-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce domu. W jednym wnętrzu wygodnie działa strefa wypoczynku z sofą trzyosobową, sofą dwuosobową i stolikiem kawowym, część kuchenna z pełnym zestawem AGD oraz blatami roboczymi, a także jadalnia ze stołem i czterema krzesłami. Taki układ ułatwia codzienne życie rodziny i kontakt domowników, a jednocześnie pozwala uniknąć „pustych” korytarzy między osobnymi pomieszczeniami.
-
Duża wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz korzystne doświetlenie. Metraż tego pomieszczenia pozwala zachować czytelny podział na wypoczynek, gotowanie i jedzenie bez ścisku przy meblach oraz przejściach. Okna na północ, południowy-zachód i zachód dają różne scenariusze światła w ciągu dnia, co poprawia komfort zarówno przy posiłkach, jak i podczas odpoczynku czy pracy przy stole.
-
Dwie strefy rekreacyjne: balkon i loggia. Balkon dostępny z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią sprzyja codziennemu „wyjściu na świeże powietrze” po pracy, a większy metraż ułatwia ustawienie zestawu kawowego lub zieleni. Loggia dostępna zarówno z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, jak i z sypialni dla dziecka daje drugi, niezależny kierunek korzystania na co dzień, co jest wygodne przy różnych rytmach domowników.
-
Podwójne wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na loggię i balkon. Dwa osobne wyjścia wzmacniają funkcję dzienną pomieszczenia: można zorganizować np. spokojniejszą strefę relaksu na balkonie, a loggię wykorzystać jako miejsce krótkich przerw w ciągu dnia. Dodatkowo łatwiej przewietrzyć wnętrze po gotowaniu, a domownicy nie „wchodzą sobie w drogę”, gdy część osób przebywa w środku, a część na zewnątrz.
-
Sypialnia dla dziecka z wyjściem na loggię i dobrą elastycznością funkcji. Pokój mieści łóżko jednoosobowe, biurko oraz dużą szafę, a wyjście na loggię daje prywatny kącik oddechu, np. do czytania lub nauki przy naturalnym świetle. Dzięki sąsiedztwu salonu z aneksem kuchennym i jadalnią i bliskości drugiej łazienki pokój może też pełnić rolę gabinetu do pracy z domu lub pokoju gościnnego, bo w mieszkaniu są jeszcze dwie pozostałe sypialnie.
-
Dwie sypialnie dla dzieci – komfort rodziny i opcje alternatywne. Układ z dwoma pokojami dziecięcymi ułatwia organizację życia rodzeństwa w różnym wieku, bo każde ma miejsce na łóżko, biurko i szafę, bez konieczności łączenia funkcji w jednym wnętrzu. Mniejsza sypialnia dla dziecka świetnie sprawdzi się także jako pokój niemowlęcia obok sypialni rodziców, a w przyszłości jako gabinet, pokój hobby albo garderoba z miejscem na biurko, gdy starsze dziecko przejmie większy pokój.
-
Dwie łazienki – wygoda w porannych i wieczornych godzinach szczytu. Większa łazienka z wanną i pralką dobrze obsługuje kąpiele oraz pranie, a mniejsza łazienka z kabiną prysznicową z odpływem liniowym pozwala szybko przygotować się do wyjścia. Taki podział znacząco ogranicza kolejki w rodzinie, daje wybór między prysznicem a wanną i ułatwia zachowanie porządku w codziennym rytmie domowników.
-
Bliskość większej łazienki przy sypialni małżeńskiej – większa prywatność rodziców. Sąsiedztwo tej łazienki z sypialnią rodziców skraca drogę w nocy i rano, co podnosi komfort, gdy dzieci jeszcze śpią. Jednocześnie odciąża część dzienną: domownicy i goście mogą częściej korzystać z drugiej łazienki, dzięki czemu w okolicy sypialni robi się spokojniej i ciszej, co sprzyja odpoczynkowi.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i kompaktowej sypialni dla dziecka – łatwiejsza opieka i spokojna noc. Taki układ jest szczególnie korzystny przy małym dziecku, bo rodzice mają je blisko, bez konieczności przechodzenia przez strefę dzienną. Daje to poczucie bezpieczeństwa i ułatwia reagowanie w nocy, a jednocześnie większa sypialnia dziecka może pozostać bardziej niezależna, np. dla starszaka lub jako gabinet.
-
Korytarz wejściowy z wejściem do wszystkich pomieszczeń i szerokim przejściem do strefy dziennej. Z korytarza wejściowego wchodzi się osobno do: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, obu sypialni dla dzieci, dwóch łazienek, co porządkuje komunikację i ogranicza przechodzenie przez czyjąś prywatną część. Szerokie, otwarte przejście 1,69 m między korytarzem a salonem ułatwia wnoszenie zakupów, swobodne mijanie się domowników oraz sprawia, że strefa dzienna jest bardziej „zapraszająca” od wejścia.
