-
Dwie wyraźne strefy prywatne zwiększają komfort domowników. Pierwsza to zestaw sypialni małżeńskiej i prywatnej łazienki, który daje intymność oraz własną higienę bez „kolejek”. Druga strefa prywatna na górze obejmuje sypialnię dwuosobową, sypialnię dla dziecka, łazienkę i wewnętrzny korytarz prywatny, co sprzyja spokojowi nocą i naturalnie oddziela gości od części sypialnianej.
-
Otwarta wspólna część o łącznej wielkości 35,40 m² – tworzona przez salon z aneksem kuchennym i jadalnią, korytarz wejściowy oraz korytarz wewnętrzny – daje wrażenie jednego dużego wnętrza zamiast trzech „pudełek”. Pomagają w tym bardzo szerokie, otwarte przejścia: 2,15 m między korytarzem wejściowym a korytarzem wewnętrznym oraz 2,12 m między korytarzem wewnętrznym a salonem z aneksem, co ułatwia ustawienie dużego stołu, komunikację i organizację spotkań.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią (okna na południe) skutecznie łączy wypoczynek, gotowanie i wspólne posiłki. Mieści trzyosobową sofę ze stolikiem kawowym, a równocześnie pełny zestaw kuchenny ze zmywarką, lodówką i płytą czteropalnikową oraz wygodny stół dla sześciu osób, dzięki czemu domownicy są razem, a obsługa przyjęć jest prostsza niż przy osobnych pomieszczeniach.
-
Dwie rekreacyjne strefy na zewnątrz są wygodne i lepiej dzielą funkcje dnia. Balkon dostępny wyłącznie z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią sprzyja kawie, posiłkom i wietrzeniu części dziennej. Drugi balkon, z wejściem z sypialni dwuosobowej, daje bardziej kameralne miejsce na wieczorny odpoczynek, bez angażowania domowników przebywających na dole.
-
Trzy pomieszczenia sanitarne znacząco porządkują codzienność. Łazienka z wanną i pralką obsługuje część dzienną i gości, osobne WC przejmuje szybkie potrzeby w ciągu dnia, a prywatna łazienka przy sypialni małżeńskiej domyka komfort właścicieli. Taki układ ogranicza kolizje poranne i pozwala zachować porządek w pozostałych łazienkach.
-
Sąsiedztwo sanitariatów przy strefie dziennej poprawia wygodę spotkań i rytm dnia. Łazienka znajduje się tuż obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, więc po powrocie z miasta łatwo skorzystać z wanny lub pralki bez przechodzenia przez sypialnie. Równie ważne jest bliskie WC przy salonie, które odciąża główną łazienkę i daje gościom szybki dostęp, nie wprowadzając ich w część prywatną.
-
Układ sypialni na dole wspiera dwa scenariusze: rodzinny i gościnny. Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla gości (obie z oknami na północ) ułatwia opiekę nad maluchem lub bliskość gabinetu przy pokoju rodziców, a jednocześnie pozwala przyjąć nocujących gości bez zajmowania górnego piętra. To także dobre rozdzielenie: goście są blisko części dziennej, a właściciele mają własną strefę z łazienką.
-
Sypialnia dla gości daje elastyczność wykorzystania, nie tylko noclegi. Dzięki sensownemu metrażowi mieści łóżko, biurko i dwie szafy, więc może działać jako gabinet do pracy zdalnej, pokój nastolatka albo pokój hobby, zwłaszcza że w mieszkaniu są już dwie inne sypialnie na różnych poziomach. Wejście do niej prowadzi z korytarza wejściowego, co sprzyja niezależności i dyskrecji.
-
Duże sypialnie na obu poziomach oraz wygodna komunikacja na górze budują komfort domowy. Sypialnia małżeńska ma miejsce na łóżko dwuosobowe z szafkami, szafę, toaletkę i telewizor, a bezpośrednie wejście do prywatnej łazienki podnosi wygodę poranków i nie obciąża pozostałych łazienek. Z kolei sypialnia dwuosobowa na piętrze jest bardzo duża, z dwiema pojemnymi szafami i wyjściem na balkon, a wewnętrzny korytarz prywatny prowadzi do wszystkich trzech pomieszczeń górnej strefy, co uspokaja ruch domowników wieczorem.
-
Bliskie sąsiedztwo górnych pokoi i łazienki ułatwia życie rodzinne oraz utrzymuje porządek dnia. Sypialnia dla dziecka sąsiaduje i z sypialnią dwuosobową, i z dużą łazienką, więc rodzice są „pod ręką”, a dziecko ma krótką drogę do prysznica bez schodzenia na dół. To ważne także dla reszty mieszkania, bo poranne przygotowania mogą odbywać się na górze, bez blokowania sanitariatów w strefie dziennej.
