-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako wspólna strefa dnia.
W jednym wnętrzu wygodnie działają trzy funkcje: relaks przy trzyosobowej sofie i stoliku kawowym, gotowanie na czteropalnikowej płycie z pełnym zestawem AGD (lodówka, zmywarka, zlew z ociekaczem) oraz posiłki przy stole z pięcioma krzesłami. W 3‑pokojowym mieszkaniu taki układ daje więcej swobody niż trzy osobne pomieszczenia, bo domownicy są razem, a komunikacja nie zabiera dodatkowych metrów.
-
Bardzo duży metraż salonu z aneksem kuchennym i jadalnią.
Powierzchnia 28,69 m² pozwala zachować czytelny podział na część wypoczynkową, kuchenną i jadalnianą bez „ścisku” wokół mebli i ciągów roboczych. Dwa blaty robocze, pełna zabudowa kuchni i ustawny stół nie konkurują tu o miejsce z sofą, więc wnętrze łatwo dopasować do życia rodzinnego i przyjmowania gości.
-
Wschodnia ekspozycja okien w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią.
Poranne światło sprzyja codziennemu rytmowi: śniadania przy stole są jaśniejsze, a część wypoczynkowa z sofą zyskuje przyjemny klimat bez nadmiernego nagrzewania w późnych godzinach. To praktyczne także przy gotowaniu, bo blat roboczy i strefa zlewu są lepiej doświetlone naturalnie.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon.
Bezpośrednie wyjście na balkon 5,96 m² wzmacnia funkcję dzienną: można szybko przenieść kawę lub posiłek z jadalni na zewnątrz, a wietrzenie po gotowaniu staje się prostsze. To także dodatkowy „bonus” dla strefy wypoczynku, bo salon naturalnie rozszerza się o miejsce na chwilę oddechu.
-
Łazienka tuż obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią.
Sąsiedztwo łazienki (z wanną, pralką, toaletą wiszącą i umywalką) z częścią dzienną poprawia wygodę w ciągu dnia: goście nie przechodzą przez strefę sypialni, a domownicy mają szybki dostęp podczas gotowania czy sprzątania. To ważne dla komfortu całego 3‑pokojowego mieszkania, bo ogranicza „krążenie” po pokojach i ułatwia organizację codziennych czynności.
-
Łazienka przy sypialni dla dziecka – bezpieczeństwo i szybka reakcja.
Bliskość łazienki do pokoju dziecka oznacza krótszą drogę w nocy i mniej zakłóceń dla reszty domowników, a rodzic ma łatwiejszą kontrolę w sytuacjach codziennych. W połączeniu z sąsiedztwem strefy dziennej daje to wygodny układ, gdzie higiena i pranie (pralka) są „pod ręką” bez komplikowania funkcjonowania sypialni.
-
Sypialnia małżeńska obok sypialni dla dziecka – rodzinny układ nocny.
Sąsiedztwo obu sypialni wspiera opiekę nad dzieckiem i poczucie bliskości: łatwiej usłyszeć, gdy coś się dzieje, a jednocześnie każde pomieszczenie pozostaje osobne. W sypialni małżeńskiej mieści się łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami oraz długa szafa, co ułatwia codzienną organizację bez wchodzenia w strefę dzienną.
-
Sypialnia dla dziecka z potencjałem innych zastosowań dzięki metrażowi i sąsiedztwu.
Przy łóżku jednoosobowym, szafie i biurku nadal zostaje sensowna rezerwa miejsca, więc pokój może działać także jako gabinet do pracy, pokój nastolatka albo „gościnny” z dodatkowym miejscem do nauki. Blisko sypialni małżeńskiej i łazienki sprzyja codziennej logistyce rodziny, a układ nocny nie miesza się z ruchem w salonie.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,75 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią.
Takie przejście poprawia wygodę poruszania się i wnoszenia zakupów, a także daje lepszy kontakt wzrokowy między wejściem a częścią dzienną. Zyskuje na tym korytarz wejściowy z szafą, bo nie tworzy „wąskiego gardła”, a salon odbiera więcej światła i sprawia wrażenie bardziej otwartego, bez tracenia funkcjonalności.
-
Wejście do wszystkich pomieszczeń z korytarza wejściowego – porządek komunikacji i prywatność.
Z korytarza wejściowego prowadzą drzwi do: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka oraz łazienki, dzięki czemu nie trzeba przechodzić przez pokoje, aby dotrzeć do celu. To pomaga utrzymać spokój w sypialniach, a jednocześnie daje czytelny podział na strefę dzienną i nocną w całym 3‑pokojowym mieszkaniu.
