-
Otwarta wspólna strefa dzienna 25,57 m²: salon z jadalnią i aneks kuchenny. Zestawienie tych dwóch pomieszczeń w jednym wnętrzu daje wyraźnie większą swobodę ustawienia sofy trzyosobowej ze stolikiem kawowym i fotelem oraz stołu dla czterech osób, niż gdyby były rozdzielone ścianami. Łatwiej też dopasować układ do trybu dnia: raz bardziej „wypoczynkowo”, raz bardziej „jadalnianie”, bez utraty kontaktu z domownikami.
-
Salon z jadalnią z szerokim, otwartym przejściem 3,52 m do aneksa kuchennego – trzy funkcje w jednej strefie. W niewielkim metrażu udaje się połączyć wypoczynek (sofa trzyosobowa, fotel, stolik kawowy), jadalnię (stół z czterema krzesłami) i gotowanie, a jednocześnie zachować możliwość lekkiego odsunięcia kuchni w tło aranżacją mebli. Okna na południe i zachód sprzyjają dobremu doświetleniu tej części dnia codziennego.
-
Bezpośrednie wejście do aneksa kuchennego z salonu z jadalnią. Takie wejście ułatwia serwowanie posiłków na stół, kontrolę tego, co dzieje się w strefie wypoczynku oraz wspólne spędzanie czasu podczas gotowania. W kuchni przewidziano pełne wyposażenie: czteropalnikową płytę, lodówkę, zmywarkę, jednokomorowy zlew bez ociekacza oraz wygodny blat, co podnosi komfort codziennych zadań.
-
Bardzo szerokie przejście 3,52 m między salonem z jadalnią a aneksem kuchennym. Taka szerokość usprawnia komunikację, umożliwia wygodne mijanie się przy gotowaniu i nakrywaniu do stołu oraz pozwala lepiej doświetlić kuchnię światłem z części dziennej. Daje też większe pole do ustawienia zabudowy kuchennej i jadalni tak, by nie „zamykać” widoku w głąb wnętrza.
-
Wyjście z salonu z jadalnią na bardzo duży balkon 13,37 m². Drzwi balkonowe w części dziennej sprawiają, że balkon staje się naturalnym przedłużeniem miejsca odpoczynku i spotkań – łatwo wynieść kawę, posadzić gości albo zorganizować sezonową jadalnię na zewnątrz. To także praktyczne rozwiązanie przy wietrzeniu po gotowaniu, bo najczęściej używana strefa ma bezpośredni dostęp do świeżego powietrza.
-
Dodatkowe WC 1,61 m² jako realna wygoda w trzypokojowym mieszkaniu. Osobna toaleta z małą umywalką odciąża łazienkę w porannych godzinach, gdy ktoś korzysta z wanny albo pralki, a inna osoba potrzebuje toalety „na szybko”. To również atut przy gościach – część sanitarna dla odwiedzających nie musi kolidować z domową rutyną.
-
Sąsiedztwo łazienki 4,02 m² i WC 1,61 m². Bliskość tych pomieszczeń porządkuje strefę higieny w jednym miejscu i ułatwia codzienną logistykę: w łazience mieści się wanna, pralka, toaleta wisząca i umywalka, a obok działa dodatkowa toaleta. W efekcie domownicy mogą równolegle korzystać z obu pomieszczeń, bez niepotrzebnego czekania i „kolejek”.
-
Bliskie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej 10,66 m² i sypialni dla dziecka 9,33 m². Taki układ sprzyja poczuciu bezpieczeństwa dziecka i ułatwia nocną opiekę, bo dojście zajmuje chwilę, bez przechodzenia przez strefę dzienną. Jednocześnie część dzienna pozostaje wolna od ruchu „sypialnianego”, co poprawia komfort odpoczynku w salonie, gdy ktoś wcześniej kładzie się spać.
-
Sypialnia dla dziecka 9,33 m² przy salonie z jadalnią i obok sypialni małżeńskiej – elastyczne zastosowania. Poza ustawieniem łóżka jednoosobowego, biurka i szafy, pokój może działać jako gabinet do pracy zdalnej albo pokój gościnny, bo w mieszkaniu jest już osobna sypialnia rodziców. Lokalizacja blisko części dziennej ułatwia kontrolę i codzienną komunikację, a sąsiedztwo drugiej sypialni porządkuje strefę nocną.
-
Duży korytarz wejściowy 11,06 m² z wejściami do wszystkich kluczowych pomieszczeń i szerokim przejściem 1,22 m do salonu z jadalnią. Z korytarza prowadzą wejścia do: salonu z jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka, łazienki i WC, co ogranicza chodzenie „przez pokoje” i ułatwia domownikom korzystanie z mieszkania niezależnie od siebie. Bliskość łazienki przy wejściu jest praktyczna po powrocie z treningu, spaceru czy pracy.
