-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce domu. W jednym wnętrzu zyskujesz strefę wypoczynku z trzyosobową sofą, fotelem i stolikiem kawowym, strefę gotowania z pełnym zestawem AGD oraz jadalnię ze stołem dla sześciu osób; to wygodniejsze niż rozdzielanie tych funkcji na osobne pokoje, bo domownicy są bliżej siebie, a codzienne czynności wymagają mniej „krążenia” po mieszkaniu.
-
Duża wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Metraż pozwala zachować czytelny podział na część wypoczynkową, kuchenną i jadalnianą bez kompromisów: sofa i fotel nie „wchodzą” na ciąg kuchenny, a stół 200×90 cm ma sensowną komunikację dla sześciu krzeseł, co ułatwia zarówno rodzinne posiłki, jak i przyjmowanie gości.
-
Długi blat kuchenny 275 cm w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią. Taka długość blatu daje wygodną strefę roboczą obok płyty czteropalnikowej i zlewu jednokomorowego zintegrowanego z blatem, a jednocześnie pozwala zmieścić zmywarkę i lodówkę w logicznym układzie; w efekcie gotowanie dla kilku osób jest szybsze i bardziej komfortowe na co dzień.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. Bezpośrednie wyjście sprawia, że balkon staje się naturalnym przedłużeniem strefy dziennej: łatwo wystawić kawę, zjeść śniadanie przy świeżym powietrzu albo przewietrzyć wnętrze po gotowaniu, bez przechodzenia przez część prywatną i bez zakłócania spokoju w sypialniach.
-
WC jako drugie pomieszczenie sanitarne obok części dziennej. Dodatkowa toaleta z umywalką odciąża łazienkę, skraca poranne kolejki i podnosi komfort, gdy w mieszkaniu są goście; dzięki temu korzystanie z wanny i pralki w łazience nie koliduje z szybkim użyciem toalety, co realnie usprawnia rytm dnia.
-
Bliskie sąsiedztwo WC tuż obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. To układ wygodny podczas spotkań przy stole i w strefie wypoczynku, bo domownicy i goście nie muszą przechodzić obok sypialni; jednocześnie mniej obciążana jest łazienka, co pomaga zachować większą swobodę korzystania z niej w czasie kąpieli, prania czy wieczornej toalety.
-
Duża wielkość sypialni małżeńskiej i sąsiedztwo z łazienką. Pokój mieści łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi, pojemną szafę oraz telewizor, a bliskość łazienki daje komfort wieczorem i rano bez „przecinania” strefy dziennej; to ważne także dla reszty mieszkania, bo korzystanie z sanitariatów nie zakłóca odpoczynku w salonie.
-
Bliskie sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka. Takie usytuowanie ułatwia opiekę nad dzieckiem w nocy i poranne czynności, a jednocześnie pozwala traktować obie sypialnie jako wspólną strefę prywatną oddzieloną od salonu; dzięki temu w części dziennej można dłużej funkcjonować wieczorem, nie budząc domowników.
-
Sypialnia dla dziecka jako pokój o wielu zastosowaniach, blisko salonu i sypialni rodziców. Metraż pozwala wygodnie ustawić łóżko jednoosobowe, biurko i dużą szafę, a układ obok salonu ułatwia codzienną kontrolę nauki i zabawy; w razie potrzeby pomieszczenie może pełnić funkcję gabinetu do pracy zdalnej lub pokoju gościnnego, bo druga sypialnia pozostaje niezależna.
-
Szerokie, otwarte przejście 1,19 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Takie rozwiązanie poprawia wygodę komunikacji: łatwiej wnieść zakupy i rozprowadzić je do kuchni, a strefa dzienna zyskuje bardziej reprezentacyjny charakter od wejścia; jednocześnie korytarz wejściowy z szafą ma czytelny dostęp do wszystkich pomieszczeń, bez krętych ciągów i zbędnych drzwi po drodze.
