-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce mieszkania. W jednym wnętrzu mieszczą się: strefa wypoczynku z czteroosobową sofą narożną i stolikiem kawowym, kuchnia z pełnym zestawem (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew z ociekaczem) oraz jadalnia ze stołem dla czterech osób. Dzięki temu dwa pozostałe pokoje mogą w całości pełnić funkcję sypialni, zamiast „oddawać” metraż na osobną kuchnię i osobną jadalnię.
-
Dobre doświetlenie i przyjemny rytm dnia w strefie dziennej. Salon z aneksem kuchennym i jadalnią ma okna na południe i zachód, co sprzyja jasnym popołudniom, naturalnie wspiera część wypoczynkową i daje lepsze warunki do wspólnych posiłków. Taki układ stron świata podnosi komfort codziennych aktywności, szczególnie gdy domownicy spędzają najwięcej czasu właśnie w tej części mieszkania.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. Bezpośrednie przejście na balkon ułatwia przeniesienie porannej kawy lub kolacji na zewnątrz, a także szybkie przewietrzenie strefy gotowania po intensywnym przygotowywaniu posiłków. To także praktyczne „wydłużenie” części dziennej w cieplejsze miesiące, bez wchodzenia przez sypialnie.
-
Balkon jako wygodna strefa odpoczynku przy części dziennej. Balkon o wielkości 6,75 m² pozwala ustawić niewielki zestaw wypoczynkowy lub stolik z krzesłami, a jego lokalizacja przy salonie sprawia, że korzysta się z niego naturalnie, w trakcie dnia. To atut szczególnie w mieszkaniu trzypokojowym, bo dodaje dodatkowe miejsce na chwilę ciszy bez „zabierania” funkcji któremukolwiek z pokoi.
-
Bardzo duży blat kuchenny o łącznej długości 325 cm. Dwa odcinki blatu (dłuższy i pomocniczy) zapewniają wygodne miejsce do krojenia, odkładania naczyń i pracy w duecie, co dobrze współgra z obecnością zmywarki, płyty i dużej lodówki. W mieszkaniu z dwiema sypialniami taki komfort gotowania pozwala utrzymać część dzienną jako realne centrum życia, a nie tylko „aneks z konieczności”.
-
Łazienka tuż obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Sąsiedztwo łazienki jest wygodne dla domowników i gości w ciągu dnia, bez potrzeby przechodzenia obok łóżek w sypialniach. Jednocześnie odciąża część prywatną mieszkania: poranne i wieczorne czynności (wanna, pralka, toaleta wisząca, umywalka) odbywają się blisko strefy dziennej, co poprawia płynność korzystania z pozostałych pokoi.
-
Sypialnia małżeńska obok sypialni dla dziecka. Takie sąsiedztwo ułatwia opiekę nocną i poranne rutyny, a przy tym pozwala utrzymać „rodzinną” część mieszkania w jednym fragmencie, bez rozrzucania sypialni po różnych stronach. W praktyce zwiększa to spokój w salonie, bo życie rodzinne ma swój czytelny układ i nie przenosi się ciągle do strefy dziennej.
-
Sypialnia dla dziecka obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią i obok sypialni małżeńskiej – funkcjonalność mimo kompaktowego metrażu. Pokój mieści łóżko jednoosobowe, biurko do nauki i szafę, a dzięki lokalizacji blisko salonu łatwiej kontrolować aktywności dziecka w ciągu dnia. Jednocześnie bliskość sypialni rodziców daje poczucie bezpieczeństwa wieczorem, a w przyszłości pomieszczenie może działać także jako gabinet do pracy lub pokój hobby, bo drugi pokój pozostaje pełnowartościową sypialnią.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,21 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Taka szerokość ułatwia wnoszenie zakupów, wózka czy większych elementów wyposażenia, a także poprawia komunikację podczas codziennego ruchu domowników. Korzysta na tym również korytarz: staje się wygodnym „łącznikiem” do wszystkich pomieszczeń, a jednocześnie nie tworzy ciasnego gardła przy wejściu.
-
Korytarz wejściowy jako praktyczna strefa startowa z wejściami do wszystkich pomieszczeń. Z korytarza prowadzą drzwi do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka oraz łazienki, a dodatkowo znajduje się tu miejsce na szafę. Wejście do mieszkania właśnie tutaj, przy łazience, ułatwia szybkie umycie rąk po powrocie i porządkuje codzienne funkcjonowanie domowników bez krążenia po pokojach.
