-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako jedno, wielofunkcyjne wnętrze. Zestaw wypoczynkowy z dwuosobową sofą i stolikiem kawowym, kuchnia z pełnym ciągiem (płyta czteropalnikowa, lodówka, zlew i blat roboczy) oraz stół dla czterech osób mieszczą się w jednym miejscu, dzięki czemu w 2-pokojowym mieszkaniu nie traci się metrażu na osobne, małe pokoje i łatwiej utrzymać codzienny rytm: gotowanie, jedzenie i relaks obok siebie.
-
Zachodnia ekspozycja strefy dziennej i sypialni. Okna w salonie z aneksem kuchennym i jadalnią oraz w sypialni małżeńskiej skierowane na zachód sprzyjają popołudniowemu doświetleniu, co jest praktyczne po pracy lub zajęciach; wnętrza zyskują przyjemną, cieplejszą atmosferę w godzinach, kiedy najczęściej korzysta się z części wypoczynkowej i sypialni.
-
Wyjście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na balkon. Bezpośrednie przejście pozwala naturalnie „wydłużyć” strefę dzienną: można szybko wynieść kawę z salonu, przewietrzyć część kuchenną po gotowaniu albo zorganizować krótką przerwę na świeżym powietrzu bez przechodzenia przez inne pomieszczenia, co podnosi wygodę codziennego użytkowania.
-
Balkon dostępny z części dziennej – praktyczny w codziennych scenariuszach. Skoro wejście prowadzi z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, łatwo wykorzystać go jako miejsce na krótki odpoczynek po posiłku, rośliny lub sezonowe dekoracje; jednocześnie balkon jest „pod ręką” wtedy, gdy w mieszkaniu najczęściej przebywają domownicy i goście.
-
Bliskie sąsiedztwo łazienki tuż obok sypialni małżeńskiej. Taki układ sprzyja porannej i wieczornej rutynie: z łóżka dwuosobowego z szafkami nocnymi można szybko przejść do wanny, umywalki czy toalety, bez przecinania strefy dziennej, co zwiększa poczucie intymności i ogranicza budzenie drugiej osoby, gdy dzień zaczyna się o różnych porach.
-
Korzyść dla reszty mieszkania dzięki temu, że łazienka jest przy sypialni małżeńskiej. Gdy ktoś korzysta z wanny, pralki albo toalety, wejścia i ruch domowników koncentrują się przy części nocnej, a nie w pobliżu stołu i aneksu; to ważne przy wizytach gości, bo strefa dzienna może działać niezależnie i spokojnie, bez zbędnego krzyżowania się dróg.
-
Otwarte przejście o szerokości 0,89 m między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Takie rozwiązanie ułatwia wnoszenie zakupów do kuchni oraz szybkie przejście do części wypoczynkowej, a jednocześnie sprawia, że korytarz nie staje się ciemnym „wąskim gardłem”; obie strefy zyskują wygodną komunikację bez dodatkowych drzwi, które zabierałyby miejsce.
-
Korytarz wejściowy jako czytelny rozdzielnik funkcji. Z korytarza wejściowego prowadzą wejścia do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią, sypialni małżeńskiej oraz łazienki, co porządkuje domowe trasy: goście mogą od razu trafić do części dziennej, domownicy do sypialni, a dostęp do łazienki jest prosty z każdego kierunku bez przechodzenia przez inne pokoje.
-
Wejście do mieszkania obok łazienki. Umiejscowienie łazienki przy korytarzu wejściowym ułatwia szybkie umycie rąk po powrocie, odłożenie rzeczy i ogarnięcie codziennych spraw; jest to też wygodne przy gościach, bo mogą skorzystać z toalety bez wchodzenia w głąb strefy prywatnej, czyli do sypialni.
