-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako serce dnia codziennego. W jednym wnętrzu mieszczą się: strefa wypoczynku z trzyosobową sofą i stolikiem kawowym, kuchnia z pełnym zestawem mebli oraz jadalnia ze stołem dla sześciu osób; to ułatwia wspólne spędzanie czasu i nadzór nad domem, a jednocześnie oszczędza metraż, który przy osobnych pomieszczeniach „uciekłby” na dodatkowe ściany i przejścia.
-
Bardzo długi blat roboczy w aneksie kuchennym (280 cm) w standardzie aranżacji. Taka długość pozwala wygodnie rozdzielić strefy: zmywanie przy jednokomorowym zlewie z ociekaczem, przygotowanie produktów oraz gotowanie na płycie czteropalnikowej, bez odkładania rzeczy na stół w jadalni; w 3‑pokojowym mieszkaniu realnie poprawia to tempo i wygodę codziennego gotowania.
-
Duży taras 17,50 m² z wyjściem z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. To naturalne przedłużenie części dziennej: łatwo wynieść posiłki z jadalni, zorganizować kawę przy stoliku, a przy wschodniej i północno‑wschodniej ekspozycji salonu zyskać przyjemne, poranne światło bez ostrego popołudniowego nagrzewania.
-
Sypialnia małżeńska o wygodnej wielkości i ustawności. Zmieści łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi oraz dużą szafę, zostawiając czytelne przejścia; taka skala pokoju pozwala też wydzielić spokojny kącik do czytania lub toaletkę, co jest istotne, gdy domownicy mają różny rytm dnia.
-
Wyjście z sypialni małżeńskiej na taras 17,50 m². To podnosi komfort poranków i wieczorów: można przewietrzyć pokój bez przechodzenia przez część dzienną, wyjść na chwilę ciszy, a przy oknach na wschód i północ sypialnia zyskuje łagodne doświetlenie sprzyjające odpoczynkowi.
-
Dodatkowe WC obok części dziennej. Sąsiedztwo WC z salonem z aneksem kuchennym i jadalnią jest praktyczne przy gościach i podczas rodzinnych spotkań, bo nie trzeba kierować nikogo do głównej łazienki; odciąża to strefę kąpielową i ogranicza kolejki rano, gdy domownicy równolegle szykują się do wyjścia.
-
Bliskość łazienki i sypialni dla dziecka dla codziennej wygody. Gdy łazienka znajduje się tuż obok pokoju dziecka, łatwiej obsłużyć wieczorną kąpiel i poranne mycie bez przechodzenia przez salon; to ważne także dla reszty 3‑pokojowego mieszkania, bo domownicy korzystający z części dziennej nie są niepotrzebnie angażowani ruchem do strefy sanitarnej.
-
Sąsiedztwo sypialni małżeńskiej i sypialni dla dziecka – korzyść dla całej rodziny. Bliska lokalizacja ułatwia opiekę nad młodszym dzieckiem w nocy, szybkie reagowanie i poczucie bezpieczeństwa, a jednocześnie porządkuje strefę nocną w jednym fragmencie mieszkania; dzięki temu część dzienna może funkcjonować niezależnie, bez wchodzenia w rytm odpoczynku.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,36 m) między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Takie wejście poprawia komunikację i ułatwia wnoszenie zakupów czy mebli, a także daje lepszy „oddech” strefie wejściowej z szafą; dodatkowo światło z części dziennej pracuje na korytarz, więc całość jest bardziej przyjazna już od progu, obok WC.