-
Dwie sypialnie dla dzieci jako elastyczna strefa domowa. Obecność dwóch oddzielnych pokoi dziecięcych ułatwia codzienność rodzeństwa (każde ma własne łóżko, biurko i szafę), a przy zmianie potrzeb jedna z nich może stać się gabinetem do pracy zdalnej, pokojem gościnnym lub cichą biblioteczką. Są blisko siebie i blisko sypialni rodziców, więc łatwiej pogodzić opiekę, naukę i odpoczynek całej rodziny.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka 8,47 m². Bliskość tych dwóch pomieszczeń sprzyja rodzinom z młodszym dzieckiem: nocne pobudki, choroba czy potrzeba szybkiej reakcji są mniej uciążliwe, bo nie trzeba przechodzić przez strefę dzienną. Północna ekspozycja obu pokoi pomaga utrzymać stabilniejszą temperaturę w nocy, co wspiera spokojny sen i komfort w pozostałej części mieszkania.
-
Sąsiedztwo dwóch pokoi dziecięcych: sypialni dla dziecka 9,02 m² obok sypialni dla dziecka 8,47 m². Taki układ ułatwia wspólną organizację dnia: dzieci mają „swoją” część nocną, a rodzic może kontrolować aktywności bez wchodzenia w salon. To też dobre rozwiązanie, gdy jeden pokój pełni funkcję nauki (biurko 150×75 cm), a drugi zabawy lub snu – porządek i cisza w strefie dziennej są wtedy łatwiejsze do utrzymania.
-
Duża sypialnia małżeńska 14,34 m² jako pełnoprawna strefa odpoczynku. W takim metrażu mieści się wygodne łóżko 200×160 cm z dwiema szafkami nocnymi, duża szafa 198×66 cm oraz dodatkowa szafa 96×66 cm, a także telewizor 65”. Dzięki temu rodzice mogą mieć w pokoju zarówno miejsce do snu, jak i prywatny kącik wieczorny, bez „zabierania” funkcji salonowi.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. Jedno pomieszczenie obejmuje strefę wypoczynku z trzyosobową sofą i stolikiem 80×80 cm, kuchnię z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką, jednokomorowym zlewem oraz dwoma odcinkami blatu, a także jadalnię ze stołem 131×90 cm dla czterech osób. W porównaniu z osobnymi pokojami łatwiej tu rozmawiać w trakcie gotowania, szybciej obsłużyć posiłki i utrzymać rodzinny rytm dnia, bez zbędnych korytarzy i drzwi „odcinających” domowników.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,25 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Taka szerokość usprawnia komunikację, szczególnie gdy kilka osób jednocześnie wraca do domu, dzieci przechodzą z plecakami, a dorośli wnoszą zakupy. Dodatkowo strefa dzienna zyskuje lepszy kontakt z wejściem, a korytarz wejściowy z szafą 182×66 cm staje się naturalnym „buforem” na okrycia, bez uczucia ciasnoty przy samych drzwiach.
-
Bardzo duża łazienka 5,61 m² z pełnym wyposażeniem. Wanna 170×75 cm, pralka 60×60 cm, toaleta wisząca i umywalka tworzą układ wygodny zarówno dla rodziny z dziećmi, jak i dla osób aktywnych, które często piorą i potrzebują kąpieli. Taki rozmiar pozwala korzystać z łazienki bez nerwowego mijania się, co realnie skraca poranne „kolejki” i poprawia komfort w całym mieszkaniu.
-
Dodatkowe WC 2,37 m² obok łazienki i blisko wejścia. Osobna toaleta z umywalką odciąża główną łazienkę w godzinach szczytu, a goście mogą z niej skorzystać bez wchodzenia w strefę prywatną sypialni. Bliskie sąsiedztwo WC i łazienki ułatwia też organizację sprzątania oraz codziennego użytkowania, bo wszystkie funkcje sanitarne są skupione w jednym rejonie mieszkania.
-
Loggia 9,53 m² dostępna bezpośrednio z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Wyjście ze strefy dziennej sprawia, że loggia naturalnie staje się przedłużeniem jadalni i miejsca wypoczynku: można wystawić stolik na poranną kawę przy wschodnim świetle albo zrobić kącik relaksu obok salonowej sofy. To także wygodne rozwiązanie przy wietrzeniu po gotowaniu, bo drzwi są tuż przy kuchni i jadalni.
