-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. W jednym wnętrzu mieszczą się: trzyosobowa sofa ze stolikiem kawowym, kuchnia z pełnym zestawem sprzętów (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew i blat roboczy) oraz stół dla sześciu osób. Taki układ ułatwia codzienny rytm i kontakt domowników, a przy trzech pokojach pozwala przeznaczyć pozostałe dwa na spokojny sen lub pracę zamiast „tracić” je na osobną kuchnię i jadalnię.
-
Doświetlenie i klimat strefy dziennej dzięki południowym oknom oraz funkcjonalności ustawienia. Południowa ekspozycja salonu z aneksem kuchennym i jadalnią sprzyja naturalnemu światłu w ciągu dnia, co poprawia komfort odpoczynku na sofie i wspólnych posiłków przy stole. Jednocześnie kuchnia pozostaje na wyciągnięcie ręki, więc obsługa posiłków i spotkań jest sprawna, bez wędrówek między osobnymi pomieszczeniami.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. Bezpośrednie przejście na balkon 7,10 m² wzmacnia funkcję wypoczynkową strefy dziennej: łatwo przenieść poranną kawę, posiłek lub chwilę relaksu na zewnątrz, a wietrzenie po gotowaniu jest szybsze i wygodniejsze. To także naturalne „wydłużenie” salonu w cieplejszych miesiącach, bez konieczności przechodzenia przez sypialnie.
-
Dodatkowe WC jako realna wygoda dla domowników i gości. Niewielkie WC z toaletą i umywalką odciąża główną łazienkę w porannych godzinach oraz podczas wizyt znajomych, kiedy nie trzeba udostępniać strefy kąpielowej. Taki podział sanitariatów poprawia kulturę codziennego funkcjonowania, zwłaszcza w mieszkaniu trzypokojowym, gdzie częściej mieszkają minimum dwie lub trzy osoby.
-
Duża sypialnia dla dziecka i jej elastyczne zastosowania. Pokój o 12,35 m² mieści łóżko jednoosobowe, dwie szafy oraz biurko, więc dziecko ma miejsce i na sen, i na naukę, i na hobby bez ścisku. Dzięki metrażowi pomieszczenie równie dobrze sprawdzi się jako pokój nastolatka, gabinet z rozkładaną sofą albo pokój gościnny, co w tym układzie daje rodzinie rezerwę na zmiany potrzeb.
-
Sąsiedztwo WC przy sypialni dla dziecka dla większej samodzielności i spokoju domowników. Bliskość toalety obok pokoju dziecka ogranicza nocne wędrówki przez strefę dzienną oraz zmniejsza „kolejki” do łazienki rano. To ważne także dla komfortu reszty domowników, bo podstawowe potrzeby można załatwić w WC, gdy ktoś korzysta z wanny w łazience.
-
Sąsiedztwo łazienki przy salonie z aneksem kuchennym i jadalnią oraz sypialni małżeńskiej. Umiejscowienie łazienki tuż obok strefy dziennej jest praktyczne dla gości i domowników w ciągu dnia, a bliskość wobec sypialni małżeńskiej ułatwia poranne i wieczorne rytuały bez zbędnego przechodzenia przez mieszkanie. W efekcie łazienka „obsługuje” dwa najczęściej używane obszary, co porządkuje funkcjonowanie całego mieszkania.
-
Bliskie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka jako rodzinny układ nocny. Dwa pokoje obok siebie ułatwiają opiekę nad dzieckiem, reagowanie w nocy oraz codzienną organizację poranków bez biegania po mieszkaniu. Jednocześnie strefa nocna jest skupiona w jednej części, co sprzyja ciszy w czasie, gdy w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią ktoś jeszcze pracuje, uczy się albo odpoczywa.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,65 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią oraz układ wejść. Wejście do mieszkania prowadzi do korytarza wejściowego, z którego są drzwi do wszystkich pomieszczeń: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni dla dziecka, sypialni małżeńskiej, łazienki i WC. Szerokie przejście do strefy dziennej ułatwia komunikację, wniesienie mebli i codzienne „rozchodzenie się” domowników bez blokowania wejścia, a przy tym daje wygodny, czytelny podział na część dzienną i nocną.
