-
Otwarta wspólna strefa 32,80 m² z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz korytarza wejściowego. Taki układ daje wrażenie jednego, większego wnętrza zamiast ciasnych, zamkniętych części; łatwiej ustawić sofę dwuosobową ze stolikiem kawowym i fotelem, a jednocześnie zachować wygodne dojścia. Zyskujesz też więcej wariantów ustawienia zabudowy kuchennej i stołu okrągłego z czterema krzesłami niż przy osobnych pomieszczeniach.
-
Dwie strefy rekreacji: ogródek 37,71 m² i taras 3,81 m². W dwupokojowym mieszkaniu taki duet działa jak dodatkowy „pokój na zewnątrz”: taras sprawdza się na szybkie śniadanie lub kawę, a ogródek na leżaki, zieleń, zabawy i spotkania. Razem tworzą jedną, otwartą przestrzeń wypoczynkową, więc łatwo przechodzić od części jadalnianej do relaksu w zieleni bez poczucia ograniczeń.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. Skupienie wypoczynku, gotowania i jedzenia w jednym miejscu sprzyja codziennym rytuałom i kontaktowi domowników: jedna osoba gotuje przy czteropalnikowej płycie, a druga odpoczywa na sofie lub siedzi przy okrągłym stole, bez „odcięcia” w osobnych pokojach. Ułatwia to także podawanie posiłków i szybkie ogarnianie po jedzeniu, bo zmywarka, lodówka i blat roboczy są pod ręką.
-
Bardzo duża wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią (27,54 m²) jak na takie dwupokojowe mieszkanie. Metraż pozwala realnie wydzielić trzy funkcje: część z sofą dwuosobową, stolikiem kawowym i fotelem, część kuchenna z pełnym zestawem sprzętów (lodówką, zmywarką, zlewem jednokomorowym i wygodnym blatem) oraz jadalnię ze stołem okrągłym. Dzięki temu wnętrze nie „wypycha” mebli w przejścia, a zachodnie okna dają przyjemne popołudniowe światło.
-
Wygodne wyjścia z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na ogródek oraz taras. Takie sąsiedztwo naturalnie wydłuża strefę dzienną: w ciepłe dni jadalnia płynnie przenosi się na taras, a wypoczynek z fotela i stolika kawowego może mieć kontynuację w ogródku. To też praktyczne przy wietrzeniu po gotowaniu i przyjmowaniu gości, bo ruch rozkłada się między wnętrze a zewnętrzną część rekreacyjną.
-
Prywatne wyjście z sypialni małżeńskiej na ogródek. Bezpośredni dostęp do zieleni z sypialni daje poranne wyjście „prosto na trawę” i łatwiejsze wietrzenie, a jednocześnie wzmacnia poczucie prywatności, bo nie trzeba przechodzić przez część dzienną. Przy łóżku dwuosobowym z dwiema szafkami nocnymi i obok stojącej szafie łatwo utrzymać uporządkowaną, spokojną strefę snu z dodatkowym atutem zachodniego światła.
-
Łazienka tuż obok sypialni małżeńskiej – większa wygoda na co dzień. Bliskość łazienki z wanną, umywalką, toaletą i pralką oznacza krótszą drogę rano i wieczorem, co podnosi komfort domowników. To ważne także dla reszty dwupokojowego mieszkania, bo czynności higieniczne i pranie „trzymają się” jednej, dyskretnej części układu, bez mieszania się z funkcjami salonu i jadalni.
-
Bardzo szerokie, otwarte przejście (2,59 m) między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Tak duża szerokość poprawia komunikację: wnoszenie zakupów do kuchni, przejście kilku osób naraz czy ustawianie mebli odbywa się bez blokowania ruchu. Korzystają na tym oba miejsca, bo korytarz wejściowy z szafą zyskuje „oddech”, a salon wygląda bardziej reprezentacyjnie już od progu.
-
Czytelna dostępność wszystkich pomieszczeń z korytarza wejściowego. Wejście prowadzi do korytarza wejściowego, z którego są osobne wejścia do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej i łazienki, co ułatwia codzienne funkcjonowanie i daje prywatność. Taki układ jest wygodny, gdy ktoś odpoczywa w sypialni, a druga osoba korzysta z salonu lub łazienki, bez przechodzenia przez cudzą strefę.
