-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce domu. Jedno wnętrze łączy strefę wypoczynku z trzyosobową sofą i stolikiem kawowym, strefę gotowania z pełnym zestawem kuchennym (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew jednokomorowy w blacie) oraz jadalnię ze stołem i czterema krzesłami, dzięki czemu w 3‑pokojowym mieszkanie nie traci się miejsca na korytarzyki i oddzielne, mało użyteczne pokoje.
-
Światło i klimat dzienny w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią. Okna na południowy‑wschód sprzyjają naturalnemu doświetleniu porankami i w ciągu dnia, co poprawia komfort korzystania z sofy, stołu i blatu roboczego, a przy wspólnych posiłkach daje przyjemne, „ciepłe” światło bez konieczności stałego doświetlania lampami.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. Bezpośrednie wyjście na balkon o 5,75 m² ułatwia serwowanie kawy, szybkie wietrzenie po gotowaniu oraz organizowanie posiłków „na zewnątrz” bez chodzenia przez inne pokoje, a strefa dzienna zyskuje praktyczne przedłużenie na cieplejsze miesiące.
-
Łazienka tuż obok strefy dziennej i sypialni – wygoda na co dzień. Sąsiedztwo łazienki z salonem z aneksem kuchennym i jadalnią oznacza szybki dostęp dla domowników i gości, a bliskość sypialni małżeńskiej ułatwia poranne i wieczorne rytuały; zestaw z wanną, pralką, umywalką i toaletą działa funkcjonalnie bez „biegania” przez całe mieszkanie.
-
Sypialnie obok siebie: sypialnia małżeńska przy sypialni dla dziecka. Taka lokalizacja zwiększa poczucie bezpieczeństwa, bo rodzice są blisko dziecka w nocy, a codzienna opieka, usypianie czy szybka reakcja nie wymagają przechodzenia przez część dzienną, co poprawia komfort wszystkich domowników i porządek w rytmie dnia.
-
Sypialnia dla dziecka obok sypialni małżeńskiej – także dobra elastyczność użytkowania. Pokój z łóżkiem jednoosobowym, biurkiem i szafą, dzięki sąsiedztwu z sypialnią rodziców, świetnie sprawdzi się nie tylko dla dziecka, ale też jako gabinet do pracy lub pokój gościnny; w razie potrzeby łatwo zachować cichą, nocną strefę z dala od aktywności w salonie.
-
Układ wejść z korytarza wejściowego – porządek komunikacji bez przecinania pokoi. Z korytarza wejściowego prowadzą wejścia do wszystkich pomieszczeń: do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, do sypialni małżeńskiej, do sypialni dla dziecka oraz do łazienki, co pozwala domownikom korzystać z każdego pokoju niezależnie, bez przechodzenia przez cudzą strefę odpoczynku czy pracy.
-
Wejście do mieszkania w korytarzu wejściowym przy sypialni dla dziecka – praktyczne rozdzielenie funkcji. Umiejscowienie wejścia obok pokoju dziecka ułatwia szybkie wyjścia do szkoły i powroty bez angażowania salonu, a jednocześnie pozwala zachować w strefie dziennej więcej spokoju, gdy ktoś pracuje, odpoczywa na sofie albo przyjmuje gości przy stole.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,90 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Taka szerokość usprawnia codzienny ruch, wniesienie zakupów i mebli oraz wygodne mijanie się domowników, a jednocześnie korytarz i salon „oddychają” optycznie; łatwiej też przenieść nakrycia ze stołu czy naczynia do zmywarki bez ciasnych zakrętów.
