-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce codzienności. W jednym wnętrzu mieści się strefa wypoczynku ze stolikiem kawowym i trzyosobową sofą, część kuchenna z pełnym zestawem AGD (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew zintegrowany z blatem) oraz jadalnia ze stołem dla sześciu osób. Dzięki temu domownicy są razem podczas gotowania, rozmów i odpoczynku, a osobne pomieszczenia wymusiłyby korytarze, dodatkowe drzwi i większy dystans między aktywnościami.
-
Duża, jak na ten metraż, wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Ten pokój realnie „udźwignie” codzienny rytm rodziny: jednocześnie rozstawiona sofa do wieczornego relaksu, wygodny stół do posiłków i pracy oraz pełna zabudowa kuchenna nie konkurują ze sobą o miejsce. Dodatkowym atutem są okna na wschód i północ, co sprzyja łagodnemu doświetleniu rano i bardziej równemu światłu w ciągu dnia.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na taras. Bezpośrednie wyjście na taras o 10,97 m² przedłuża strefę dzienną: łatwo wynieść śniadanie z jadalni, zrobić przerwę od gotowania albo przyjąć gości „na zewnątrz” bez krążenia przez inne pokoje. To także praktyczne w codzienności, bo taras staje się naturalnym miejscem na chwilę oddechu, a nie odległym dodatkiem, z którego rzadko się korzysta.
-
Dodatkowe WC obok strefy dziennej. Sąsiedztwo WC z salonem z aneksem kuchennym i jadalnią podnosi wygodę spotkań i popołudniowego życia domowego: domownicy i goście nie muszą przechodzić w głąb części sypialnianej. To odciąża łazienkę, ogranicza kolejki rano i pozwala zachować większą prywatność, gdy ktoś korzysta z wanny lub pralki.
-
Sypialnia małżeńska z łazienką tuż obok – komfort wieczorem i o poranku. Bliskość łazienki przy sypialni małżeńskiej ułatwia szybkie skorzystanie z wanny, umywalki czy pralki bez przechodzenia obok strefy dziennej. Taki układ sprzyja spokojniejszemu funkcjonowaniu pozostałych domowników: jedna osoba może szykować się do pracy, a druga nadal odpoczywać, bez „przelotów” przez salon i bez angażowania WC przy części dziennej.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka – blisko, ale nadal z własną strefą. Umiejscowienie obu sypialni obok siebie daje rodzicom łatwiejszą kontrolę i szybszą reakcję w nocy, co jest ważne zwłaszcza przy młodszym dziecku. Jednocześnie część nocna jest oddzielona od gwaru salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, więc wieczorny film na sofie nie musi przeszkadzać w zasypianiu, a poranne wstawanie można rozłożyć w czasie.
-
Sypialnia dla dziecka jako pokój wielozadaniowy. Przy wielkości pozwalającej na łóżko jednoosobowe, biurko oraz dużą szafę, ten pokój wygodnie działa jako klasyczny pokój dziecięcy, ale równie dobrze może być gabinetem do pracy, pokojem gościnnym albo pokojem hobby. Położenie obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią sprzyja temu, by dziecko odrabiało lekcje „blisko życia domowego”, a jednocześnie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej ułatwia utrzymanie wieczornego rytmu i poczucia bezpieczeństwa.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,26 m) między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Takie wejście daje wygodniejszą komunikację dla kilku osób naraz oraz łatwiejsze wnoszenie zakupów i większych elementów wyposażenia do strefy dziennej. Korzysta na tym również korytarz wejściowy z szafą: ruch rozkłada się płynnie, a widok na salon od progu wzmacnia wrażenie ładu i porządku już od wejścia do trzypokojowego mieszkania.
-
Wejście do korytarza wejściowego z szybkim dostępem do wszystkich pomieszczeń. Z korytarza wejściowego wchodzi się osobno do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka, łazienki i WC, co ułatwia domową logistykę. Dodatkowo łazienka obok wejścia jest praktyczna po powrocie z treningu lub spaceru, gdy można od razu skorzystać z umywalki czy wanny, nie przechodząc przez część dzienną.
