-
Strefa prywatna 20,82 m² ( sypialnia małżeńska, korytarz prywatny, prywatna łazienka ).
Ta część jest odseparowana od życia dziennego dzięki wejściu z korytarza wejściowego do korytarza prywatnego, a dalej do sypialni małżeńskiej i prywatnej łazienki. Daje to ciszę, poczucie intymności i możliwość funkcjonowania rodziny bez wzajemnego budzenia się.
-
Dwie łazienki: prywatna łazienka i łazienka ogólnodostępna.
W praktyce oznacza to mniej kolejek rano i większy komfort w ciągu dnia: jedna łazienka może działać jako „rodzinna” z prysznicem, a druga jako bardziej osobista z wanną i pralką. To także wygoda podczas wizyt gości, bo strefa sypialniana pozostaje mniej eksponowana.
-
Dostęp z każdej sypialni do „własnej” łazienki dzięki sąsiedztwu.
Sypialnia małżeńska sąsiaduje z prywatną łazienką, a sypialnia dla dziecka ma łazienkę tuż obok, więc codzienna higiena nie wymusza przechodzenia przez część dzienną. Zyskuje na tym komfort wszystkich domowników, szczególnie rano oraz wieczorem, gdy rytm dnia bywa różny.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum dnia: wypoczynek, gotowanie i wspólne posiłki w jednym wnętrzu.
Aranżacja z czteroosobowym narożnikiem i stolikiem kawowym tworzy czytelną strefę relaksu, a kuchnia z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką, zlewem i blatem pozwala gotować bez rezygnacji z kontaktu z domownikami. Stół dla czterech osób porządkuje codzienne posiłki; przy osobnych pomieszczeniach trudniej o wspólne spędzanie czasu i łatwiej o izolację domowników.
-
Dodatkowa prywatna łazienka przy sypialni: wygoda „na co dzień” i lepsza organizacja.
Wanna, toaleta stojąca, umywalka oraz pralka pozwalają połączyć kąpiel z obsługą prania bez zajmowania łazienki ogólnej. Bliskość przy sypialni małżeńskiej doceni się szczególnie nocą oraz przy różnym grafiku pracy domowników, gdy liczy się szybki dostęp i dyskrecja.
-
Wydzielony korytarz prywatny z miejscem na długą szafę i spokojniejszą komunikacją.
Wejście do tej części jest bezpośrednio z korytarza wejściowego, a z korytarza prywatnego prowadzą drzwi do sypialni małżeńskiej i do prywatnej łazienki. Taki układ ogranicza widoczność sypialni z części dziennej, ułatwia utrzymanie ładu w strefie nocnej i pozwala „domknąć” ją funkcjonalnie.
-
Balkon dostępny z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią.
Wyjście bezpośrednio z części dziennej ułatwia korzystanie z balkonu w ciągu dnia: do porannej kawy, krótkiego odpoczynku lub przewietrzenia po gotowaniu. To także naturalne przedłużenie strefy wypoczynkowej przy narożniku i stoliku, szczególnie gdy salon ma okna na północny-zachód i południowy-zachód.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki przy sypialni dla dziecka oraz obok części dziennej.
Dziecko ma szybki dostęp do prysznica, toalety i umywalki bez chodzenia przez strefę rodziców, co wspiera samodzielność i porządek dnia. Jednocześnie ta łazienka jest wygodna także dla gości i dla domowników przebywających w salonie, dzięki czemu prywatna łazienka przy sypialni może pozostać naprawdę osobista.
-
Otwarte przejście 1,19 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią oraz drugie 1,19 m między korytarzem wejściowym a korytarzem prywatnym.
Szerokie, otwarte przejścia poprawiają wygodę ruchu, wnoszenia zakupów i codziennego funkcjonowania, a także sprawiają, że wejście do mieszkania jest czytelne: z korytarza wejściowego łatwo trafić do części dziennej albo w stronę sypialni rodziców. Zyskują na tym oba korytarze, bo komunikacja jest płynna i bez „wąskich gardeł”.
