-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako jedna wspólna strefa życia. Zestaw wypoczynkowy z czteroosobową sofą narożną, fotelem i stolikiem kawowym tworzy wygodne miejsce relaksu, a obok działa kuchnia z kompletem zabudowy i jadalnia ze stolikiem śniadaniowym dla trzech osób. Takie zestawienie w jednym wnętrzu ułatwia codzienny kontakt domowników i pozwala lepiej wykorzystać metraż niż przy trzech osobnych pomieszczeniach, które „zjadałyby” miejsce na dodatkowe ściany i drzwi.
-
Bardzo duży blat kuchenny o łącznej długości 280 cm w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią. Taki blat daje wygodną, ciągłą strefę pracy między płytą czteropalnikową, lodówką i jednokomorowym zlewem zintegrowanym z blatem, co skraca krążenie podczas gotowania. Łatwiej też równocześnie przygotować posiłki i dopilnować rozmowy w części wypoczynkowej, bez „blokowania” reszty domowników.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. Bezpośrednie przejście pozwala szybko wynieść poranną kawę, rozstawić rośliny czy zjeść coś na świeżym powietrzu, a po spotkaniu towarzyskim wygodnie przewietrzyć część dzienną. To także praktyczne wsparcie jadalni – przy stole śniadaniowym można korzystać z balkonu jako naturalnego „przedłużenia” tej strefy.
-
Dodatkowe WC blisko salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Gdy w strefie dziennej przebywają goście lub rodzina spędza razem czas, osobne WC pozwala szybko skorzystać z toalety bez wchodzenia do łazienki z wanną i pralką. Dzięki temu poranne przygotowania w łazience nie kolidują z bieżącymi potrzebami domowników i utrzymuje się większy komfort korzystania z obu pomieszczeń sanitarnych.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki tuż obok sypialni małżeńskiej. Taki układ skraca drogę do wanny, umywalki i toalety wiszącej, co jest szczególnie odczuwalne rano i wieczorem, kiedy liczy się tempo i wygoda. Jednocześnie domownicy mogą korzystać z łazienki bez niepotrzebnego przechodzenia przez część dzienną, co pomaga utrzymać spokój w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią.
-
Duża wielkość sypialni małżeńskiej. Pomieszczenie mieści łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi, szafę oraz toaletkę, dzięki czemu strefa snu i codziennej rutyny nie wchodzi sobie w drogę. Przy takim układzie łatwiej zachować wygodne dojścia po obu stronach łóżka i ustawić meble tak, by korzystanie z nich było komfortowe także dla dwóch osób jednocześnie.
-
Duża wielkość sypialni dla dziecka i możliwość elastycznego użytkowania. Obok łóżka jednoosobowego i szafy mieszczą się dwa fotele, więc pokój może działać nie tylko jako sypialnia, ale też jako kącik czytelniczy, miejsce do nauki lub spokojna strefa zabawy. Ponieważ w mieszkaniu jest druga sypialnia, ten pokój może w przyszłości pełnić rolę gabinetu albo pokoju gościnnego bez rezygnacji z wygody domowników.
-
Bliskie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka. Taka lokalizacja ułatwia opiekę nad dzieckiem w nocy, szybkie reagowanie i codzienną organizację poranków, bez biegania przez część dzienną. Jednocześnie strefa nocna jest skupiona w jednym fragmencie mieszkania, co pomaga oddzielić odpoczynek od aktywności w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,47 m) między salonem z aneksem kuchennym i jadalnią a korytarzem wejściowym. Takie wejście poprawia komunikację, ułatwia wnoszenie zakupów do kuchni oraz swobodne mijanie się domowników, bez wrażenia „wąskiego gardła”. Zyskuje też korytarz, bo ruch rozkłada się płynnie, a wejście do mieszkania od razu prowadzi do głównej strefy życia, zamiast zamykać ją drzwiami.