-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią. Jedno wnętrze obsługuje relaks na dwuosobowej sofie ze stolikiem kawowym, gotowanie na czteropalnikowej płycie z pełnym zestawem AGD (lodówka, zmywarka, zlew z ociekaczem) oraz posiłki przy stole dla czterech osób. To wygodniejsze niż osobne pokoje, bo domownicy są bliżej siebie, łatwiej podawać dania i lepiej wykorzystuje się metraż 3‑pokojowego mieszkania.
-
Sypialnia małżeńska. Duży metraż pozwala wstawić łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi, pojemną szafę, toaletkę i szafkę pod telewizor z ekranem 55”, a mimo to zostaje swobodne miejsce na codzienne poruszanie się. Taka skala daje prawdziwy komfort „master bedroom” i zmniejsza potrzebę dokładania szaf w innych częściach mieszkania.
-
Loggia. Dostęp z dwóch pomieszczeń – z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz z sypialni dla dziecka – daje elastyczność korzystania: raz jako poranna strefa kawy przy części dziennej, innym razem jako bezpieczne miejsce na chwilę oddechu przy pokoju dziecka. W praktyce domownicy nie „zabierają” sobie nawzajem wyjścia na loggię, a wschodnie okna sprzyjają korzystaniu z niej szczególnie przed południem.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na loggię. Taki układ wzmacnia funkcję dzienną: łatwo przewietrzyć wnętrze po gotowaniu, wygodnie wynieść śniadanie na blat barowy lub stół, a potem przenieść się na loggię bez przechodzenia przez część prywatną. To także przyjemne wydłużenie strefy spotkań – sofa, stół i loggia tworzą naturalny ciąg do odpoczynku oraz rozmów.
-
Wyjście z sypialni dla dziecka na loggię. Pokój mieści łóżko jednoosobowe, biurko i szafę, a dodatkowe wyjście na loggię daje dziecku lub nastolatkowi własną, niezależną strefę „oddechu” bez wchodzenia do salonu. Dzięki temu nauka przy biurku i codzienny rytm są mniej zakłócane, a loggia może pełnić rolę miejsca na rośliny, mini‑kącik hobbystyczny albo spokojne czytanie w naturalnym świetle.
-
Sąsiedztwo łazienki i sypialni małżeńskiej. Łazienka tuż obok sypialni małżeńskiej ułatwia poranki i wieczory: szybki dostęp do wanny, umywalki i toalety, bez przechodzenia przez część dzienną. To ważne dla komfortu pozostałej części mieszkania, bo ogranicza ruch w salonie, gdy ktoś śpi lub odpoczywa, i porządkuje domowe „szczyty” związane z higieną oraz praniem w pralce.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka. Bliskość obu pokoi wzmacnia poczucie bezpieczeństwa dziecka i ułatwia codzienną opiekę, szczególnie wieczorem oraz w nocy. Jednocześnie domownicy zachowują podział funkcji: część dzienna zostaje w salonie, a strefa snu jest skupiona w jednym fragmencie trzypokojowego mieszkania, co sprzyja ciszy i spokojniejszemu wypoczynkowi.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,23 m między salonem a korytarzem wejściowym. Takie wejście usprawnia komunikację i wnosi więcej światła do korytarza, a w salonie daje poczucie swobody przy ustawieniu stołu oraz ciągu kuchennego z blatem roboczym i barowym. Jednocześnie łatwiej wnieść zakupy, wózek czy większe elementy wyposażenia, bez ciasnych skrętów i kolizji z meblami.
-
Korytarz wejściowy. Wejście prowadzi bezpośrednio do korytarza wejściowego, z którego są drzwi do wszystkich pomieszczeń: do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, do sypialni małżeńskiej, do sypialni dla dziecka oraz do łazienki. Taki rozdział ułatwia domowe funkcjonowanie: goście mogą trafić do salonu bez zaglądania do sypialni, a domownicy szybciej organizują poranki, bo każdy pokój jest dostępny „z jednego miejsca”.
