-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce mieszkania. W jednym miejscu mieści się strefa wypoczynku z trzyosobową sofą i stolikiem kawowym, gotowanie przy pełnym zestawie kuchennym oraz jadalnia ze stołem dla czterech osób. Przy trzech pokojach to wygodniejsze niż osobne pomieszczenia, bo ułatwia codzienny kontakt domowników, skraca dojścia, daje lepszą kontrolę nad dzieckiem i pozwala przeznaczyć dwa pozostałe pokoje na sypialnie zamiast na osobną kuchnię czy osobną jadalnię.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na bardzo duży balkon. Bezpośrednie wyjście z części dziennej sprawia, że balkon naturalnie staje się przedłużeniem codziennego życia: łatwo wystawić kawę do stolika, zorganizować posiłek „na zewnątrz” albo przewietrzyć mieszkanie po gotowaniu. To także wygoda przy przyjmowaniu gości, bo ruch koncentruje się w salonie, bez przechodzenia przez strefę sypialni.
-
Duży blat kuchenny o łącznej długości 270 cm w aneksie. Taki odcinek roboczy pozwala równocześnie przygotowywać posiłki i odkładać produkty, nawet gdy pracują: czteropalnikowa płyta, zlew jednokomorowy zintegrowany z blatem oraz zmywarka. Zyskuje też ergonomia przy lodówce obok, a w praktyce łatwiej gotować „na dwa garnki” i nadal zachować miejsce na szybkie śniadanie czy przygotowanie przekąsek dla dziecka.
-
Dodatkowe WC jako realne odciążenie codziennej logistyki. Obecność osobnego WC obok łazienki znacząco poprawia komfort rano i wieczorem, gdy kilka osób chce korzystać z sanitariatów jednocześnie. Dzięki temu prysznic w łazience może być używany bez blokowania toalety, a goście mają własne, wygodne miejsce, bez wchodzenia do bardziej prywatnej części z sypialniami.
-
Bardzo duża wielkość pomieszczenia: WC i jego praktyczna aranżacja. Ponadstandardowy metraż WC pozwala zmieścić pralkę, toaletę wiszącą oraz umywalkę w czytelnym układzie, bez wrażenia „upchania” urządzeń. To daje też swobodę ruchu przy korzystaniu i sprzyja utrzymaniu porządku wokół pralki, a jednocześnie odciąża łazienkę, która może pozostać typowo kąpielowa.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki tuż obok sypialni dla dziecka. Dla dziecka lub nastolatka to ogromna wygoda: szybkie dojście w nocy, łatwiejsza poranna rutyna przed szkołą i mniej „biegania” po całym mieszkaniu. Dla reszty domowników oznacza to spokojniejsze funkcjonowanie części dziennej, bo potrzeby dziecka częściej rozgrywają się w tej samej, nocnej strefie, bez przecinania salonu.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka korzystne dla opieki i spokoju. Umieszczenie sypialni małżeńskiej tuż obok sypialni dla dziecka ułatwia reagowanie na potrzeby malucha, kontrolę wieczornego zasypiania i poczucie bezpieczeństwa. Jednocześnie, gdy dziecko śpi, dorośli mogą korzystać z salonu z aneksem, nie przechodząc przez pokoje, co poprawia komfort całej rodziny.
-
Sypialnia dla dziecka jako pokój wielozadaniowy mimo niewielkiego metrażu. Układ pozwala zmieścić łóżko jednoosobowe, szafę oraz duże biurko, więc pomieszczenie działa i jako sypialnia, i jako miejsce nauki. Alternatywnie może stać się gabinetem do pracy zdalnej albo pokojem gościnnym, bo w mieszkaniu jest już osobna sypialnia małżeńska, a bliskość łazienki podnosi wygodę takiego zastosowania.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,21 m) między salonem a korytarzem wejściowym. Taka szerokość ułatwia wnoszenie zakupów, mijanie się domowników i „przepływ” między strefą wejścia a częścią dzienną bez uczucia ciasnoty. Korzysta na tym korytarz wejściowy, bo naturalnie łączy wszystkie pomieszczenia, a salon z aneksem zyskuje bardziej reprezentacyjne wejście i lepsze doświetlenie z okien na południowy-wschód i południowy-zachód.
