-
Strefa prywatna 18,88 m²: sypialnia małżeńska + prywatna łazienka. Taki układ daje domownikom intymność i wygodę codziennej rutyny: poranne przygotowania bez kolejki do sanitariatów, szybki prysznic „bez wychodzenia” na korytarz oraz wyraźny podział na część nocną i dzienną. Bezpośrednie wejście z sypialni małżeńskiej do prywatnej łazienki podnosi komfort, a sąsiedztwo łazienki przy korytarzu dodatkowo odciąża pozostałe potrzeby rodziny i gości.
-
Otwarta wspólna strefa 51,42 m²: salon z aneksem kuchennym i jadalnią + korytarz wejściowy. Zamiast dwóch zamkniętych pomieszczeń otrzymujesz wnętrze, które „oddycha” i pozwala inaczej rozłożyć funkcje: większą jadalnię, dłuższą zabudowę, biblioteczkę lub dodatkową szafę w holu, bez wrażenia ciasnoty. Bardzo szerokie, otwarte przejście o 3,33 m między korytarzem wejściowym a salonem ułatwia komunikację, doświetlenie i aranżację, a wejście do mieszkania prowadzi od razu do reprezentacyjnej części domu.
-
Dwie łazienki + dodatkowe WC: łazienka, prywatna łazienka i WC. Taki zestaw jest rzadki w 4-pokojowym mieszkaniu i realnie skraca poranne oraz wieczorne „szczyty”: jedna łazienka może obsługiwać kąpiele w wannie, druga szybkie prysznice, a WC pozostaje pod ręką dla gości. To także większa higiena i mniej konfliktów domowych, bo strefa dzienna nie musi „czekać” na dostęp do sanitariatów, gdy część sypialniana jest intensywnie używana.
-
Ogromny salon z aneksem kuchennym i jadalnią (37,95 m²) z oknami na północny-wschód i południowy-wschód. Jedno wnętrze mieści pełną strefę wypoczynku z narożną sofą dla czterech osób, stolikiem kawowym i fotelem, a obok wygodną jadalnię ze stołem dla sześciu osób. Kuchnia z wyspą i kompletem sprzętów (płyta, lodówka, zmywarka, zlew w blacie) sprzyja gotowaniu „w towarzystwie”, bez izolowania osoby przygotowującej posiłki od reszty domowników, co byłoby typowe przy osobnej kuchni i osobnym salonie.
-
Kuchnia z długim blatem roboczym: łącznie 300 cm + wyspa. Taka ilość miejsca roboczego pozwala równocześnie kroić, mieszać i odkładać naczynia, a przy wyspie można serwować śniadania lub robić szybkie przekąski, gdy stół w jadalni jest zajęty. W praktyce oznacza to wygodniejsze gotowanie dla rodziny i łatwiejsze przygotowanie spotkań towarzyskich, bo sprzęty (zmywarka, lodówka, płyta) są w zasięgu ręki, a układ nie wymusza ciągłego „krążenia” po kuchni.
-
Duży balkon 11,96 m² z wejściami z dwóch pomieszczeń: z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz z sypialni dwuosobowej. To zaleta, bo balkon pracuje na codzienny komfort w dwóch trybach: dziennym (kawa, posiłek, chwila oddechu przy salonie) i nocnym (wyjście z sypialni bez przechodzenia przez część wspólną). Takie podwójne dojście zwiększa elastyczność użytkowania i sprawia, że domownicy nie „przeszkadzają” sobie nawzajem, gdy ktoś chce wyjść na zewnątrz wcześniej lub później.
-
Bardzo duża sypialnia małżeńska (15,14 m²) w sąsiedztwie sypialni dla dziecka i łazienki. Zmieści łóżko dwuosobowe z szafkami nocnymi oraz dwie szafy, więc część nocna pozostaje uporządkowana bez dokładania mebli do salonu. Bliskość sypialni dla dziecka daje rodzicom poczucie kontroli i bezpieczeństwa (łatwa reakcja w nocy), a sąsiednia łazienka przy korytarzu ułatwia rodzinne poranki, nie obciążając wyłącznie prywatnej łazienki.
-
Duża sypialnia dwuosobowa (12,83 m²) obok salonu i sypialni dla dziecka, z oknami na wschód i południowy-wschód oraz wyjściem na balkon. Jako klasyczna sypialnia wygodnie mieści łóżko dwuosobowe z szafkami i pojemną szafę, ale może też pełnić rolę gabinetu, pokoju gościnnego albo pokoju nastolatka, bo w mieszkaniu są już dwie pozostałe sypialnie. Lokalizacja przy strefie dziennej sprzyja użytkowaniu „na co dzień” (np. praca, hobby), a jednocześnie daje szybki dostęp do balkonu bez wchodzenia do salonu.
-
Sypialnia dla dziecka (11,14 m²) pomiędzy sypialnią małżeńską a sypialnią dwuosobową. Taki układ ułatwia opiekę i codzienną logistykę: rodzice są obok, a drugą sypialnię można przeznaczyć dla rodzeństwa, opiekuna lub jako pokój do nauki, nie izolując dziecka od reszty domowników. Standardowa aranżacja z łóżkiem jednoosobowym, szafą i biurkiem dobrze odpowiada szkolnym potrzebom, a bliskość obu sypialni daje elastyczność, gdy zmienia się wiek i rytm dnia dziecka.
-
Garderoba i sanitariaty przy wejściu: korytarz wejściowy (13,47 m²) z wejściami do wszystkich głównych pomieszczeń, oraz bezpośrednie wejście do garderoby na odzież wierzchnią (3,36 m²) z korytarza, obok WC. Taki układ wzmacnia wygodę po powrocie do domu: okrycia i buty trafiają od razu do garderoby z szafą, a obecność pralki w tym pomieszczeniu pomaga odseparować „techniczne” funkcje od części dziennej. WC tuż obok salonu zwiększa komfort gości i domowników podczas spotkań, a główna łazienka obok wejścia przydaje się po spacerze, treningu czy powrocie z plaży, bez wchodzenia do sypialni.