-
Dwie sypialnie dla dziecka po 9,57 m² dają wygodny podział na dwa niezależne pokoje, co ułatwia codzienność rodzeństwu i domownikom pracującym w różnych rytmach. Jedną z nich można też łatwo wykorzystać jako gabinet do pracy z biurkiem, pokój gościnny albo pokój hobby, bo obok i tak jest osobna sypialnia małżeńska oraz dzienna strefa w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią (23,76 m², okna na południe) łączy wypoczynek na trzyosobowej sofie ze stolikiem kawowym, gotowanie na zestawie mebli z czteropalnikową płytą, lodówką, zmywarką, jednokomorowym zlewem i blatem oraz wygodne posiłki przy stole z czterema krzesłami. Taki układ oszczędza metraż, który w wariancie z oddzielną kuchnią i osobną jadalnią „uciekałby” na ściany i drzwi, a tu skupia życie domowe w jednym, jasnym miejscu.
-
Dodatkowe WC (2,02 m²) poprawia komfort w godzinach porannych i wieczornych, gdy kilka osób korzysta z sanitariatów równocześnie. Sprawdza się też podczas wizyt gości, bo nie trzeba wtedy zajmować głównej łazienki, a domownicy zachowują swobodę korzystania z wanny i pralki bez kolejki oraz stresu.
-
Wydzielony korytarz wewnętrzny (4,45 m²) porządkuje strefy: z jednej strony prowadzi do dziennej części w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią, z drugiej do łazienki. Nawet przy niewielkim metrażu mieści długą szafę, dzięki czemu wejście do pokoju dziennego pozostaje wolne od okryć i butów, a dom wygląda schludniej bez „rozlewania się” rzeczy na część wypoczynkową.
-
Duża jak na ten metraż łazienka (5,32 m²) pozwala pogodzić wannę, pralkę, toaletę wiszącą i umywalkę w jednym, wygodnym układzie. Taka wielkość ułatwia domowe funkcjonowanie rodzinie: jest miejsce na komfortowe korzystanie z wanny, a pralka nie zabiera przestrzeni w kuchni, więc strefa gotowania w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią pozostaje bardziej uporządkowana.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon (11,16 m²) wzmacnia funkcję dzienną: łatwo przenieść kawę, posiłek ze stołu lub chwilę relaksu z sofy na zewnątrz. To także praktyczne przy wietrzeniu po gotowaniu i w ciepłe dni, bo największy pokój zyskuje „drugi plan” do odpoczynku, a goście naturalnie rozchodzą się między część wewnętrzną i balkon.
-
Sąsiedztwo łazienki tuż obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią jest wygodne w codziennych sytuacjach: szybkie umycie rąk podczas przygotowywania posiłków, kąpiel dziecka bez przechodzenia przez strefę sypialni czy komfort dla gości przebywających głównie w pokoju dziennym. To odciąża część nocną, bo domownicy nie muszą krążyć przy sypialniach, gdy akurat ktoś odpoczywa.
-
Bliskie sąsiedztwo WC tuż obok sypialni małżeńskiej zwiększa wygodę nocą i o poranku, gdy liczą się krótkie dojścia i minimum hałasu w mieszkaniu. Jednocześnie rozdziela funkcje: szybkie skorzystanie z toalety nie blokuje głównej łazienki, co podnosi komfort pozostałych domowników i zmniejsza ryzyko „korków” w sanitariatach w czasie największego domowego ruchu.
-
Układ sypialni na północ zgrupowanych przy korytarzu wejściowym daje czytelny podział na strefę nocną: sypialnia małżeńska (z łóżkiem dwuosobowym, szafkami, szafą i telewizorem) leży obok jednej sypialni dla dziecka, co sprzyja opiece nad młodszym dzieckiem i szybkiej reakcji w razie potrzeby. Dwie sypialnie dla dziecka sąsiadują też ze sobą, więc rodzeństwo ma blisko do siebie, a jednocześnie każde zachowuje własny pokój.
-
Otwarta komunikacja: przejście 1,14 m między korytarzem wejściowym a korytarzem wewnętrznym oraz przejście 1,15 m między korytarzem wewnętrznym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia wnoszenie zakupów i codzienne mijanie się domowników. Dzięki temu wejście do mieszkania prowadzi naturalnie w stronę części dziennej, a goście nie „wpadają” w strefę sypialni; zyskują na tym i komunikacja, i poczucie ładu w całym układzie.
