-
Dwie strefy prywatne na oddzielnych kondygnacjach dają wygodny podział domowników. Strefa prywatna 1 (1. piętro: sypialnia dla dziecka, sypialnia małżeńska, łazienka, wewnętrzny korytarz prywatny) sprzyja ciszy rodziców, a strefa prywatna 2 (2. piętro: dwie sypialnie dla dziecka, łazienka, wewnętrzny korytarz prywatny) ułatwia niezależność starszych dzieci, nocowanie gości albo rozdzielenie rytmu nauki i snu.
-
Otwarta wspólna strefa 10,56 m² tworzona przez korytarz wewnętrzny i wc daje efekt większego wnętrza i lepszą komunikację niż dwa zamknięte pomieszczenia. Szerokie otwarte przejście 1,88 m między korytarzem wewnętrznym a wc ułatwia korzystanie w pośpiechu, poprawia dostęp światła i pozwala wprowadzić większą zabudowę ścienną, dekoracje lub siedzisko, bez uczucia „ciasnego przedsionka”.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią 26,71 m² skutecznie łączy wypoczynek, gotowanie i jedzenie w jednym sercu domu, zamiast rozdzielać te funkcje na osobne pokoje. Sofa trzyosobowa ze stolikiem kawowym tworzy strefę relaksu, a kuchnia z czteropalnikową płytą, lodówką, zmywarką, zlewem z ociekaczem i wygodnym blatem daje płynne przygotowanie posiłków; obok stół dla czterech osób sprzyja codziennym rozmowom, także rano przy wschodnim świetle.
-
Cztery miejsca rekreacji na zewnątrz dają elastyczność wypoczynku o różnych porach dnia: ogródek 20,50 m², taras 6,00 m², taras 9,50 m² i taras 5,50 m². Wejścia są czytelne: na parterze wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią prowadzi na taras 6,00 m², na 1. piętrze wyjście z sypialni małżeńskiej na taras 9,50 m², a na 2. piętrze wyjście z większej sypialni dla dziecka na taras 5,50 m²; dodatkowo taras 6,00 m² i ogródek tworzą jedną otwartą strefę relaksu na szybkie śniadanie, zabawę lub miniogród w donicach.
-
Trzy sypialnie dziecięce to mocny atut dla rodziny i dla pracy z domu. Duża sypialnia dla dziecka 16,45 m² (łóżko, długie biurko, pojemna szafa) świetnie sprawdzi się jako pokój nastolatka lub pokój z miejscem na hobby; większa sypialnia dla dziecka 14,14 m² może stać się gabinetem lub pokojem gościnnym z wyjściem na taras, a sypialnia dla dziecka 11,46 m² obok łazienki dobrze zadziała jako pokój malucha albo spokojna pracownia.
-
Dwie łazienki na różnych piętrach ograniczają poranne kolejki i zwiększają komfort gości. Na 1. piętrze łazienka 4,06 m² z wanną ma bezpośrednie wejście z sypialni małżeńskiej, co daje rodzicom prywatność i odciąża domowników korzystających z pozostałych sanitariatów; na 2. piętrze łazienka 4,27 m² z prysznicem obsługuje dziecięcą kondygnację, co praktycznie domyka ich codzienny rytm w jednym miejscu.
-
Duże dodatkowe wc 2,86 m² na parterze podnosi wygodę codziennych wizyt i funkcjonowania strefy dziennej. Wisząca toaleta i umywalka mieszczą się komfortowo, a lokalizacja przy ciągu komunikacyjnym sprawia, że domownicy i goście nie muszą wchodzić na piętra; szerokie otwarte przejście od strony korytarza wewnętrznego ułatwia korzystanie także wtedy, gdy w domu jest więcej osób.
-
Osobna pralnia 3,26 m² przy garażu jednostanowiskowym 18,60 m² tworzy praktyczny „brudny” duet funkcji. Wniesienie zakupów, wózka, sprzętu sportowego lub mokrych ubrań z auta nie koliduje z częścią dzienną, a pralka ma swoje stałe miejsce bez zabierania łazienek; dodatkowo pomieszczenie może pełnić rolę mini-suszarni, miejsca na kosze z bielizną albo punktu do prasowania, bo znajduje się tuż przy wejściu z korytarza wejściowego.
-
Komunikacja na parterze jest wygodna i daje więcej możliwości umeblowania: wejście prowadzi do korytarza wejściowego z miejscem na szafę, dalej do korytarza wewnętrznego, z którego wchodzi się do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz do wc. Szerokie, otwarte przejście 1,28 m między korytarzem wewnętrznym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia przenoszenie zakupów, wprowadza „oddech” w strefie dziennej i pozwala ustawić meble tak, by nie blokowały ciągów pieszych.
-
Wejście do domu przez korytarz wejściowy 6,52 m² obok garażu jednostanowiskowego wzmacnia komfort dnia codziennego. Z tego miejsca są wejścia do garażu jednostanowiskowego, do pralni oraz do korytarza wewnętrznego, więc buty, kurtki i torby trafiają od razu do strefy wejściowej, a nie do salonu; to także praktyczne, gdy wraca się późno i chce się szybko przejść do środka bez „obchodzenia” domu.