-
Strefa prywatna 15,78 m²: sypialnia małżeńska z prywatną łazienką. To wyraźnie wydziela część dla dorosłych: w sypialni mieści się łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami, szafa i telewizor, a wejście bezpośrednio do łazienki ułatwia poranne i wieczorne rytuały bez angażowania pozostałych domowników.
-
Dwie łazienki: łazienka przy części dziennej i prywatna łazienka przy sypialni. W 3-pokojowym mieszkaniu to realnie skraca kolejki w godzinach szczytu, pozwala równolegle korzystać z prysznica i wanny oraz zwiększa wygodę, gdy w domu są dzieci, goście albo dwie osoby pracujące zmianowo.
-
Dostęp z każdej sypialni do własnej łazienki (w praktyce: osobna dla rodziców i osobna „domowa” dla dziecka). Sypialnia małżeńska ma wejście wprost do prywatnej łazienki, a sypialnia dla dziecka ma tuż obok łazienkę z prysznicem i pralką, co daje dziecku lub nastolatkowi wygodną samodzielność i ogranicza wchodzenie do części rodziców.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią łączy wypoczynek, gotowanie i posiłki mimo niewielkiej wielkości. Zestaw kuchenny z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką, zlewem i dwoma blatami pozwala gotować bez kompromisów, a obok mieści się stół dla czterech osób i strefa z trzyosobową sofą oraz stolikiem kawowym, dzięki czemu domownicy są razem zamiast „rozbijać się” na oddzielne pomieszczenia.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. To natychmiastowe przedłużenie strefy dziennej: poranna kawa przy stole lub krótki odpoczynek na zewnątrz nie wymaga przechodzenia przez sypialnie, a przy spotkaniach towarzyskich balkon działa jak dodatkowe miejsce na rozmowę, rośliny lub suszenie po szybkim praniu.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki przy salonie z aneksem kuchennym i jadalnią oraz przy sypialni dla dziecka. Goście korzystają z toalety bez wchodzenia do strefy rodziców, a domownicy mają prysznic „pod ręką” po treningu czy po spacerze; jednocześnie pralka w tej łazience usprawnia domowe obowiązki, nie wprowadzając ich do części wypoczynkowej.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka. Taka lokalizacja zwiększa poczucie bezpieczeństwa dziecka w nocy, ułatwia opiekę nad maluchem oraz szybkie reagowanie, a w codziennym rytmie skraca drogę między pokojami, dzięki czemu domownicy rzadziej „krążą” przez część dzienną i mniej sobie przeszkadzają.
-
Możliwość elastycznego wykorzystania sypialni dla dziecka. Jej metraż pozwala na łóżko jednoosobowe, dużą szafę oraz biurko do nauki, ale równie dobrze może pełnić rolę gabinetu do pracy zdalnej lub pokoju gościnnego; bliskość łazienki sprzyja dłuższej pracy lub pobytowi gości, bez ingerowania w część rodziców.
-
Wejście do mieszkania przez korytarz wejściowy z szafą i wygodnym rozprowadzeniem do wszystkich pomieszczeń. Z korytarza wejściowego wchodzi się do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka oraz łazienki, co porządkuje domowy ruch: kurtki i buty zostają przy wejściu, a strefy dzienna i nocna nie mieszają się przy codziennych powrotach.
-
Otwarte przejście szerokości 0,95 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Taki układ ułatwia wnoszenie zakupów i mebli, poprawia komunikację oraz dostęp światła dziennego z okien salonu (na południe i zachód), a jednocześnie sprawia, że korytarz nie jest ciasnym „tunelowym” odcinkiem, tylko naturalną częścią domu.
