-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią łączy w jednym miejscu wypoczynek na trzyosobowej sofie ze stolikiem kawowym, gotowanie w pełnym ciągu kuchennym oraz wspólne posiłki przy okrągłym stole dla czterech osób. W dwupokojowym mieszkaniu taka organizacja daje więcej sensownej przestrzeni użytkowej niż wydzielanie osobnej kuchni i osobnej jadalni kosztem sypialni czy korytarza.
-
W salonie z aneksem kuchennym i jadalnią okna na wschód sprzyjają naturalnemu doświetleniu porannej części dnia, co jest szczególnie korzystne przy śniadaniach i codziennym funkcjonowaniu. Jednocześnie po południu wnętrze mniej się nagrzewa, co podnosi komfort wypoczynku na sofie oraz pracy przy stole bez ostrego, zachodniego słońca.
-
Duży, łączny blat kuchenny o długości 235 cm realnie ułatwia gotowanie: można równocześnie przygotować składniki, odłożyć naczynia i korzystać z czteropalnikowej płyty, zlewu jednokomorowego oraz zmywarki w logicznym układzie. W dwupokojowym mieszkaniu to przewaga, bo kuchnia nie jest „na styk” i pozwala gotować częściej, także we dwoje, bez poczucia ciasnoty.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon jest atutem tej strefy dziennej, bo naturalnie wydłuża część wypoczynkową o miejsce na poranną kawę lub chwilę oddechu bez opuszczania mieszkania. Takie rozwiązanie sprawia, że domowe życie toczy się bliżej światła i świeżego powietrza, a balkon staje się funkcjonalnym dodatkiem do codziennych aktywności.
-
Duża, jak na ten metraż, łazienka pozwala wygodnie zestawić pełnowymiarową wannę, pralkę, umywalkę i wiszącą toaletę, a do tego zapewnić długi blat łazienkowy na kosmetyki i drobne akcesoria. Dzięki temu poranne przygotowania są sprawniejsze, a łazienka nie wymusza kompromisów typu miniaturowy sprzęt czy rezygnacja z wanny na rzecz ciasnej kabiny.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki tuż obok sypialni małżeńskiej wzmacnia komfort domowników, bo nocne i poranne korzystanie z wanny lub umywalki odbywa się bez przechodzenia przez strefę dzienną. To ważne także dla reszty dwupokojowego mieszkania, bo osoby odpoczywające w salonie nie są niepotrzebnie angażowane ruchem domowników, a porządek funkcji jest czytelny.
-
Bardzo duży korytarz wejściowy ma sensowną rolę komunikacyjną, bo z niego prowadzą wejścia do wszystkich pomieszczeń: do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, do sypialni małżeńskiej oraz do łazienki. Dzięki temu każdy z domowników może korzystać z mieszkania niezależnie, bez przechodzenia przez inne pokoje, a szafa w korytarzu porządkuje codzienne rzeczy tuż przy wejściu.
-
Wejście do mieszkania bezpośrednio do korytarza wejściowego, z łazienką obok, jest praktyczne w codzienności: łatwo szybko umyć ręce po powrocie, przebrać się lub ogarnąć porządek po spacerze. Taki układ poprawia higienę i wygodę, bo strefa „od drzwi” nie wchodzi od razu w część wypoczynkową i nie zaburza atmosfery w salonie.
-
Szerokie, otwarte przejście o szerokości 1,76 m pomiędzy korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia wnoszenie zakupów, przechodzenie z wózkiem lub z większymi przedmiotami i daje lepszą cyrkulację ruchu. Zyskują oba miejsca: korytarz nie jest „tunelowy”, a salon odbiera dopływ światła i wrażenie większej swobody aranżacyjnej.
