-
Otwarta wspólna strefa 7,14 m²: korytarz wewnętrzny i WC.
Zestawienie korytarza wewnętrznego z WC w jedną, otwartą strefę daje wrażenie większego wnętrza niż przy dwóch osobnych, zamkniętych pomieszczeniach. Ułatwia to ustawienie dodatkowej konsoli, lustra lub siedziska, poprawia komunikację i sprawia, że wejścia do pozostałych pokoi są czytelniejsze.
-
Strefa dzienna w jednym pomieszczeniu: salon z aneksem kuchennym i jadalnią.
W jednym wnętrzu mieszczą się dwie sofy (narożna czteroosobowa i dwuosobowa), stolik kawowy, a także stół dla sześciu osób oraz dwa krzesła barowe, więc domownicy mogą jednocześnie odpoczywać i jeść. Takie rozwiązanie jest wygodniejsze niż osobne pokoje, bo ułatwia wspólne spędzanie czasu, lepsze doświetlenie i elastyczne ustawienie mebli.
-
Wygodne gotowanie: długi blat 260 cm i pełna zabudowa.
Aneks uwzględnia zestaw mebli z czteropalnikową płytą, lodówką, zmywarką, jednokomorowym zlewem zintegrowanym z blatem oraz blatem barowym/śniadaniowym. Blat o długości 260 cm pozwala gotować we dwoje, rozłożyć składniki i sprzęty bez ścisku, a jednocześnie utrzymać płynny kontakt z częścią wypoczynkową.
-
Ogródek 56,42 m² dostępny bezpośrednio z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią.
Jedynym wejściem do ogródka jest wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, co naturalnie wydłuża strefę dzienną i ułatwia organizację posiłków na zewnątrz. To także praktyczne przy dzieciach i zwierzętach, bo kontrola odbywa się z centralnego pomieszczenia, a okna na południowy-zachód sprzyjają popołudniowemu relaksowi.
-
Ponadstandardowa łazienka 7,29 m² z pełnym wyposażeniem.
Jak na ten metraż, łazienka jest wyjątkowo duża i mieści wannę wolnostojącą z odpływem centralnym, toaletę wiszącą, pralkę oraz umywalkę. Daje to wygodę codziennych rytuałów, miejsce na swobodne korzystanie z wyposażenia i większy komfort, gdy rano domownicy szykują się równolegle.
-
Komfort nocą: blisko sypialni małżeńskiej są łazienka i WC.
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej z łazienką oraz osobnym WC skraca drogę nocą i rano, a także zmniejsza ryzyko kolejek do sanitariatów. To ważne również dla reszty domu: gdy łazienka jest zajęta kąpielą lub praniem, małe WC nadal pozostaje dostępne bez wyłączania głównej strefy z użytku.
-
Dwie sypialnie jednoosobowe obok siebie na piętrze i ich alternatywne użycia.
Układ, w którym sypialnia jednoosobowa 9,14 m² sąsiaduje z sypialnią jednoosobową 8,87 m², sprzyja rodzinom z dziećmi, bo pokoje są blisko siebie, a jednocześnie oddzielone od części dziennej. Jeden z nich może stać się gabinetem z biurkiem, pokojem gościnnym albo pokojem hobby, bo w mieszkaniu jest już osobna sypialnia małżeńska.
-
Dwa osobne korytarze wewnętrzne wspierające porządek funkcji na obu kondygnacjach.
Na poziomie 0 korytarz wewnętrzny prowadzi do wszystkich pomieszczeń: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, łazienki i WC, dzięki czemu domownicy nie muszą przechodzić przez strefę wypoczynku. Na poziomie 1 korytarz wewnętrzny rozdziela dwie sypialnie, co pomaga utrzymać ciszę i intymność piętra.
-
Szerokie, otwarte przejścia: 1,22 m między salonem a korytarzem oraz 0,88 m między korytarzem a WC.
Otwarte przejście o szerokości 1,22 m między salonem z aneksem kuchennym i jadalnią a korytarzem wewnętrznym ułatwia wnoszenie stołu, sof czy wózka dziecięcego i poprawia wygodę codziennego ruchu. Z kolei otwarte 0,88 m między korytarzem wewnętrznym a WC usprawnia korzystanie z toalety przez gości i domowników bez wrażenia „ciasnego wejścia”.
-
Parter z praktycznym wejściem: wiatrołap jako bufor od drzwi do części mieszkalnej.
Wejście prowadzi do wiatrołapu, w którym mieści się szafa, a dopiero dalej do korytarza wewnętrznego, co ogranicza wnoszenie chłodu i zabrudzeń do strefy dziennej. Taki układ jest wygodny także po spacerze do pobliskich Bronowic, bo od razu można odłożyć okrycia i buty, zanim przejdzie się do reszty mieszkania.
