-
Efektywnie wykorzystane 82,75 m² daje realnie 3 pokoje i pełny program funkcji bez „pustych” metrów: na dole część dzienna z sanitariatem, na górze komplet pokoi i łazienka. To oznacza niższy koszt zakupu w przeliczeniu na funkcję, a potem mniejsze rachunki za ogrzewanie i sprzątanie niż w większych metrażach o podobnym komforcie.
-
Prywatne piętro o łącznej wielkości 38,43 m² oddziela sen i pracę od życia dziennego, dzięki czemu goście mogą korzystać z dołu, a domownicy mają ciszę na górze. Wejścia z wewnętrznego korytarza prywatnego prowadzą do wszystkich pomieszczeń: garderoby z oknem, obu sypialni jednoosobowych i łazienki, co porządkuje komunikację i ogranicza chodzenie „przez pokoje”.
-
Dwie sypialnie jednoosobowe obok siebie (8,03 m² i 9,05 m², obie z oknami na południowy-wschód) to wygoda dla rodzeństwa, dziecka i opiekuna albo domowego duetu „pokój do spania + pokój do nauki”. Sąsiedztwo ułatwia wspólny nadzór, podobne doświetlenie i temperaturę, a przy tym odciąża dół, bo część dzienna nie musi pełnić roli gabinetu czy pokoju gościnnego.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią (31,61 m², okna na południowy-wschód) łączy odpoczynek na czteroosobowej sofie narożnej ze stolikiem kawowym, gotowanie na kuchni z kompletem AGD i długim blatem oraz jedzenie przy stole dla czterech osób i trzech hokerach przy blacie barowym. W takim układzie dom działa „rodzinnie”: jedna osoba gotuje, inne siedzą przy stole lub na sofie, a gdyby te funkcje były rozdzielone na osobne pokoje, powstałyby węższe ciągi komunikacyjne i mniej praktyczne metraże.
-
Garderoba z oknem (12,46 m²) to rzadkość w małym domu: światło dzienne ułatwia dobór ubrań i wentylację, a duże szafy mogą stać wygodnie bez ścisku. Jej wielkość pozwala też na alternatywne użycie jako gabinetu z pełnowymiarowym biurkiem, pokoju hobby albo nawet dodatkowej sypialni jednoosobowej, bo metraż jest wyraźnie większy niż w obu istniejących sypialniach.
-
Dodatkowe WC na dole (4,19 m²) podnosi wygodę na co dzień i przy gościach, bo nie trzeba wchodzić do części prywatnej, aby skorzystać z toalety. Sąsiedztwo WC tuż obok salonu z aneksem kuchennym i jadalnią skraca drogę z części dziennej, a jednocześnie odciąża łazienkę na piętrze, dzięki czemu poranne przygotowania domowników przebiegają sprawniej.
-
Ponadstandardowa wielkość WC (4,19 m²) daje wyraźnie więcej swobody niż typowa „toaleta pod schodami”: można wygodnie korzystać z toalety stojącej i umywalki, a wejście nie koliduje z ruchem w korytarzu. Taki metraż zwiększa też komfort rodzin z dzieckiem, bo łatwiej zmieścić np. dodatkowy słupek lub kosz, bez wrażenia ciasnoty.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią do ogródka (35,00 m²) wzmacnia funkcję dzienną: latem stół i część wypoczynkowa „wydłużają się” na zewnątrz, a dom zyskuje miejsce na posiłek, kawę czy zabawę dziecka bez schodzenia przez klatkę. To także praktyczne przy gotowaniu, bo ogródek jest naturalnym miejscem na chwilę oddechu, zieleń i szybkie wietrzenie po intensywnym smażeniu.
-
Łazienka (4,49 m²) tuż obok sypialni jednoosobowej 9,05 m² zwiększa wygodę poranną i wieczorną, bo dojście jest krótkie i nie wymaga przechodzenia przez strefę dzienną. Jest to ważne dla komfortu całego domu: domownicy nie „rozbudzają” pozostałych osób na dole, a korzystanie z wanny, toalety stojącej i umywalki odbywa się w jednej, logicznie zlokalizowanej części piętra.
-
Otwarte przejście o szerokości 1,15 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią ułatwia wnoszenie zakupów prosto do kuchni i sprawia, że wejście nie jest ciasnym „wąskim gardłem”. Jednocześnie korytarz wejściowy z szafą jest funkcjonalnym buforem: okrycia wierzchnie zostają przy drzwiach, a część dzienna zachowuje estetykę i porządek bez konieczności stawiania dodatkowych mebli w salonie.