-
Dwie strefy relaksu: balkon i loggia. Daje to wybór miejsca na poranną kawę, czytanie lub rośliny doniczkowe bez „zabierania” miejsca w pokojach. W trzypokojowym mieszkaniu to szczególnie cenne, bo domownicy mogą korzystać z dwóch niezależnych tarasów równolegle.
-
Dostęp do rekreacji z każdego pokoju dziennego i obu sypialni. Z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią wychodzi się na loggię, a z sypialni małżeńskiej oraz sypialni dla dziecka bezpośrednio na balkon. To wygodne przy wietrzeniu, podlewaniu roślin i korzystaniu z tarasu bez przechodzenia przez inne pomieszczenia.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. Jedno wnętrze mieści strefę wypoczynku z czteroosobową sofą narożną i stolikiem kawowym, część gotowania z pełnym zestawem AGD oraz jadalnię ze stołem dla czterech osób. W porównaniu do rozdzielenia tych funkcji na osobne pokoje, łatwiej tu rozmawiać, doglądać dzieci i przyjmować gości bez „krążenia” między drzwiami.
-
Bardzo duży blat roboczy w kuchni – łącznie 320 cm. Taka długość blatu, obok płyty czteropalnikowej, zmywarki, lodówki i zlewu z ociekaczem, ułatwia gotowanie we dwoje i przygotowanie kilku dań naraz. W trzypokojowym mieszkaniu to realna korzyść na co dzień, bo kuchnia nie staje się wąskim gardłem podczas posiłków rodzinnych.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na loggię. Dzięki temu jadalnia może naturalnie „przenieść się” na zewnątrz, a podawanie napojów i dań jest krótszą drogą. Dodatkowo łatwiej szybko przewietrzyć część kuchenną po gotowaniu, bez otwierania okien w sypialniach.
-
Dwa osobne pomieszczenia sanitarne: łazienka oraz dodatkowe WC. Przy porannym pośpiechu jedna osoba może korzystać z wanny i pralki w łazience, a druga z toalety i umywalki w WC, bez czekania. W trzypokojowym mieszkaniu dla rodziny lub pary pracującej to duży wzrost wygody i mniejsza liczba domowych „kolizji”.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki przy salonie z aneksem kuchennym i jadalnią oraz przy sypialni małżeńskiej. Goście nie muszą przechodzić przez strefę nocną, bo wejście jest łatwo dostępne z części dziennej, a domownicy mają krótką drogę z sypialni rano i wieczorem. To poprawia komfort korzystania z całego mieszkania, bo sanitariaty są „po drodze”, a nie na końcu korytarza.
-
Sąsiedztwo WC tuż obok sypialni dla dziecka. Dziecko ma szybki dostęp w nocy, co ogranicza wędrówki przez mieszkanie i pomaga utrzymać spokój w części dziennej. Jednocześnie łazienka pozostaje bardziej dostępna dla kąpieli i prania, więc oba pomieszczenia sanitarne nie konkurują ze sobą funkcją.
-
Dwie sypialnie obok siebie: sypialnia małżeńska i sypialnia dla dziecka. Taki układ sprzyja opiece nad małym dzieckiem oraz szybkiej reakcji w nocy, bez biegania przez korytarz. Dla starszego dziecka nadal pozostaje prywatność dzięki osobnym drzwiom z korytarza wejściowego, a reszta mieszkania może działać normalnie, gdy ktoś wcześniej kładzie się spać.
-
Korytarz wejściowy z wejściami do wszystkich pomieszczeń i szerokim, otwartym przejściem do strefy dziennej. Z korytarza wejściowego wchodzi się do: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka, łazienki oraz WC, a przy wejściu mieści się duża szafa. Przejście o szerokości 1,26 m między korytarzem a salonem ułatwia wnoszenie zakupów, lepszy przepływ światła i wygodniejsze codzienne mijanie się domowników.
