-
Dwie strefy rekreacyjne: balkon i taras.
Balkon dostępny bezpośrednio z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, a taras z sypialni dwuosobowej na antresoli tworzą dwa niezależne miejsca na poranną kawę, zioła w donicach albo krótki odpoczynek. Taki układ rozdziela codzienną aktywność od wieczornego wyciszenia, co szczególnie dobrze działa w dwupoziomowym, trzypokojowym mieszkaniu.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum dnia.
W jednym wnętrzu mieści się część wypoczynkowa ze stolikiem kawowym i trzyosobową sofą, kuchnia z pełnym zestawem AGD (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew jednokomorowy, blat roboczy) oraz jadalnia ze stołem i czterema krzesłami. Gdy te funkcje są razem, łatwiej rozmawiać podczas gotowania, szybciej podać posiłek i swobodniej przyjąć gości, niż gdyby każda część była osobnym pomieszczeniem.
-
Wschodnie okna w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią oraz bezpośrednie wyjście na balkon.
Poranne światło od wschodu sprzyja rozpoczęciu dnia w strefie dziennej, a wyjście na balkon „wydłuża” część wypoczynkową i jadalnianą o dodatkowe miejsce na krzesło lub mały stolik. To wygodne także praktycznie: łatwo przewietrzyć wnętrze po gotowaniu i szybko wynieść napoje albo przekąski na zewnątrz.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,89 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią.
Tak duża szerokość poprawia komunikację, bo wejście do strefy dziennej jest komfortowe nawet przy mijaniu się domowników lub wnoszeniu zakupów i wózka. Jednocześnie korytarz wejściowy z szafą nie „zamyka” widoku, a salon zyskuje bardziej reprezentacyjny charakter i lepszą organizację ruchu.
-
Korytarz wejściowy jako wygodny rozdzielacz wszystkich pomieszczeń na dolnym poziomie.
Z korytarza wejściowego prowadzą wejścia do: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka oraz łazienki. Dzięki temu każdy pokój ma niezależny dostęp, a poranny rytm domowników nie wymaga przechodzenia przez cudzą sypialnię, co podnosi komfort także wtedy, gdy w salonie ktoś odpoczywa.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki przy salonie z aneksem kuchennym i jadalnią i sypialni małżeńskiej.
Usytuowanie łazienki obok części dziennej jest praktyczne dla gości i domowników w ciągu dnia, bo nie trzeba przechodzić w głąb strefy sypialnianej. Z kolei bliskość sypialni małżeńskiej skraca wieczorną i poranną drogę do wanny, toalety oraz pralki, co poprawia wygodę i porządkuje domowe czynności.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka – ważne dla rodziny.
Położenie tych dwóch pokoi obok siebie ułatwia opiekę nad dzieckiem w nocy i rano, bo rodzice są „pod ręką”, bez schodów i bez przechodzenia przez strefę dzienną. Jednocześnie zachodnia ekspozycja obu sypialni sprzyja spokojniejszemu porankowi, a komfort pozostałej części dwupoziomowego, trzypokojowego mieszkania rośnie, bo życie rodzinne skupia się w jednym, logicznym fragmencie dolnego poziomu.
-
Dodatkowa sypialnia dwuosobowa na antresoli jako osobna strefa ciszy.
Umieszczenie pełnowymiarowej sypialni na górze daje wyraźny podział: na dole toczy się codzienność, a na antresoli łatwiej o prywatność i koncentrację. Alternatywnie to świetne miejsce na gabinet do pracy zdalnej, pokój hobby lub pokój gościnny, bo w mieszkaniu są już dwie sypialnie na niższym poziomie i nie trzeba rezygnować z funkcji rodzinnych.
-
Duża wielkość sypialni dwuosobowej na antresoli oraz wyjście na taras.
Metraż tej sypialni pozwala wygodnie ustawić łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi i nadal zachować swobodę poruszania się, co daje lepszą organizację codziennych rytuałów. Wyjście na niewielki taras zapewnia prywatny „oddech” tuż przy łóżku: szybkie wietrzenie po nocy, chwila ciszy wieczorem lub miejsce na rośliny, bez schodzenia do części dziennej.
