-
Otwarta wspólna przestrzeń 6,56 m²: korytarz wejściowy i korytarz wewnętrzny. Zamiast dwóch zamykanych, wąskich stref otrzymujesz jedno wygodne wnętrze do codziennego „ogarnięcia” domu: miejsce na szafę 106×60 cm, siedzisko, lustro i swobodny mijankowy ruch. Taki układ ułatwia aranżację (np. ciąg zabudowy, wieszaki, konsola), daje lepsze doświetlenie i czytelny podział na część dzienną oraz prywatną.
-
Dwie strefy rekreacyjne: ogród 19,90 m² i taras 5,76 m² jako jedna otwarta przestrzeń do odpoczynku. Na co dzień można rozdzielić funkcje: taras przy strefie dziennej na kawę i posiłki, a ogródek przy sypialni na relaks, rośliny lub poranną gimnastykę. W dwupokojowym mieszkaniu taki „bonus” na zewnątrz realnie zwiększa komfort życia, bo łatwo przenieść aktywności poza wnętrze bez konieczności wychodzenia z domu.
-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią 18,79 m² z trzema funkcjami w jednym miejscu. Zyskujesz pełen zestaw: trzyosobową sofę i stolik kawowy do wypoczynku, ciąg kuchenny z płytą czteropalnikową, lodówką, zmywarką, zlewem i blatem, a także stół 150×85 cm z krzesłami oraz dwa hokery. Gdy te funkcje byłyby rozdzielone, każde pomieszczenie byłoby mniejsze i trudniejsze do umeblowania; tutaj łatwiej gotować, jeść i spędzać czas razem, a okna na wschód i południe sprzyjają jasnej atmosferze w ciągu dnia.
-
Wydzielony korytarz wewnętrzny 2,13 m² jako bufor prywatności. Wejścia z niego prowadzą wyłącznie do sypialni małżeńskiej i łazienki, dzięki czemu część nocna jest osłonięta od tego, co dzieje się w salonie oraz przy wejściu. To praktyczne, gdy ktoś odpoczywa, a druga osoba przyjmuje gości lub korzysta z kuchni; łatwiej też utrzymać porządek wizualny, bo drzwi do „prywatnych” pomieszczeń nie dominują w strefie dziennej.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na taras 5,76 m². To przedłużenie strefy dziennej: w sezonie taras działa jak dodatkowe miejsce na posiłek, pracę z laptopem lub czytanie, a przy stole w jadalni zyskujesz naturalny kierunek komunikacji na zewnątrz. Taki układ ułatwia organizację spotkań, bo ruch „kuchnia–stół–taras” jest intuicyjny, a wietrzenie po gotowaniu jest szybkie i skuteczne.
-
Wyjście z sypialni małżeńskiej 11,03 m² do ogródka 19,90 m². Poranna kawa, szybkie przewietrzenie po nocy lub chwila ciszy wieczorem są dostępne bez przechodzenia przez salon, co wzmacnia komfort intymnej części mieszkania. Przy łóżku 200×160 cm z dwiema szafkami nocnymi i dużej szafie 240×60 cm zachowujesz wygodę użytkowania, a fotel może stać się miejscem do czytania z widokiem na zieleń.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki 4,23 m² tuż obok sypialni małżeńskiej. W praktyce skraca to codzienną drogę rano i wieczorem, a jednocześnie nie „kradnie” komfortu strefie dziennej, bo domownicy nie muszą przechodzić obok stołu czy kuchni, by skorzystać z wanny 170×75 cm, pralki, toalety wiszącej i umywalki. To ważne także dla gości: część wypoczynkowa pozostaje spokojna, a ruch w mieszkaniu jest bardziej uporządkowany.
-
Szerokie otwarte przejście 1,56 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Takie wejście daje poczucie swobody od progu, ułatwia wnoszenie zakupów i ustawianie mebli, a także pozwala lepiej „pracować” światłu dziennemu w części wejściowej. Dla salonu to korzyść w codziennym użytkowaniu: komunikacja jest płynna, a strefa wypoczynku z sofą nie musi konkurować z wąskim ciągiem przejścia.
-
Szerokie otwarte przejście 1,27 m między korytarzem wejściowym a korytarzem wewnętrznym. Dzięki temu ruch domowników rozkłada się naturalnie: wchodzisz do mieszkania i od razu masz czytelny wybór kierunku – do części dziennej lub do strefy sypialni i łazienki. Taki układ sprzyja wygodnemu korzystaniu z szafy w korytarzu wejściowym, ogranicza „korkowanie się” przy drzwiach i pomaga utrzymać porządek funkcjonalny w całym mieszkaniu.
