-
Strefa prywatna 15,78 m² (sypialnia małżeńska + prywatna łazienka).
Tworzą ją sypialnia małżeńska oraz prywatna łazienka dostępna wyłącznie bezpośrednio z tej sypialni, co daje domownikom wyraźnie wydzielone miejsce na odpoczynek. Taka strefa ogranicza poranne „krzyżowanie się” domowników, wzmacnia poczucie intymności i ułatwia korzystanie z reszty mieszkania bez zakłócania ciszy w części nocnej.
-
Dwie łazienki: wygoda na co dzień i w sytuacjach „szczytu”.
Obecność łazienki przy częściach wspólnych oraz prywatnej łazienki przy sypialni sprawia, że poranne przygotowania nie blokują się wzajemnie, szczególnie w układzie rodzinnym. Goście mogą korzystać z łazienki ogólnej, a domownicy zachowują swój komfort, bez konieczności wchodzenia do sypialni i bez zbędnego chodzenia po całym mieszkaniu.
-
Dostęp z każdej sypialni do „własnej” łazienki.
Z sypialni małżeńskiej wchodzi się wprost do prywatnej łazienki, natomiast sypialnia dla dziecka ma tuż obok łazienkę ogólną, z wygodnym dojściem z korytarza. W praktyce oznacza to mniej konfliktów o kolejność, większą samodzielność dziecka i lepszą organizację dnia, bo każda sypialnia ma bliski, naturalny dostęp do higieny.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia mimo niewielkiego metrażu.
W salonie z aneksem kuchennym i jadalnią mieszczą się jednocześnie: strefa wypoczynku z trzyosobową sofą i stolikiem kawowym, strefa gotowania z pełnym zestawem mebli kuchennych (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew zintegrowany z blatem oraz dwa odcinki blatu) i wygodna jadalnia ze stołem dla czterech osób. Gdyby te funkcje były rozdzielone na osobne pokoje, trudniej byłoby utrzymać kontakt domowników podczas gotowania, a komunikacja zajęłaby więcej miejsca kosztem sypialni.
-
Dodatkowa prywatna łazienka z wanną – komfort i elastyczność.
Prywatna łazienka przy sypialni małżeńskiej zapewnia możliwość relaksu w wannie bez ryzyka, że w tym samym czasie ktoś będzie potrzebował prysznica czy pralki w łazience ogólnej. To także realna poprawa wygody wieczorem, gdy dziecko korzysta z drugiej łazienki, a dorośli mogą spokojnie zakończyć dzień w swojej części mieszkania.
-
Wyjście z salonu na balkon – łatwe „powiększenie” strefy dziennej.
Wejście na balkon bezpośrednio z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia codzienne korzystanie: poranna kawa, szybkie przewietrzenie po gotowaniu czy miejsce na rośliny są zawsze pod ręką. To także praktyczne przy spotkaniach, bo część dzienna zyskuje dodatkowy kierunek użytkowania bez przechodzenia przez sypialnie.
-
Łazienka ogólna blisko salonu i pokoju dziecka – wygoda dla domowników i gości.
Sąsiedztwo łazienki z salonem z aneksem kuchennym i jadalnią oznacza, że goście nie muszą przechodzić obok łóżek, a domownicy mają szybki dostęp podczas dnia. Jednocześnie bliskość do sypialni dla dziecka ułatwia wieczorne rytuały, korzystanie z toalety w nocy i codzienną logistykę, bez angażowania strefy rodziców.
-
Sąsiedztwo obu sypialni – większe poczucie bezpieczeństwa i lepsza kontrola.
To, że sypialnia małżeńska znajduje się tuż obok sypialni dla dziecka, jest korzystne szczególnie dla rodziny z młodszym dzieckiem: łatwiej reagować w nocy i utrzymywać kontakt, gdy dziecko zasypia. Taki układ poprawia komfort całego mieszkania, bo część nocna jest skupiona w jednym rejonie, a część dzienna nie „wlewa się” do sypialni.
-
Korytarz wejściowy z pełnym rozprowadzeniem do wszystkich pomieszczeń + otwarte przejście do salonu (0,95 m).
Wejście prowadzi do korytarza wejściowego, z którego są osobne wejścia do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, obu sypialni oraz łazienki; ułatwia to codzienny ruch domowników i nie wymusza przechodzenia przez pokoje. Dodatkowo otwarte przejście do salonu o szerokości 0,95 m sprzyja wygodnemu wnoszeniu zakupów, lepszemu doświetleniu strefy wejścia i poczuciu płynności między częścią dzienną a komunikacją.
