-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce domu (wypoczynek + gotowanie + posiłki).
Duża strefa dzienna mieści jednocześnie część wypoczynkową ze stolikiem kawowym, trzyosobową sofą i dwoma fotelami, kuchnię z kompletem sprzętów oraz jadalnię ze stołem dla czterech osób. W jednym miejscu łatwiej być razem, niż gdyby kuchnia i jadalnia były oddzielnymi pokojami, bo domownicy i goście nie „rozchodzą się” po mieszkaniu.
-
Bardzo duża wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz świetne doświetlenie z trzech stron.
Jak na czteropokojowe mieszkanie taki metraż strefy dziennej daje wygodę codziennych czynności: można swobodnie przejść między sofą, stołem i zabudową kuchenną, a ustawienie mebli nie wymusza kompromisów. Okna na wschód, północ i południe ułatwiają korzystanie ze światła dziennego o różnych porach, co poprawia komfort domowników.
-
Imponujący blat kuchenny o łącznej długości 450 cm w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią.
Dwa odcinki blatu pozwalają równolegle przygotowywać posiłki, odkładać zakupy i wygodnie serwować dania, bez „zastawiania” zlewu czy płyty czteropalnikowej. Przy takim zapasie miejsca ergonomicznie mieszczą się: lodówka, zmywarka, jednokomorowy zlew zintegrowany z blatem oraz pełna zabudowa, co doceni rodzina gotująca częściej niż okazjonalnie.
-
Dwie przestrzenie rekreacyjne: dwa małe balkony po 3,40 m² z wyjściem z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią.
Podwójne wyjście na dwa balkony wzmacnia funkcję wypoczynkową strefy dziennej: łatwo przewietrzyć pokój, wypić kawę na zewnątrz lub urządzić mini‑ogród w donicach. To także wygodne rozwiązanie przy przyjmowaniu gości, bo część osób może wyjść na balkon, nie zakłócając pracy w kuchni i rozmów przy stole.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,27 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią.
Takie wejście ułatwia wnoszenie zakupów, wózka dziecięcego czy większych elementów wyposażenia, a codzienne poruszanie się jest płynne nawet, gdy kilka osób mija się jednocześnie. Korzysta na tym także korytarz wejściowy z dużą szafą, bo strefa wejściowa nie tworzy „wąskiego gardła” przy wejściach do pomieszczeń.
-
Dwie sypialnie dla dzieci – elastyczność dla rodziny i alternatywne zastosowania.
Dwa osobne pokoje dziecięce pozwalają rozdzielić rytm dnia rodzeństwa (sen, nauka, zabawa), co jest trudne w jednym wspólnym pokoju. Ze względu na kompaktowy metraż jeden z nich można też wykorzystać jako gabinet do pracy zdalnej lub pokój gościnny, a drugi pozostawić typowo dziecięcy; przy dużej strefie dziennej dom i tak ma wygodne miejsce do wspólnego spędzania czasu.
-
Bliskie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i jednej sypialni dla dziecka – większe poczucie kontroli i spokoju.
Gdy pokój rodziców leży tuż obok pokoju dziecka, łatwiej zareagować w nocy, pomóc przy zasypianiu czy szybko zajrzeć podczas choroby, bez biegania przez całe mieszkanie. Taka organizacja sprzyja też spokojniejszemu korzystaniu z reszty pomieszczeń, bo strefa nocna jest zebrana w jednym rejonie.
-
Bliskie sąsiedztwo drugiej sypialni dla dziecka z sypialnią małżeńską i drugą sypialnią dla dziecka.
Pokój położony przy pozostałych sypialniach tworzy spójną strefę nocną, co ogranicza przenoszenie hałasu z części dziennej do miejsc odpoczynku. To ważne, gdy w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią ktoś jeszcze ogląda film lub sprząta po kolacji, a dzieci już śpią albo odrabiają lekcje.
-
Dodatkowe WC 2,20 m² obok łazienki – wygoda dla domowników i gości.
Osobne WC odciąża łazienkę z wanną i pralką, szczególnie rano, gdy kilka osób szykuje się równocześnie do szkoły i pracy. Goście mogą skorzystać z toalety bez zajmowania łazienki, a domownicy nie muszą przerywać kąpieli czy prania, co realnie poprawia rytm dnia w czteropokojowym mieszkaniu.
-
Bliska łazienka przy salonie z aneksem kuchennym i jadalnią oraz logiczny układ wejść z korytarza wejściowego do wszystkich pomieszczeń.
Sąsiedztwo łazienki ze strefą dzienną ułatwia szybkie skorzystanie z wanny lub umywalki w trakcie dnia, a także wygodę dla gości przebywających w salonie, bez przechodzenia obok sypialni. Z korytarza wejściowego jest wejście do: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, obu sypialni dla dzieci, łazienki oraz WC, co porządkuje komunikację i ogranicza „chodzenie przez pokoje”.
