarte przejście do aneksu kuchennego o szerokości 5,77 m daje kontakt wzrokowy i rozmowę podczas gotowania, a jednocześnie pozwala tak ustawić meble, by część kuchenna nie dominowała nad wypoczynkiem.
-
Bardzo duży aneks kuchenny z długim blatem roboczym – wygoda gotowania i serwowania.
W aneksie kuchennym mieści się pełny zestaw sprzętów: płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew jednokomorowy zintegrowany z blatem oraz dwa krzesła barowe przy blacie barowym. Blat kuchenny o łącznej długości 335 cm ułatwia gotowanie dla wielu osób, odkładanie naczyń i przygotowanie dań „na raty”, bez ciągłego przestawiania rzeczy.
-
Dwie łazienki + dodatkowe WC – mniej kolejek i większa wygoda na co dzień.
Na piętrze jest bardzo duża łazienka z kabiną z odpływem liniowym, toaletą, pralką i umywalką, co porządkuje poranne rytuały całej rodziny. Do tego dochodzi prywatna łazienka dostępna prosto z sypialni małżeńskiej, a na parterze osobne WC przy strefie dziennej – dzięki temu goście nie wchodzą do części nocnej, a domownicy rzadziej „zderzają się” w godzinach szczytu.
-
Prywatna łazienka przy sypialni rodziców – wygoda i intymność.
Bezpośrednie wejście do prywatnej łazienki z sypialni małżeńskiej skraca poranne przygotowania i daje większą niezależność od głównej łazienki na piętrze. Taki układ pomaga też, gdy dzieci korzystają z dużej łazienki – rodzice nadal mają własny, szybki dostęp do prysznica, toalety i umywalki, bez czekania.
-
Duże WC przy kuchni i salonie – praktyczne przy gościach i w codziennym rytmie.
WC jest dostępne bezpośrednio z salonu z jadalnią, więc podczas spotkań nikt nie musi przechodzić przez piętro prywatne. Sąsiedztwo aneksu kuchennego bywa wygodne przy intensywnym gotowaniu i sprzątaniu po posiłkach, a jednocześnie odciąża łazienki na piętrze, podnosząc komfort użytkowania całego domu.
-
Trzy sypialnie dla dzieci – elastyczność na lata i możliwość innych funkcji.
Trzy sypialnie dla dziecka dają swobodę dla rodzeństwa, ale też opcję zmiany roli pomieszczeń: większy pokój 17,35 m² świetnie nada się na pokój nastolatka z większym biurkiem, strefą hobby lub miejscem do ćwiczeń. Jeden z pokoi można przeznaczyć na gabinet do pracy zdalnej lub pokój gościnny, bo osobna duża strefa dzienna na parterze nadal pełni funkcję reprezentacyjną.
-
Sąsiedztwa na piętrze, które ułatwiają życie rodzinne.
Bliskość sypialni małżeńskiej względem dwóch pokoi dzieci (17,35 m² i 11,42 m²) sprzyja opiece nad młodszymi dziećmi i szybkiemu reagowaniu w nocy, bez biegania po korytarzach. Z kolei sąsiedztwo łazienki z pokojami 12,45 m² i 11,42 m² podnosi komfort porannej toalety, a duży wewnętrzny korytarz prywatny porządkuje ruch i daje miejsce na spokojne mijanie się domowników.
-
Dwa niezależne wejścia do domu przez wiatrołap – więcej możliwości użytkowania.
Dwa wejścia do wiatrołapu ułatwiają organizację codzienności: jedno może stać się „rodzinnym” wejściem z rzeczami sportowymi czy wózkiem, a drugie wygodnym wejściem dla gości, prowadzącym od razu do strefy dziennej. Taki układ sprzyja też alternatywnej aranżacji funkcji parteru, np. gdy część domowników wraca o różnych porach i chce wchodzić dyskretniej.