-
Dostęp z każdej sypialni do strefy rekreacyjnej, w tym na balkon.
Wyjścia na balkon są aż z trzech pokoi: z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, z sypialni małżeńskiej oraz z sypialni dla dziecka, więc każdy domownik ma własną, szybką drogę na świeże powietrze. To ułatwia odpoczynek, wietrzenie i niezależne korzystanie z zewnętrznej strefy bez „przechodzenia” przez czyjąś prywatność.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią łączący wypoczynek, gotowanie i wspólne posiłki.
W jednym wnętrzu mieszczą się: narożna sofa czteroosobowa ze stolikiem kawowym, komplet mebli kuchennych z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką i zlewem z ociekaczem oraz stół dla sześciu osób. Takie zestawienie sprzyja życiu rodzinnemu i kontaktowi z gośćmi, a jednocześnie oszczędza metraż, który przy osobnych pomieszczeniach „zjadałyby” dodatkowe ściany i drzwi.
-
Duża (jak na ten metraż) wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią.
Strefa dzienna ma na tyle komfortowy rozmiar, że nie trzeba wybierać między wygodną sofą a pełnym stołem: oba elementy funkcjonują równolegle, bez ścisku komunikacyjnego. To szczególnie ważne w trzypokojowym mieszkaniu, bo właśnie tu skupia się codzienność: odpoczynek, praca przy stole i gotowanie.
-
Bardzo długi blat kuchenny o łącznej długości 305 cm w aneksie kuchennym.
Taki odcinek blatu pozwala realnie gotować w dwie osoby, wygodnie rozstawić deskę, sprzęty i produkty, a przy tym zachować porządek między płytą, zlewem i strefą odkładczą. W trzypokojowym mieszkaniu to duża przewaga, bo kuchnia jest intensywnie używana i nie wymaga kompromisów na co dzień.
-
Ogromny balkon z trzema wejściami – salon i obie sypialnie.
Wejście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią pozwala traktować balkon jak letnie przedłużenie jadalni i strefy wypoczynku, a wyjścia z obu sypialni dają prywatny dostęp o poranku i wieczorem. Dzięki temu łatwo rozdzielić aktywności: jedni odpoczywają, inni wietrzą sypialnię lub korzystają z balkonu bez zakłócania domowego rytmu.
-
Dodatkowe WC – wygoda na co dzień i podczas wizyt.
Osobne WC odciąża łazienkę, więc rano można równolegle korzystać z toalety i z wanny lub pralki, bez kolejek. Przy gościach domownicy zachowują komfort, bo część „sanitarna” nie blokuje kąpieli ani prania, a krótkie wejście do WC nie wymaga korzystania z głównej łazienki.
-
Sąsiedztwo WC tuż obok sypialni małżeńskiej oraz obok łazienki.
Bliskość WC przy sypialni małżeńskiej podnosi wygodę nocą i o poranku, bez przechodzenia przez strefę dzienną. Jednocześnie ustawienie WC obok łazienki porządkuje instalacje i pozwala rozdzielić funkcje: szybka toaleta nie zajmuje łazienki wtedy, gdy ktoś korzysta z wanny, umywalki lub pralki.
-
Bliskie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka.
Takie ustawienie ułatwia opiekę nad małym dzieckiem, szybkie reagowanie w nocy oraz codzienną logistykę poranną, bez chodzenia przez salon z aneksem kuchennym i jadalnią. Dla starszego dziecka to także poczucie bezpieczeństwa i krótsza droga do rodziców, przy zachowaniu odrębnych pokoi.
-
Otwarte przejście o szerokości 1,07 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią.
Szerokie, otwarte wejście ułatwia wnoszenie zakupów do kuchni oraz swobodne mijanie się domowników, a strefa dzienna zyskuje lepsze doświetlenie i „oddech” od strony komunikacji. Dodatkowo korytarz wejściowy daje dostęp do wszystkich pomieszczeń, więc goście nie muszą przechodzić przez sypialnie, a domownicy zachowują prywatność.
