-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią łączy strefę wypoczynku z sofą dwuosobową i stolikiem kawowym, strefę gotowania z pełnym zestawem zabudowy (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew z ociekaczem, dwa blaty) oraz jadalnię ze stołem dla czterech osób. Dzięki temu domownicy są razem w jednym centrum życia, a osobne pomieszczenia nie zabierałyby cennych metrów na ściany i dodatkowe ciągi komunikacyjne.
-
Sypialnia małżeńska jest bardzo duża, więc bez kompromisów mieści wygodne łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi, pojemną szafę, komodę pod telewizor, toaletkę i telewizor 55". Taki układ pozwala oddzielić sen od codziennych czynności (np. szykowania się czy oglądania), a jednocześnie zachować porządek i swobodę poruszania się, co realnie podnosi komfort na co dzień.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki tuż obok sypialni małżeńskiej skraca poranne i wieczorne „trasy” domowników oraz daje większą intymność korzystania z wanny, pralki, toalety wiszącej i umywalki. Co ważne, łazienka nie jest w środku strefy dziennej, więc goście w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią nie mają jej „na widoku”, a domowe rytuały nie zakłócają wspólnego czasu.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka to duża zaleta dla rodzin: w nocy rodzice mają dziecko blisko, a w ciągu dnia łatwiej reagować na potrzeby malucha czy ucznia. Taki układ uspokaja też funkcjonowanie pozostałej części mieszkania, bo strefa snu skupia się w jednym fragmencie, zamiast rozpraszać się przy części dziennej.
-
Sypialnia dla dziecka dzięki metrażowi mieści łóżko jednoosobowe, biurko do nauki oraz szafę, a jej położenie między salonem z aneksem kuchennym i jadalnią a sypialnią małżeńską ułatwia opiekę i codzienną logistykę. Dodatkowo to pokój, który łatwo zmienić w gabinet do pracy, pokój gościnny lub hobby, bo w mieszkaniu jest już pełnowymiarowa sypialnia dla dorosłych.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na loggię wzmacnia funkcję dzienną: można wystawić krzesła, złapać oddech w przerwie gotowania albo podać kawę po posiłku bez wychodzenia z głównej części mieszkania. To także naturalne przedłużenie strefy stołu i wypoczynku, szczególnie przy porannym świetle dzięki wschodniej ekspozycji okien.
-
Wyjście z sypialni dla dziecka na loggię daje dodatkowy atut niezależności i wygody: nastolatek może przewietrzyć pokój, poczytać lub odpocząć „na zewnątrz” bez przechodzenia przez część dzienną. To ogranicza wzajemne przeszkadzanie domowników i poprawia komfort całego mieszkania, bo każda strefa ma swój własny, praktyczny „wentyl” na chwilę ciszy.
-
Korytarz wejściowy ma wejścia do wszystkich pomieszczeń: do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka oraz łazienki, co daje czytelny podział na strefy i brak konieczności przechodzenia przez pokoje. Zabudowa szafą ułatwia uporządkowanie codziennych rzeczy już przy drzwiach, a dzięki temu część dzienna pozostaje estetyczna i gotowa na przyjęcie gości.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,23 m) między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia wnoszenie zakupów, mijanie się domowników i płynne dojście do kuchennej zabudowy. Taka szerokość daje też lepsze wrażenie otwartości od wejścia, a jednocześnie nie „zjada” miejsca na dodatkowe drzwi, co działa na korzyść obu tych stref.
