-
Otwarta wspólna strefa dzienna 27,41 m² tworzona przez salon z aneksem kuchennym i jadalnią oraz korytarz wejściowy daje efekt większego wnętrza niż przy dwóch zamkniętych pomieszczeniach. Ułatwia to ustawienie sofy trzyosobowej ze stolikiem kawowym, a jednocześnie wygodne wkomponowanie zabudowy kuchennej z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką, zlewem i długim blatem oraz stołu z czterema krzesłami, bez „ciasnych” przejść.
-
Bardzo szerokie otwarte przejście 2,65 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią wzmacnia wygodę komunikacji i doświetlenie strefy wejścia. Taki układ pomaga też aranżować korytarz z szafą 120×60 cm tak, by nie konkurował z częścią wypoczynkową, a goście od razu trafiali do centrum życia domowego.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią w jednym wnętrzu jest praktyczniejszy niż osobne pokoje: domownicy mogą jednocześnie odpoczywać na sofie, przygotowywać posiłki przy ciągu kuchennym i jeść przy stole 131×90 cm. Sprzyja to integracji, lepszej kontroli nad dzieckiem w trakcie zabawy oraz swobodniejszemu ustawieniu wyposażenia bez konieczności „dublowania” miejsca na komunikację.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon 4,05 m² to realne przedłużenie strefy dziennej: wygodnie wystawić mały stolik i dwa krzesła, przewietrzyć część kuchenną po gotowaniu albo stworzyć kącik na zioła. To także atut podczas spotkań, bo dostęp jest bezpośrednio z głównego pomieszczenia, bez chodzenia przez sypialnie.
-
Dwie łazienki – łazienka z wanną, pralką, umywalką i toaletą oraz druga, mniejsza łazienka z prysznicem, umywalką i toaletą – poprawiają rytm dnia w rodzinnym mieszkaniu. Rano jedna osoba może brać szybki prysznic, a druga korzystać z wanny lub pralki, bez czekania i bez blokowania jedynej toalety.
-
Dostęp z każdej sypialni do „własnej” łazienki działa jak mini‑strefy prywatne: z sypialni małżeńskiej jest blisko do łazienki 4,09 m², a z rejonu sypialni dla dziecka najwygodniej korzystać z drugiej łazienki 3,02 m² przez część wejściową. Dzięki temu sypialnie nie muszą „spotykać się” w kolejce do jednej łazienki, a domownicy zachowują większy komfort i niezależność.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki 4,09 m² tuż obok sypialni małżeńskiej podnosi wygodę wieczorem i o poranku, bo droga do wanny i umywalki jest krótka. To ważne także dla reszty mieszkania: korzystanie z łazienki przy sypialni ogranicza krążenie po strefie dziennej, gdy ktoś jeszcze odpoczywa w salonie lub dziecko śpi.
-
Wydzielony korytarz wewnętrzny 4,01 m² porządkuje część nocną: z niego prowadzą wejścia do sypialni małżeńskiej, łazienki 4,09 m² i łazienki 3,02 m². Taka „odnoga” ogranicza hałas z salonu, ułatwia domknięcie prywatności dorosłych i pozwala zachować czytelny podział na strefę dzienną oraz sypialnie.
-
Otwarte przejście 1,18 m między korytarzem wejściowym a korytarzem wewnętrznym usprawnia dojście do obu łazienek i sypialni małżeńskiej, bez tworzenia wąskiego gardła. Jednocześnie nie otwiera sypialni wprost na wejście do mieszkania, więc przychodzący goście trafiają najpierw do strefy dziennej, a nie w kierunku części prywatnej.
-
Sypialnia dla dziecka 11,96 m² sąsiadująca z salonem z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia codzienną opiekę: rodzic ma dziecko „pod ręką”, a jednocześnie pokój mieści łóżko jednoosobowe, dwie szafy i biurko do nauki. Dzięki lokalizacji może też pełnić rolę gabinetu do pracy zdalnej lub pokoju gościnnego, bo druga sypialnia małżeńska pozostaje niezależna po drugiej stronie układu.
