-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. W jednym wnętrzu wygodnie mieszczą się: strefa wypoczynku ze stolikiem kawowym i dwuosobową sofą, kuchnia z pełnym zestawem sprzętów (płyta czteropalnikowa, lodówka, zmywarka, zlew jednokomorowy w blacie) oraz jadalnia ze stołem i czterema krzesłami. To rozwiązanie wyraźnie ułatwia codzienne funkcjonowanie, bo nie trzeba „rozbijać” aktywności na osobne pokoje i tracić dodatkowych metrów na ściany oraz osobne przejścia.
-
Loggia dostępna bezpośrednio z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Wyjście z części dziennej pozwala traktować loggię jak naturalne przedłużenie strefy wypoczynku i jadalni: łatwo wystawić krzesła lub mały stolik, podać posiłek z kuchni i korzystać z niej w cieplejsze dni bez krążenia przez inne pomieszczenia. Taka relacja z salonem poprawia komfort przy spotkaniach i podczas codziennego odpoczynku.
-
Osobny gabinet przy salonie z aneksem kuchennym i jadalnią i obok sypialni dla dziecka. Bliskość strefy dziennej ułatwia pracę „w rytmie domu” (np. szybka przerwa na kawę czy kontrola gotującego się posiłku), a jednocześnie pozwala domknąć się drzwiami i ograniczyć bodźce. Alternatywnie gabinet świetnie sprawdzi się jako pokój gościnny z dwuosobową sofą, mini-pokój TV lub dodatkowa sypialnia: wtedy rodzina zachowuje dwa niezależne pokoje sypialne, a gość ma swoje miejsce bez zajmowania salonu.
-
Duży korytarz wejściowy z pełną dostępnością do wszystkich pomieszczeń. Z tego holu prowadzą wejścia do: salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej, sypialni dla dziecka, gabinetu, łazienki oraz WC, więc domownicy nie muszą przechodzić przez czyjś pokój, by dostać się do innej części mieszkania. Pomaga to utrzymać spokój w sypialniach i porządek w codziennej komunikacji, a szafa w holu wygodnie zbiera okrycia oraz domowe akcesoria przy wejściu.
-
Otwarte przejście o szerokości 0,97 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Taki układ ułatwia wnoszenie zakupów prosto do kuchni i naturalnie kieruje ruch gości do strefy dziennej, bez „wpychania” ich w część prywatną. Jednocześnie hol nie zamienia się w wąski tunel, a salon zyskuje przyjemne, czytelne wejście, które sprzyja lepszej organizacji mebli i komunikacji.
-
Bardzo duża łazienka i jej sąsiedztwo z sypialnią małżeńską. W łazience mieści się pełnowymiarowa wanna, toaleta stojąca oraz umywalka, co daje komfort codziennej rutyny bez kompromisów i pozwala wygodnie kąpać dziecko. Umiejscowienie tuż obok sypialni małżeńskiej skraca poranne i wieczorne „trasy”, a dzięki temu, że jest też osobne WC, korzystanie z kąpieli nie blokuje potrzeb pozostałych domowników.
-
Dodatkowe WC oraz jego duża wielkość i praktyczne sąsiedztwo z łazienką oraz wejściem. Osobna toaleta odciąża łazienkę w godzinach szczytu, co realnie zmniejsza kolejki i poprawia rytm poranków w rodzinie. Spory metraż WC pozwala zmieścić pralkę, umywalkę i toaletę stojącą, a lokalizacja obok łazienki porządkuje „strefę sanitarną” w jednym rejonie mieszkania i jest wygodna także dla gości.
-
Sypialnia małżeńska tuż obok sypialni dla dziecka oraz blisko łazienki. Taka konfiguracja sprzyja opiece nad dzieckiem w nocy i rano, bo rodzice są „pod ręką” bez biegania przez salon, a jednocześnie zachowana jest prywatność części dziennej. Bliskość łazienki ułatwia wieczorne kąpiele i poranną toaletę, co odciąża salon i pozwala utrzymać spokojniejszy rytm w pozostałej części mieszkania.
-
Sypialnia dla dziecka przy sypialni małżeńskiej i obok gabinetu – więcej możliwości na kolejne etapy. Mimo kompaktowego metrażu w aranżacji mieszczą się łóżko jednoosobowe, szafa i biurko, więc pokój działa od razu jako miejsce snu i nauki. Sąsiedztwo gabinetu pozwala łatwo zamienić funkcje: gabinet może stać się pokojem dziecka nastolatka, a obecna sypialnia dziecka – cichym pokojem do nauki, garderobą albo pokojem hobby, bez reorganizacji całego mieszkania.
