-
Dwie niezależne strefy snu na dwóch kondygnacjach prywatnych to duża korzyść dla domowników. Pierwszą strefę prywatną (35,95 m²) tworzą: sypialnia małżeńska, sypialnia dla dziecka, łazienka i wewnętrzny korytarz prywatny; drugą (36,74 m²): sypialnia dwuosobowa, sypialnia dla dziecka, łazienka i wewnętrzny korytarz prywatny. Taki podział ułatwia ciszę i odpoczynek, gdy na poziomie dziennym trwa życie towarzyskie.
-
Dwie sypialnie dla dzieci pozwalają wygodnie urządzić pokoje dla rodzeństwa, a gdy potrzeby się zmienią – dają elastyczność. Mniejsza sypialnia dla dziecka na pierwszej strefie prywatnej świetnie zadziała jako gabinet do pracy lub pokój gościnny, bo obok ma łazienkę i blisko do części dziennej. Większa sypialnia dla dziecka na drugiej strefie prywatnej może stać się pokojem nastolatka, spokojną pracownią albo domową siłownią, bez ingerowania w rytm pozostałych sypialni.
-
Trzy łazienki wyraźnie podnoszą wygodę w codziennym trybie rodziny, zwłaszcza rano i wieczorem. Na poziomie dziennym mała łazienka wspiera gości i domowników bez konieczności wchodzenia na piętra, a na obu piętrach prywatnych znajdują się pełne łazienki z wannami. Dzięki temu kąpiele dzieci, pranie i poranna toaleta mogą odbywać się równolegle, bez kolejek i napięć.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią o spójnym charakterze integruje domowników lepiej niż trzy oddzielne pomieszczenia. Narożna sofa dla czterech osób tworzy wygodną strefę wypoczynku, a kuchnia z kompletem sprzętów i blatami – w tym barkowym – ułatwia gotowanie i szybkie posiłki. Stół dla czterech osób domyka funkcję jadalni, więc rozmowa, gotowanie i podanie obiadu dzieją się naturalnie w jednym rytmie, zamiast wymagać ciągłego przenoszenia się między pokojami.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią prosto do ogródka jest praktyczne na co dzień i atrakcyjne w sezonie. Ogródek (32,00 m²) staje się letnim przedłużeniem części dziennej: na poranną kawę, kolację przy stole, kącik dla dzieci albo zieleń w donicach. To także wygodne miejsce na odpoczynek po pracy, bo dostęp jest bezpośredni, bez przechodzenia przez sypialnie czy korytarze prywatne.
-
Bezpośrednie wejście do małej łazienki z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią poprawia komfort spotkań i codziennego funkcjonowania. Goście nie muszą wchodzić do stref nocnych, a domownicy mają toaletę „pod ręką” w trakcie gotowania lub zabawy z dziećmi. To rozwiązanie chroni prywatność pięter sypialnianych i ogranicza niepotrzebny ruch po całym mieszkaniu.
-
Sąsiedztwo dużej łazienki przy sypialni małżeńskiej i mniejszej sypialni dla dziecka na pierwszej strefie prywatnej podnosi wygodę poranków. Krótka droga do wanny, pralki i umywalki pozwala sprawniej ogarnąć przygotowania do szkoły i pracy, bez biegania po schodach. Jednocześnie porządek dnia nie rozlewa się na część dzienną, bo większość czynności higienicznych odbywa się w tej samej, nocnej części mieszkania.
-
Sąsiedztwo łazienki przy sypialni dwuosobowej i większej sypialni dla dziecka na drugiej strefie prywatnej daje niezależność drugiej „gałęzi” domowników. Dwie umywalki i wanna sprzyjają jednoczesnym przygotowaniom, a bliskość łazienki ogranicza hałas i ruch na schodach. To szczególnie ważne, gdy jedna część rodziny już śpi, a druga dopiero kończy dzień lub wstaje bardzo wcześnie.
-
Duże metraże obu sypialni dwuosobowych wzmacniają komfort aranżacji i pozwalają na funkcje wykraczające poza samo spanie. Sypialnia małżeńska mieści łóżko dwuosobowe z szafkami, dwie szafy i strefę z telewizorem, więc łatwo wydzielić miejsce na wieczorny relaks. Sypialnia dwuosobowa na wyższym poziomie, podobnie wyposażona, może pełnić rolę drugiej sypialni dla pary, pokoju dla gości albo prywatnego apartamentu dla starszego dziecka, bo jest odseparowana od części dziennej.
Idealnie sprawdzi się dla rodziny 2+2 lub 2+1, która chce wyraźnego podziału na życie dzienne i dwie niezależne strefy snu. To także bardzo dobry wybór dla osób pracujących z domu i często przyjmujących gości, bo układ ułatwia jednocześnie prywatność i wspólne spędzanie czasu.
