-
Dwie sypialnie dla dzieci jako realna elastyczność dla rodziny. Układ z dwoma pokojami dziecięcymi ułatwia codzienność rodzeństwu lub dziecku i gościom, bez zajmowania części dziennej. Mniejszą sypialnię dla dziecka można też wykorzystać jako gabinet do pracy z biurkiem, pokój hobby albo pokój gościnny, bo obok są i druga sypialnia dla dziecka, i sypialnia małżeńska, więc strefa nocna działa jak spójna całość.
-
Salon z aneksem kuchennym (23,80 m²) łączący odpoczynek i gotowanie – wygodniej niż dwa osobne pomieszczenia. W jednej przestrzeni mieści się i strefa z trzyosobową sofą oraz stolikiem kawowym, i część kuchenna z pełnym zestawem sprzętów, więc domownicy są razem nawet wtedy, gdy ktoś przygotowuje posiłek. W wariancie z oddzielną kuchnią trudniej o wspólne spędzanie czasu i nadzór nad dziećmi, a tu relaks, rozmowa i serwowanie przy blacie barowym dzieją się naturalnie.
-
Bardzo duży blat kuchenny o łącznej długości 360 cm – komfort codziennego użytkowania. Dwa odcinki blatu roboczego oraz wygodny blat barowy pozwalają równocześnie kroić, odkładać naczynia i serwować posiłki, bez ścisku przy płycie czteropalnikowej. Przy lodówce, zmywarce, jednokomorowym zlewie zintegrowanym z blatem i sensownie rozstawionych szafkach gotowanie jest szybkie, a przygotowanie większego posiłku dla rodziny lub gości nie dezorganizuje części wypoczynkowej.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym na balkon (4,65 m²) – lepsze funkcjonowanie strefy dziennej. Balkon dostępny bezpośrednio z salonu ułatwia wyniesienie kawy, szybkie przewietrzenie po gotowaniu i stworzenie dodatkowego miejsca na krzesła lub niewielki stolik. To także naturalne przedłużenie części dziennej, szczególnie przy oknach skierowanych na południe, dzięki czemu salon zyskuje jasny, przyjemny charakter w ciągu dnia.
-
Sypialnia małżeńska (13,89 m²) jako wygodna baza dla dwóch osób. Taki metraż pozwala swobodnie ustawić łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi oraz dużą szafę, zachowując wygodne dojścia i porządek aranżacji. Pokój daje też rezerwę miejsca na toaletkę lub dodatkową komodę, co poprawia komfort codziennych rytuałów i ogranicza konieczność „rozlewania się” rzeczy po pozostałych pomieszczeniach.
-
Duża sypialnia dla dziecka (13,11 m²) – więcej możliwości niż standardowy pokój. Przy łóżku jednoosobowym, szafie i biurku pozostaje miejsce na strefę zabawy, regał lub kącik sportowy, co jest ważne na kolejnych etapach dorastania. Jej sąsiedztwo z salonem z aneksem kuchennym ułatwia rodzicom szybki kontakt w ciągu dnia, a jednocześnie obecność drugiej sypialni dla dziecka pozwala rozdzielić funkcje: jeden pokój może być typowo „szkolny”, drugi bardziej rekreacyjny.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki (4,46 m²) tuż obok sypialni małżeńskiej – wygoda nocą i lepszy rytm poranka. Krótka droga do łazienki z wanną, toaletą wiszącą, umywalką i pralką ogranicza hałas i „wędrówki” po mieszkaniu w nocy. To ważne także dla reszty domowników: poranne przygotowania można zorganizować sprawniej, a część dzienna zyskuje spokój, bo ruch związany z higieną skupia się w jednej, logicznej strefie.
-
Sąsiedztwo pokoi dziecięcych z rodzicami: sypialnia dla dziecka (10,68 m²) tuż obok sypialni małżeńskiej oraz obok drugiej sypialni dla dziecka. Taka konfiguracja sprzyja bezpieczeństwu i kontroli, zwłaszcza gdy dzieci są młodsze i potrzebują szybkiej reakcji rodzica w nocy. Jednocześnie pokoje dzieci są obok siebie, więc rodzeństwo ma łatwy kontakt i może wspólnie korzystać z zabawek czy książek, a część dzienna pozostaje bardziej uporządkowana i mniej „dziecięca” wizualnie.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,41 m pomiędzy korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym – wygodny ruch i lepsze wrażenie po wejściu. Taka szerokość ułatwia wniesienie zakupów, wózka czy większych elementów wyposażenia, a także usprawnia komunikację, gdy kilka osób porusza się jednocześnie. Korzysta na tym również korytarz, z którego są wejścia do wszystkich pomieszczeń: szybciej dociera się do sypialni i łazienki, a strefa dzienna pozostaje naturalnym centrum domu.
