-
Otwarta, zintegrowana wspólna strefa o łącznej powierzchni 29,54 m², tworzona przez salon z aneksem kuchennym i jadalnią oraz korytarz wejściowy, daje wrażenie większego wnętrza niż przy wydzieleniu tych części ścianami. Sprzyja elastycznej aranżacji: przy szafach w korytarzu wejściowym łatwiej ustawić komunikację, a część dzienna swobodnie mieści narożną sofę z kwadratowym stolikiem i stół z czterema krzesłami.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią w jednym wnętrzu ułatwia codzienne życie: wypoczynek na narożniku, gotowanie przy zestawie mebli z czteropalnikową płytą, lodówką, zmywarką oraz długim blatem, a także posiłki przy stole są „pod ręką”. W porównaniu z osobną kuchnią i osobną jadalnią domownicy spędzają więcej czasu razem, a obsługa spotkań jest wygodniejsza i szybsza.
-
Szerokie, otwarte przejście o szerokości 2,17 m między salonem z aneksem kuchennym i jadalnią a korytarzem wejściowym poprawia wygodę ruchu i doświetlenie strefy wejścia. Takie wejście jest korzystne także przy wnoszeniu zakupów i mebli, a ustawienie szaf w korytarzu wejściowym nie „zamyka” widoku na część dzienną, tylko tworzy spójny, domowy układ.
-
Dwie sypialnie dla dziecka to mocna zaleta: każde dziecko może mieć własny pokój z łóżkiem jednoosobowym, biurkiem i szafami, bez kompromisów dotyczących nauki i odpoczynku. Alternatywnie jedna z nich może pełnić rolę gabinetu do pracy zdalnej lub pokoju gościnnego, bo w mieszkaniu jest już osobna sypialnia małżeńska, a strefa dzienna pozostaje niezależna od części nocnej.
-
Sypialnia dla dziecka sąsiadująca z salonem z aneksem kuchennym i jadalnią to praktyczne rozwiązanie na co dzień: rodzice mają dziecko blisko w czasie gotowania i wieczornych aktywności. Ten pokój sprawdzi się też jako gabinet „przy dziennym życiu domu”, np. do krótkich rozmów online, bez przechodzenia przez część nocną i bez zajmowania salonu.
-
Wydzielony korytarz wewnętrzny porządkuje część nocno-sanitarną i ogranicza przenoszenie dźwięków z dziennej strefy do sypialni. Z tego korytarza są osobne wejścia do: sypialni dla dziecka, sypialni małżeńskiej, łazienki i WC, dzięki czemu domownicy mogą korzystać z tych pomieszczeń równolegle, bez „krzyżowania się” w salonie.
-
Szerokie, otwarte przejście o szerokości 1,24 m między korytarzem wejściowym a korytarzem wewnętrznym ułatwia komunikację i dzieli funkcje: wejście z szafami zostaje przy drzwiach, a część prywatna zaczyna się dalej. To wygodne także logistycznie, gdy jednocześnie ktoś wychodzi, a ktoś inny korzysta z łazienki lub przechodzi do sypialni.
-
Dodatkowe WC to realna poprawa komfortu w mieszkaniu rodzinnym: jedna osoba może korzystać z toalety z małą umywalką, gdy w łazience trwa kąpiel w wannie lub pranie w pralce. Dzięki temu poranne przygotowania idą sprawniej, a łazienka nie musi pełnić wszystkich funkcji naraz.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki i sypialni małżeńskiej wspiera codzienną wygodę: wieczorna kąpiel lub poranny prysznic są „kilka kroków” od łóżka dwuosobowego z szafkami nocnymi i od szafy. To odciąża część dzienną, bo domownicy rzadziej przechodzą przez salon w sprawach higieny, co poprawia komfort korzystania z reszty mieszkania.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon podnosi funkcjonalność strefy dziennej: można szybko wynieść kawę lub posiłek z jadalni, a przy spotkaniach naturalnie „rozszerzyć” część wypoczynkową na zewnątrz. Jedno wejście z salonu jest też praktyczne organizacyjnie, bo balkon staje się dodatkiem do miejsca, w którym domownicy spędzają najwięcej czasu.
