-
Dwie strefy prywatne na dwóch górnych kondygnacjach dają wyraźny podział ról w domu. Pierwsza strefa (trzy sypialnie dla dzieci, sypialnia małżeńska, łazienka i wewnętrzny korytarz prywatny) sprzyja codziennemu rytmowi rodziny, a druga (dwa duże pokoje, łazienka i wewnętrzny korytarz prywatny) może działać jako „piętro nastolatków”, strefa gości albo praca z dala od części dziennej.
-
Otwarta, zintegrowana wspólna strefa na poziomie „wejściowo-dziennym” ma łącznie 24,64 m² i tworzą ją salon z aneksem kuchennym i jadalnią oraz WC. Przy szerokim otwartym przejściu 1,38 m pomiędzy tymi pomieszczeniami wnętrze daje wrażenie większego niż przy osobnych pokojach, łatwiej ustawić sofę trzyosobową, dwa fotele i stolik oraz nie blokować dojścia do stołu okrągłego dla czterech osób.
-
Na „górnym piętrze rodzinnym” są aż trzy sypialnie dla dzieci, co od razu rozwiązuje potrzeby większej rodziny. Alternatywnie jedna z nich może działać jako gabinet, pokój hobby albo pokój gościnny, bo dodatkowo na kolejnym poziomie są jeszcze dwa duże pokoje, więc dom nie traci funkcji sypialnianej nawet po zmianie potrzeb domowników.
-
Są dwie łazienki (na poziomie 1 i 2) oraz osobne WC na dole, co znacząco skraca poranne kolejki i ułatwia życie przy kilkuosobowej rodzinie. Sąsiedztwo łazienki 4,30 m² tuż obok sypialni małżeńskiej i dziecięcego pokoju 11,38 m² daje szybki dostęp nocą, a łazienka 4,11 m² obok obu dużych pokojów na poziomie 2 wspiera wygodę pracy, ćwiczeń lub przyjmowania gości bez schodzenia na dół.
-
Otwarta, zintegrowana strefa na poziomie 2 ma aż 50,28 m² i tworzą ją pokój 25,54 m², pokój 22,20 m² oraz wewnętrzny korytarz prywatny 2,54 m². Bardzo szerokie przejścia 2,44 m i 2,45 m między korytarzem a oboma pokojami dają „loftowy” efekt, łatwiej zmieniać ustawienie mebli (np. duże biurko, kanapa, strefa ćwiczeń), a gdyby pokoje były oddzielone wąskimi drzwiami, trudniej byłoby uzyskać tak elastyczną aranżację.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią łączy trzy funkcje mimo niewielkiego metrażu: wypoczynek (sofa trzyosobowa, stolik kawowy, dwa fotele), gotowanie (pełny zestaw AGD) i wspólne posiłki (okrągły stół z czterema krzesłami). Taki układ jest wygodniejszy niż osobne pomieszczenia, bo domownicy mogą równocześnie gotować, rozmawiać i odpoczywać, a zachodnie okna wspierają popołudniowy klimat strefy dziennej.
-
Bardzo długi blat kuchenny o łącznej długości 390 cm (odcinek 220 cm oraz dodatkowy 170×60 cm) realnie podnosi komfort gotowania. Przy czteropalnikowej płycie, lodówce, zmywarce i jednokomorowym zlewie bez ociekacza zostaje dużo miejsca na przygotowanie posiłków, ekspres, robot kuchenny czy „linia” do pieczenia, co w mniejszych kuchniach bywa największym ograniczeniem.
-
Cztery miejsca do odpoczynku na zewnątrz i obok domu wzmacniają codzienną wygodę: ogródek 50,52 m², ogródek 11,48 m², balkon 6,48 m² oraz schowek 4,35 m². Wejście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią prosto do większego ogródka ułatwia jedzenie na świeżym powietrzu i zabawę dzieci bez „logistyki”, a balkon dostępny z dziecięcej sypialni 11,82 m² i z sypialni małżeńskiej daje dwa niezależne scenariusze korzystania o różnych porach dnia.
-
Pięć niezależnych wejść do domu (do wiatrołapu 5,73 m², trzykrotnie do wiatrołapu 5,64 m² oraz bezpośrednio do WC 2,09 m²) daje rzadką elastyczność użytkowania. To sprzyja podziałowi na „wejście codzienne” i „wejście gościnne”, ułatwia wyjścia dzieci na zajęcia bez krzyżowania się w korytarzu, a także pozwala myśleć o alternatywnej organizacji parteru, np. z osobnym wejściem dla domowego gabinetu lub strefy hobby.
-
Układ sąsiedztw sypialni poprawia komfort domowników: sypialnia dla dziecka 13,39 m² leży obok sypialni dla dziecka 11,38 m², a sypialnia dla dziecka 11,82 m² obok sypialni małżeńskiej. Taki układ ułatwia opiekę nad młodszymi dziećmi (blisko siebie), a jednocześnie daje rodzicom możliwość trzymania jednego z dzieci „pod ręką”; dodatkowo wejście do wszystkich pomieszczeń piętra prowadzi z jednego wewnętrznego korytarza prywatnego, co porządkuje ruch w nocy.
