-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum dnia. W jednym wnętrzu mieszczą się: strefa wypoczynku z dwuosobową sofą i stolikiem kawowym, kuchnia z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką oraz zlewem zintegrowanym z blatem, a także jadalnia ze stołem dla czterech osób. To daje więcej miejsca na dwie pełnoprawne sypialnie i skraca codzienne „krążenie” między gotowaniem, jedzeniem i odpoczynkiem, czego nie zapewniłyby trzy osobne pomieszczenia.
-
Południowa ekspozycja okien w pokojach dziennym i obu sypialniach. Salon z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialnia małżeńska i sypialnia dla dziecka korzystają z dobrego doświetlenia w ciągu dnia, co sprzyja pracy przy stole i biurku, a także przyjemnemu wypoczynkowi na sofie. Na 6. piętrze łatwiej też o wrażenie większej otwartości i mniejszy kontakt z ulicznym zgiełkiem niż na niższych kondygnacjach.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. Takie usytuowanie sprawia, że balkon naturalnie staje się przedłużeniem części dziennej: można szybko wystawić kawę po śniadaniu przy stole albo zrobić przerwę od gotowania i odpoczynku na sofie, bez przechodzenia przez sypialnie. To również wygodne przy przyjmowaniu gości, bo strefa dzienna i balkon tworzą spójną, towarzyską całość.
-
Dodatkowe WC jako realna poprawa wygody domowników i gości. W trzypokojowym mieszkaniu z dwoma sypialniami osobna toaleta z umywalką ogranicza „kolejki” rano, gdy jednocześnie potrzebne są pralka, wanna i umywalka w łazience. Goście mogą skorzystać z WC bez wchodzenia do części kąpielowej, co podnosi komfort korzystania z całego mieszkania.
-
Sąsiedztwo łazienki tuż obok sypialni małżeńskiej. Bliskość łazienki z wanną i pralką ułatwia wieczorną i poranną rutynę, bez konieczności przechodzenia przez część dzienną, gdy ktoś jeszcze śpi lub odpoczywa. To ważne także dla reszty mieszkania: korzystanie z łazienki nie „rozlewa się” na salon, a domownicy mogą równolegle używać WC.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka – zaleta dla pokoju rodziców. Taka lokalizacja pozwala szybciej reagować w nocy lub rano, a jednocześnie zachować podział funkcji: w sypialni rodziców mieści się łóżko dwuosobowe z szafkami oraz duża szafa, a codzienne życie toczy się w salonie. Bliskość pokoi wspiera też spokojniejszą organizację dnia, bez konieczności przechodzenia przez część dzienną.
-
Sąsiedztwo sypialni dla dziecka i sypialni małżeńskiej – zaleta dla pokoju dziecka i alternatywnych funkcji. Pokój z łóżkiem jednoosobowym, szafą i biurkiem dobrze sprawdzi się nie tylko jako dziecięcy, ale też jako gabinet do pracy lub pokój gościnny, bo pozostaje w „nocnej” części mieszkania. Dzięki temu salon nadal pełni rolę miejsca spotkań, a praca przy biurku nie musi odbywać się wśród domowego zgiełku.
-
Otwarty przesmyk o szerokości 1,08 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Takie wejście ułatwia wnoszenie zakupów prosto do kuchni i szybkie przejście z wierzchnim okryciem do części dziennej, bez wrażenia ciasnego „tunelu”. Korzysta na tym także korytarz z szafą: ruch domowników rozkłada się płynnie, a salon staje się naturalnym kierunkiem po wejściu do mieszkania.
-
Korytarz wejściowy jako praktyczny węzeł komunikacyjny do wszystkich pomieszczeń. Z niego prowadzą wejścia do: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka, łazienki oraz WC, co ułatwia domownikom niezależne funkcjonowanie. Dodatkowo obecność szafy przy wejściu pozwala wygodnie odłożyć okrycia i buty, zanim przejdzie się do strefy dziennej lub nocnej.
