-
Dwie sypialnie dla dzieci: sypialnia dla dzieci obok sypialni małżeńskiej i osobna sypialnia dla dziecka przy strefie dziennej. To ułatwia dopasowanie do wieku dzieci i rytmu dnia: starsze mają blisko rodziców, młodsze mogą mieć pokój bliżej salonu. Alternatywnie mniejszy pokój świetnie zagra jako gabinet do pracy, pokój gościnny albo ciche miejsce do nauki, bez zabierania funkcji pozostałym sypialniom.
-
Dwie łazienki: większa łazienka z wanną, pralką i szafą oraz druga łazienka z wygodnym prysznicem i odpływem liniowym. W czteropokojowym mieszkaniu to realnie skraca poranne kolejki, pozwala rozdzielić kąpiel dzieci i szybki prysznic dorosłych, a goście mogą korzystać z jednej łazienki bez wchodzenia w prywatną strefę sypialni.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią w jednym pomieszczeniu: strefa wypoczynku z dużą sofą narożną i stolikiem kawowym, kuchnia z pełnym zestawem sprzętów (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew jednokomorowy i długi blat) oraz jadalnia ze stołem i czterema krzesłami. Takie rozwiązanie ułatwia codzienną logistykę, wspólne gotowanie i rozmowę w trakcie posiłków, a także daje więcej „żywej” części domu niż wariant z kuchnią i jadalnią zamkniętymi osobno.
-
Sypialnia dla dzieci zaplanowana bez łóżek pojedynczych to elastyczność: przy 16,03 m² można wprowadzić dwa łóżka, dwa biurka i szafy, ale równie dobrze urządzić pokój rodzeństwa z łóżkiem piętrowym, większą strefą zabawy albo dwoma stanowiskami gamingowo-naukowymi. Ze względu na sąsiedztwo sypialni małżeńskiej łatwo zrobić tu także pokój niemowlęcia, a gdy dzieci dorosną — pracownię, pokój muzyczny lub domową siłownię, bo pozostała sypialnia dla dziecka nadal zabezpiecza funkcję dodatkowego pokoju.
-
Duża sypialnia małżeńska daje wygodę codzienności: mieści pełnowymiarowe łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi, toaletkę oraz dwie szafy o różnych głębokościach. Taki metraż pozwala zachować czytelny układ komunikacji wokół łóżka i oddzielić strefę snu od miejsca do ubierania się lub pracy przy toaletce, bez wrażenia „zagracenia” meblami.
-
Duży metraż sypialni dla dzieci poprawia funkcjonalność na lata: dwa łóżka, dwa biurka i dwie szafy nie muszą stać „na styk”, więc dzieci mogą równolegle odrabiać lekcje i odpoczywać, nie wchodząc sobie w drogę. Wschodnia ekspozycja sprzyja porannej aktywności, a wielkość pokoju ułatwia późniejszą zmianę aranżacji, np. na pokój nastolatka z większym biurkiem, regałem i dodatkową strefą hobby.
-
Ponadstandardowa jak na ten metraż łazienka (6,26 m²) pozwala na wygodną wannę, pralkę, szafę i pełną ceramikę bez kompromisów. To praktyczne w rodzinie: można kąpać dzieci w wannie, a jednocześnie mieć miejsce na kosz na bieliznę i swobodny dostęp do pralki, bez „wciskania” sprzętów między sanitariaty.
-
Ogródek 60,14 m² z dwoma wyjściami: z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz z sypialni dla dziecka. To duża przewaga parteru — w salonie naturalnie powiększa się strefa spotkań (łatwo wynieść stół lub kawę na zewnątrz), a wyjście z pokoju dziecka wspiera bezpieczną zabawę i szybkie „wietrzenie” pokoju, bez przechodzenia przez całą część dzienną.
-
Sąsiedztwa, które podnoszą wygodę domowników: łazienka 6,26 m² tuż obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia korzystanie w ciągu dnia i podczas wizyt gości, a łazienka 4,30 m² obok sypialni małżeńskiej daje komfort wieczorem i rano bez chodzenia korytarzem. Dodatkowo bliskość sypialni małżeńskiej i sypialni dla dzieci wzmacnia poczucie kontroli nad dziećmi nocą i skraca domowe trasy w prywatnej części mieszkania.
-
Wejścia i komunikacja ułatwiają codzienność: do korytarza wejściowego wchodzi się od razu z zewnątrz, a z niego prowadzą drzwi do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dzieci, obu łazienek oraz dalej do pozostałych stref. Szerokie, otwarte przejście 1,41 m między korytarzem a salonem poprawia wygodę wnoszenia zakupów, wózka czy walizek, a jednocześnie daje w salonie lepszy kontakt z częścią wejściową bez efektu „ciasnego tunelu”.
