-
Dwie strefy rekreacji: ogródkiem 71,40 m² i tarasem 12,00 m². To ogromny atut przy dwóch pokojach, bo realnie „dodaje” miejsce na codzienny odpoczynek na świeżym powietrzu, spotkania przy stole, leżaki czy zabawy z dzieckiem, bez konieczności wychodzenia z domu.
-
Ogródek i taras jako otwarta wspólna przestrzeń do wypoczynku. Dzięki temu, że ogródek 71,40 m² oraz taras 12,00 m² tworzą jedną, płynnie odczuwaną strefę, można wygodnie rozdzielić aktywności: część tarasowa pod posiłki i kawę, a część ogrodowa na relaks, zieleń albo kącik dla pupila.
-
Salon z aneksem kuchennym jako centrum dnia, z wyraźnie rozdzielonymi funkcjami. W jednym pomieszczeniu mieści się część wypoczynkowa ze stolikiem kawowym i trzyosobową sofą oraz część kuchenna z czteropalnikową płytą, lodówką, zlewem i blatami (roboczym oraz barowym), co skraca codzienne krążenie między pokojami i ułatwia wspólne spędzanie czasu.
-
Korzyść z tego, że gotowanie i wypoczynek są w jednym wnętrzu. W porównaniu do układu z osobną kuchnią, łatwiej utrzymać kontakt z domownikami i gośćmi podczas przygotowywania posiłków, szybciej podać dania na blat barowy, a jednocześnie nie traci się dodatkowego pokoju, który w mieszkaniu dwupokojowym bywa cenniejszy jako sypialnia.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym na taras 12,00 m². Takie wyjście przedłuża strefę dzienną na zewnątrz: poranną kawę można wypić na tarasie, a przy dobrej pogodzie posiłki z kuchni podać bezpośrednio na zewnątrz, bez przechodzenia przez inne pomieszczenia i bez zakłócania prywatności sypialni.
-
Wyjście z sypialni małżeńskiej na ogródkiem 71,40 m². Bezpośredni dostęp do ogrodu to komfort porannego przewietrzenia i spokojnego startu dnia, możliwość ustawienia prywatnych leżaków lub zieleni „pod oknem” oraz łatwe korzystanie z ogrodu wieczorem, bez przechodzenia przez część dzienną.
-
Bliskie sąsiedztwo: łazienka tuż obok sypialni małżeńskiej. Taki układ ułatwia poranną i wieczorną rutynę, bo do wanny, umywalki i toalety jest dosłownie kilka kroków, a pralka pozostaje w miejscu, które nie koliduje z odpoczynkiem w salonie; to także wygodne dla gości, bo łazienka jest dostępna bez wchodzenia w strefę kuchenną.
-
Korytarz wejściowy jako czytelny rozdział stref i wygodne dojścia. Wejście prowadzi do korytarza wejściowego z miejscem na szafę, a z niego są wejścia do wszystkich pomieszczeń: do salonu z aneksem kuchennym, do sypialni małżeńskiej oraz do łazienki, co porządkuje komunikację i ogranicza przechodzenie „przez pokój”.
