-
Efektywnie wykorzystana wielkość 101,92 m² daje aż pięć pokoi i dwa poziomy funkcjonalne, więc płacisz za realnie użyteczne metry, a nie za zbędne ciągi komunikacyjne. To oznacza też niższe koszty wykończenia, ogrzewania i codziennego utrzymania niż w większym metrażu o podobnej liczbie pomieszczeń.
-
Prywatne piętro o łącznej wielkości 54,65 m² tworzą: sypialnia małżeńska, sypialnia dla dziecka (większa), sypialnia dla dziecka (mniejsza), łazienka, garderoba na odzież codzienną oraz wewnętrzny korytarz prywatny. Taki układ wyraźnie oddziela nocny rytm domowników od strefy dziennej, daje ciszę do snu i nauki oraz pozwala korzystać z dołu bez wchodzenia „w czyjąś intymność”.
-
Otwarta wspólna przestrzeń 38,00 m² tworzona przez salon z aneksem kuchennym i korytarz wewnętrzny działa jak jedno duże wnętrze, zamiast dwóch mniejszych, zamkniętych pomieszczeń. Łatwiej tu ustawić narożną sofę czteroosobową ze stolikiem kawowym, a kuchnię z kompletem sprzętów (płyta, lodówka, zmywarka, zlew, długi blat) w taki sposób, by zostawić wygodne przejścia i kilka wariantów strefowania.
-
Salon z aneksem kuchennym (z oknami na północ i zachód) łączy wypoczynek i gotowanie w jednym miejscu, co sprzyja codziennym relacjom i ułatwia opiekę nad dziećmi podczas przygotowywania posiłków. Duża wielkość tego pomieszczenia pozwala jednocześnie korzystać z części wypoczynkowej (narożnik, stolik) i kuchennej (zestaw mebli, sprzęty, blat), bez wrażenia ścisku i bez konieczności rezygnacji z funkcji.
-
Między salonem z aneksem kuchennym a korytarzem wewnętrznym jest szerokie, otwarte przejście 1,90 m, które ułatwia mijanie się kilku osób i wnosi więcej światła oraz oddechu do obu stref. Dzięki temu ustawienie stolika z dwoma krzesłami w korytarzu wewnętrznym nie blokuje komunikacji, a wnętrze zyskuje bardziej „domowy” charakter niż typowy wąski korytarz.
-
Dwie sypialnie dla dziecka to duża przewaga dla rodziny: można wygodnie rozdzielić rodzeństwo, zapewnić osobny pokój do nauki albo stworzyć pokój gościnny. Większa sypialnia dla dziecka pomieści łóżko, biurko i dwie szafy, więc może działać także jako pokój nastolatka lub gabinet, zwłaszcza że na piętrze jest komplet zaplecza (łazienka i garderoba).
-
Sąsiedztwo obu pokoi dziecięcych (większej i mniejszej sypialni dla dziecka) ułatwia opiekę i organizację dnia: dzieci są blisko siebie, ale nadal mają osobne wnętrza. To również świetny wariant, gdy jeden pokój ma pełnić rolę sypialni, a drugi pokoju nauki lub zabaw, bez konieczności „rozrzucania” aktywności po całym domu.
-
Ogromna łazienka na piętrze, tuż obok sypialni małżeńskiej i większej sypialni dla dziecka, podnosi komfort poranków i wieczorów, bo droga do wanny lub prysznica jest krótka. Mieści wannę, kabinę z odpływem liniowym, toaletę, pralkę i umywalkę, więc domownicy mają pełne zaplecze higieniczne w jednym miejscu, bez „kolejek” rozbijających rytm dnia.
-
Osobna garderoba na odzież codzienną przy mniejszej sypialni dla dziecka i z bezpośrednim wejściem z wewnętrznego korytarza prywatnego porządkuje piętro i odciąża szafy w pokojach. Dzięki temu w sypialniach zostaje więcej miejsca na biurko czy dodatkowy regał, a dostęp do ubrań jest wygodny dla wszystkich, bez wchodzenia do czyjejś sypialni.
-
Dwa niezależne wejścia do korytarza wejściowego (obok dużego WC) dają realną elastyczność użytkowania: można rozdzielić wejście „codzienne” i „gościnne” albo ułatwić komunikację domownikom wracającym o różnych porach. To także pole do alternatywnej aranżacji, np. wydzielenia dwóch stref w wiatrołapie (szafa na okrycia, miejsce na buty) oraz lepszej organizacji ruchu przy wizytach.