-
Otwarta wspólna strefa dzienna 39,82 m² tworzona przez salon z aneksem kuchennym i jadalnią oraz korytarz wejściowy daje efekt większego wnętrza niż przy wydzieleniu osobnych pomieszczeń. Ułatwia to dowolne ustawianie stref: wypoczynku z trzyosobową sofą, fotelem i stolikiem, jadalni ze stołem i czterema krzesłami oraz kuchni z pełnym zestawem sprzętów, bez „ciasnych” przejść i martwych narożników.
-
Bardzo szerokie, otwarte przejście 2,80 m pomiędzy korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią działa jak reprezentacyjny portal do części dziennej. W praktyce oznacza to wygodne mijanie się domowników, łatwiejsze wnoszenie mebli oraz naturalne doświetlenie i „oddech” komunikacji, zamiast wąskiego korytarza oddzielonego drzwiami.
-
Duży salon z aneksem kuchennym i jadalnią (okna na południe) łączy wypoczynek, gotowanie i wspólne posiłki w jednym wnętrzu, co sprzyja codziennej integracji. Zamiast trzech osobnych pokoi powstaje jedna, żywa strefa: ktoś może gotować przy czteropalnikowej płycie, a reszta rozmawia przy stole lub odpoczywa na sofie, bez izolowania się i bez dublowania metrażu na kilka małych pomieszczeń.
-
Długi blat kuchenny 260 cm w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią realnie podnosi wygodę: jest miejsce na równoczesne przygotowanie kilku potraw, ekspres lub robot kuchenny, a także odkładanie zakupów. W zestawie z lodówką, zmywarką, zlewem z ociekaczem i płytą tworzy kuchnię, w której da się gotować „na serio”, a nie tylko odgrzewać posiłki.
-
Ogromna sypialnia małżeńska (okna na południe) bez trudu mieści łóżko dwuosobowe z szafkami nocnymi oraz dużą szafę, zostawiając swobodę ruchu i miejsce na dodatkowy fotel czy toaletkę. Jej sąsiedztwo salonu z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia poranne i wieczorne funkcjonowanie, a bliskość WC zwiększa komfort nocą, bez zajmowania głównej łazienki.
-
Duży balkon 11,79 m² z dwoma wejściami: z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz z sypialni małżeńskiej pozwala korzystać z niego o różnych porach dnia i w różnych scenariuszach. To zaleta, bo strefa dzienna zyskuje naturalne „przedłużenie” na kawę lub posiłek, a sypialnia – prywatne wyjście na przewietrzenie i chwilę ciszy, bez przechodzenia przez część wspólną.
-
Dwie sypialnie dla dziecka po stronie północnej tworzą wygodną strefę nocną i nauki, oddzieloną od południowej części dziennej. Większy pokój dobrze sprawdzi się także jako gabinet do pracy z biurkiem i szafą albo pokój hobby, a mniejszy jako pokój gościnny lub garderoba „rodzinna” – tym bardziej, że osobna sypialnia małżeńska i duży salon zapewniają alternatywne miejsca do odpoczynku i spotkań.
-
Sąsiedztwo obu pokoi dziecięcych (sypialnia dla dziecka obok sypialni dla dziecka) ułatwia opiekę nad rodzeństwem: krótsza droga w nocy, łatwiejsza organizacja wspólnych zabaw i rutyny dnia. To także plus dla reszty mieszkania, bo „dziecięca” część domu skupia się w jednym fragmencie, a hałas i aktywność nie rozlewają się na strefę dzienną oraz sypialnię rodziców.
-
Dwa pomieszczenia sanitarne – łazienka i duże WC – poprawiają codzienną logistykę rodziny i gości, zwłaszcza rano. Bliskość łazienki przy większej sypialni dla dziecka to wygoda dla nastolatka i mniejsza kolejka do kąpieli, a WC przy sypialni małżeńskiej daje szybki dostęp nocą, odciążając łazienkę i podnosząc komfort wszystkich domowników.
-
Korytarz wejściowy zapewnia wejście do każdego pomieszczenia: do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, obu sypialni dla dziecka, łazienki i WC, a wejście do mieszkania wypada obok mniejszej sypialni dziecięcej. Taki układ porządkuje domowe życie: goście mogą trafić do strefy dziennej bez przechodzenia przez sypialnie, a domownicy zyskują niezależny dostęp do wszystkich funkcji bez „przelotowych” pokoi.
