-
Dwie strefy rekreacji: taras i ogródek tworzą jedną otwartą całość. Taras ma wejścia z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz z sypialni dla dziecka, a ogródek dopełnia tę samą, wspólną strefę wypoczynku. To daje elastyczność: stół na tarasie, leżak w ogródku i swobodne korzystanie o każdej porze dnia.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. W jednym pomieszczeniu mieści się strefa wypoczynku z trzyosobową sofą i stolikiem kawowym, kuchnia z pełnym zestawem (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew i blat) oraz jadalnia ze stołem dla czterech osób. W porównaniu do osobnych pomieszczeń oszczędza to metry na komunikację i ułatwia codzienną opiekę nad dzieckiem podczas gotowania.
-
Taras dostępny z części dziennej i z pokoju dziecka. Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia szybkie podanie posiłku na zewnątrz i naturalnie powiększa strefę wypoczynku w cieplejsze dni. Dodatkowe wyjście z sypialni dla dziecka daje niezależność nastolatkowi albo wygodę przy wietrzeniu i zabawie, bez konieczności przechodzenia przez część dzienną.
-
Duża sypialnia małżeńska blisko łazienki. Metraż tej sypialni pozwala komfortowo ustawić łóżko dwuosobowe z szafkami po obu stronach oraz pełnowymiarową szafę, bez poczucia ścisku przy przejściach. Sąsiedztwo łazienki skraca drogę poranną i nocną, co docenia się przy codziennym rytmie i gdy domownicy wstają o różnych godzinach.
-
Duża (jak na taki metraż) łazienka przy dwóch kluczowych strefach: dziennej i małżeńskiej. Układ obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia szybkie skorzystanie w ciągu dnia, a bliskość sypialni małżeńskiej podnosi wygodę poranków i wieczorów. Jednocześnie rozmiar łazienki mieści wannę, pralkę, umywalkę, toaletę i dodatkową szafę, więc dom nie „żyje” na korytarzu rzeczami codziennej higieny.
-
Dodatkowe WC – wyraźnie lepsza organizacja dnia w trzypokojowym mieszkaniu. Osobne WC ogranicza kolejki rano i pozwala korzystać z toalety, gdy ktoś zajmuje łazienkę kąpielą lub praniem. To rozwiązanie szczególnie wygodne przy gościach, a także wtedy, gdy domownicy chcą zachować intymność strefy kąpielowej.
-
Duża wielkość WC i jego sąsiedztwo z pokojem dziecka. Większy metraż WC pozwala na komfortowe ustawienie toalety stojącej i umywalki, z wygodnym podejściem także dla dziecka. Bliskość sypialni dla dziecka jest praktyczna nocą oraz podczas nauki i zabawy, a jednocześnie odciąża główną łazienkę, dzięki czemu pozostałe czynności sanitarne przebiegają spokojniej.
-
Sypialnia dla dziecka o funkcji nie tylko „do spania” i z dobrym otoczeniem. Przy tej wielkości mieści się łóżko jednoosobowe, szafa oraz biurko, więc powstaje pełna strefa snu i nauki bez kompromisów. Sąsiedztwo salonu z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia nadzór młodszego dziecka w ciągu dnia, a bliskość WC usprawnia codzienność i zmniejsza liczbę przejść do łazienki.
-
Duży korytarz wejściowy z dostępem do wszystkich pomieszczeń oraz wygodnym startem przy WC. Z korytarza jest wejście do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka, łazienki i WC, co porządkuje ruch domowników i daje poczucie prywatności w sypialniach. Wejście do mieszkania wypada obok WC, więc goście mogą skorzystać z toalety bez zaglądania w głąb części prywatnej.
-
Otwarte przejście o szerokości 1,00 m między salonem z aneksem kuchennym i jadalnią a korytarzem wejściowym. Taka szerokość ułatwia wnoszenie zakupów i mijanie się domowników, a jednocześnie pozwala, by światło z okien części dziennej lepiej „pracowało” także w komunikacji. Dla salonu to wygodny, naturalny dopływ domowników bez ciasnego „gardła”, a dla korytarza – mniej wrażenia zamknięcia.
