-
Dwie sypialnie dla dzieci jako realna elastyczność pobytu. Dwa osobne pokoje pozwalają rozdzielić rodzeństwo, zaprosić gości albo stworzyć spokojną strefę do zabawy i nauki z biurkiem oraz łóżkiem jednoosobowym. Alternatywnie jedna sypialnia dla dziecka może pełnić funkcję gabinetu do pracy zdalnej lub pokoju hobby, bo w mieszkaniu i tak pozostaje pełnowymiarowa sypialnia małżeńska i duża strefa dzienna.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią łączący wypoczynek, gotowanie i wspólne posiłki. W jednym miejscu mieszczą się sofa dwuosobowa ze stolikiem kawowym, zabudowa kuchenna z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką, zlewem z ociekaczem i blatem roboczym oraz stół dla czterech osób. To wygodniejsze na urlopie niż trzy osobne pomieszczenia, bo domownicy są razem, a obsługa posiłków nie wymaga ciągłego przechodzenia między pokojami.
-
Duży (jak na ten metraż) salon z aneksem kuchennym i jadalnią. Taka wielkość strefy dziennej ułatwia swobodne ustawienie części wypoczynkowej i jadalnianej bez „ścisku” oraz daje komfort poruszania się podczas gotowania, nawet gdy kilka osób jednocześnie korzysta z kuchni. Dodatkowym atutem jest doświetlenie z okien na północny‑wschód i południowy‑wschód, co sprzyja przyjemnej atmosferze w ciągu dnia.
-
Duża sypialnia małżeńska z miejscem na pełne wyposażenie. Przy łóżku dwuosobowym i pojemnej szafie zostaje wygodna komunikacja, co na wyjazdach ma znaczenie przy walizkach, wózku lub łóżeczku turystycznym. Okna na północny‑zachód sprzyjają spokojniejszemu klimatowi wieczorem i ograniczają ryzyko przegrzewania w letnie dni.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon 11 m². Dzięki temu strefa dzienna naturalnie „rozlewa się” na zewnątrz: łatwo wynieść śniadanie, kawę czy przekąski z jadalni, a jednocześnie mieć oko na to, co dzieje się w środku. Balkon tej wielkości daje realną możliwość ustawienia wygodnego zestawu wypoczynkowego lub stołu, więc staje się drugą jadalnią w cieplejsze miesiące.
-
Łazienka tuż obok sypialni dla dziecka (10,04 m²) – wygoda na co dzień i mniej „krążenia” po mieszkaniu. Bliskość wanny, toalety, pralki i umywalki ogranicza poranne kolejki oraz skraca drogę nocą, co bywa kluczowe przy młodszych dzieciach. Jednocześnie reszta apartamentu zyskuje na komforcie, bo domownicy nie muszą przechodzić przez strefę dzienną, gdy ktoś odpoczywa lub je posiłek.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej z obiema sypialniami dla dzieci jako atut rodzinny. Taki układ ułatwia opiekę nad dziećmi (szybka reakcja w nocy, wspólne rytuały zasypiania) i pozwala utrzymać jedną, spójną strefę nocną. To ważne także dla pozostałej części apartamentu, bo życie rodzinne w godzinach snu nie „rozlewa się” na salon z aneksem kuchennym i jadalnią.
-
Atuty położenia sypialni dla dziecka (10,04 m²) przy sypialni małżeńskiej i łazience. Taki układ świetnie sprawdza się jako pokój najmłodszego dziecka: blisko rodziców i blisko kąpieli, bez konieczności przechodzenia przez część dzienną. Przy wyposażeniu w łóżko, dużą szafę i biurko pokój może też działać jako „centrum organizacyjne” wyjazdu: miejsce na rozłożenie rzeczy, planowanie dnia i spokojną pracę.
-
Atuty położenia sypialni dla dziecka (9,60 m²) obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz przy sypialni małżeńskiej. Taki układ jest praktyczny, gdy pokój ma pełnić rolę gościnnego albo pokoju nastolatka: łatwy dostęp do strefy dziennej, a jednocześnie blisko rodziców. Dzięki łóżku jednoosobowemu, biurku i szafie może też stać się cichym miejscem do czytania lub pracy, gdy w salonie trwa wspólne gotowanie i rozmowy.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,35 m) między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią oraz wygodny rozdział wejść. Z korytarza wejściowego prowadzą wejścia do wszystkich pomieszczeń: do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, obu sypialni dla dzieci oraz łazienki, co ułatwia niezależne korzystanie z apartamentu. Jednocześnie szerokie przejście daje wygodę przy wnoszeniu bagaży, mijaniu się i szybkim dojściu do części dziennej zaraz po wejściu.
